Navigate / search

Gone with the child

gone with the wind

In de nieuwsbrief ‘Ouderverstoting’ las ik vandaag een verslag van een lezing van mevrouw Kim Bastaits. Daarin werden de opvoedingsprestaties van vaders geschetst als iets geheel nieuws, alsof vaders van vóór de feministische golven nooit iets aan opvoeding deden.

Gejaagd door de wind
Aangezien ik niet bij de lezing aanwezig was, weet ik niet helemaal zeker of ze het ook zo bedoelde. We hebben uiteindelijk het verslag een iets neutraler tintje trachten te geven. Toen ik dezelfde dag ’s avonds met het bekijken van de film Gone with the wind een belangrijk stuk culturele bagage aan het inhalen was, stuitte ik daar ook op de scène waarin de twee hoofdpersonen ruziën om hun kind. Ook Clark Gable alias Rhett Butler worstelde al met scheidingsperikelen, een stukje ouderverstotingssyndroom avant la lettre. Beide hoofdpersonen komen er in de film aanvankelijk niet al te best van af. Ook waar het om hun kind gaat lijkt de strijd aanvankelijk hoog op te laaien. Na hierboven getoonde scène gaat de vader er met het kind vandoor. Maar gelukkig niet voor al te lang.

Meer info
Ik schreef al eerder een blogje over de geschiedenis van ouderverstoting. In een commentaar daarbij verwees ik nog naar een andere website met veel heel oude gevallen van ouderverstotingssyndroom.
Historische gevallen van ouderverstoting
Vorige blog over geschiedenis
Over vaders en film