Pesterig stuntje van een Engels bedrijf dat reclameborden exploiteert. Om te laten zien hoe effectief buitenreclame kan zijn, liet de firma bussen rondrijden met de kreet ‘Career women make bad mothers‘. Gevolg? Woedende carrière-moeders, uiteraard. Het bedrijf, de OOA, riep nog schaapachtig dat ze louter een discussie had willen uitlokken, maar dat mocht niet baten. De reclame is verwijderd, stuntje geslaagd. Ze broeden nu op nieuwe teksten, waaronder ‘Opvoeding werkt niet.’
Een wát? Ja, als je naar Amerika verhuist, heb je tegenwoordig een redelijke kans dat een collega-vader je vraagt: ‘How’s your Dadtourage?’ Op deze toch vrij lullige foto zie je twee Dadtourage-vaders in actie. Wat het dan is? Een nodeloos ingewikkeld woord voor vadernetwerk. Dadtourage is de tegenhanger van het snel aan populariteit winnende begrip Momtourage. Precies: een moedernetwerk. Zo’n informeel clubje van moeders die allen kinderen in dezelfde leeftijd hebben en dus eindeloos overleggen over verjaardagspartijtjes, ervaringen met de oppas, recepten, juffen en meesters en ga zo maar door. Op deze video leggen een paar moeders uit hoe zo’n Momtourage werkt. Boeiend. Maar of het ook iets voor ons is?
Krijgt je vrouw geen genoeg van die mierzoete opvoedboeken vol verkleinwoordjes en roze plaatjes? Dan is er nu een alternatief voor handen waar jij ook plezier aan kunt beleven. De Amerikaanse saxofoniste Jessica Mills, plaatselijk bekend als toeteraar van de punkband Less Than Jake én als columniste van het blad Maximum Rock N Roll, heeft een vermakelijk opvoedboek geschreven over haar leven als rock ’n roll-moeder. Tussen hun bezigheden door, proberen Mills & man twee kinderen op te voeden volgens verheven anarchistische idealen - een ambitie die natuurlijk tot hyperchaotische taferelen leidt. Vooral door de grote dosis zelfironie die Mills tentoonspreidt, leest het boek als een tenenkrommend ouderavontuur waar je ondertussen nog wat van opsteekt ook. Vooralsnog alleen in het Engels verkrijgbaar.
Als dit Franse idee in Amsterdam wordt ingevoerd, zou er een geboortegolf ontstaan waarbij de naoorlogse babyboom in het niet zou vallen. Stel je voor dat in de straten rond de kinderopvang, de supermarkt en de school deze borden verschijnen naast lege parkeerplekken: Emplacement resérvé aux jeunes mamans. Met andere woorden: 'Gratis parkeren voor jonge moeders'. Kinderbijslag? Fiscale kinderkorting? Kinderopvang? Allemaal lapmiddelen. Met gratis parkeren los je misschien wel de belangrijkste stressfactor uit het stadse jongeouder-bestaan op!
Signaleerden wij eerder al de opkomst van de yummy mummy - je weet wel, vrouwen die er, ondanks of dankzij hun moederschap, nog steeds uitzien om op te eten - inmiddels dient zich een nieuw tijdverschijnsel aan: de slummy mummy. Precies: de slummy mummy is de tegenpool van de yummy mummy. Verantwoordelijk voor de opkomst van de ploetermoeder is de Engelse schrijfster Fiona Neill. Haar boek, The Secret Life of a Slummy Mummy, in het Nederlands vertaald als Het geheime leven van een ploetermoeder, bereikt in diverse landen bestsellerstatus. Volgens sociologen herkennen miljoenen vrouwen zich in het treurige beeld dat uit dit boek oprijst: moederschap is ploeteren tot je erbij neervalt. Big Question derhalve: is jouw vrouw ook een ploetermoeder? IkVader ontwierp deze snelle test!
Hoe ze het voor elkaar hebben gekregen, is een van grootste raadsels sinds de bouw van de pyramides. Maar feit is dat de 78 centimeter lange Christianne Ray (19) en haar 1,93 meter lange verloofde Jeremy een kind op de wereld hebben gebracht: Kyrsten. Christianne mag zichzelf daarmee nog nét niet de kleinste moeder ter wereld noemen: die eer is voorbehouden aan Dolletta Boykin, 71 centimeter, die in 1880 twee kinderen baarde. Het zal voor Christianne een helse job worden om haar dochter Kyrsten te verzorgen; een normale baby is namelijk na het eerste levensjaar al even groot als haarzelf!
Het is mag dan smoorheet zijn geweest, gelukkig vinden ware wetenschappers altijd een moment voor baanbrekend onderzoek. Zo hebben geleerden aan de universiteit van Washington eindelijk bewijs geleverd voor iets wat wij vaders al lang weten: moeders vinden dat de poepluier van hun eigen baby niet stinkt! In het eerste deel van het net verschenen onderzoek werd aan dertien gelukkige moeders gevraagd, na het verschonen van hun kinderen, een enquête in te vullen met vragen over de reuk van de betreffende luier. Vervolgens kregen ze dezelfde vragen voorgelegd nadat ze luiers van andere kinderen hadden besnuffeld. En wat bleek? De luiers van hun eigen kinderen riepen minder walging op dan die van andere kinderen. Dat de onderzoeksresulaten zijn gebaseerd op de ervaringen van slechts dertien moeders mag de pret niet drukken natuurlijk.
Een wát? Ja, als je naar Amerika verhuist, heb je tegenwoordig een redelijke kans dat een collega-vader je vraagt: ‘How’s your Dadtourage?’ Op deze toch vrij lullige foto zie je twee Dadtourage-vaders in actie. Wat het dan is? Een nodeloos ingewikkeld woord voor vadernetwerk. 
Krijgt je vrouw geen genoeg van die mierzoete opvoedboeken vol verkleinwoordjes en roze plaatjes? Dan is er nu een alternatief voor handen waar jij ook plezier aan kunt beleven. De Amerikaanse saxofoniste 
Hoe ze het voor elkaar hebben gekregen, is een van grootste raadsels sinds de bouw van de pyramides. Maar feit is dat de 78 centimeter lange Christianne Ray (19) en haar 1,93 meter lange verloofde Jeremy een kind op de wereld hebben gebracht: Kyrsten. Christianne mag zichzelf daarmee nog nét niet de kleinste moeder ter wereld noemen: die eer is voorbehouden aan 
Het is mag dan smoorheet zijn geweest, gelukkig vinden ware wetenschappers altijd een moment voor baanbrekend onderzoek. Zo hebben geleerden aan de universiteit van Washington eindelijk bewijs geleverd voor iets wat wij vaders al lang weten: moeders vinden dat de poepluier van hun eigen baby niet stinkt! 