Recensie Zwangerschapsmanagement: alles over nesteldrang, pufles en vaderstress

Zwangerschapsmanagement-henk-hanssen-cover3

Met Zwangerschapsmanagement omzeil je de klippen: met het boek navigeer je moeiteloos naar het moment van de geboorte.

Gehuil en gekrijs, vieze luiers, gebroken nachten. Vader worden is de grootste verandering in het leven van een man. Zwangerschapsmanagement voor mannen bereidt de aanstaande papa’s voor op deze ingrijpende gebeurtenis. Alles over nesteldrang, pufles en vaderstress. Lees meer

Henk Hanssen: ‘Betrokken vaderschap is ook goed voor moeders’

Op de Negenmaandenbeurs, tot en met zondag in de RAI, kunnen aankomende vaders in een trainingskamp oefenen: luiers omdoen, kinderzitje monteren, campingbed opzetten en de hellingproef met kinderwagen. Ideetje van Henk Hanssen, die boeken voor vaders schrijft. Lees meer

Kroon

Ze draagt een kroon van oranje papier die op haar oren steunt. In haar hand een plastic zak met drie tekeningen en een cadeau, een appel van klei.
“Voor Moedersdag!” roept ze erbij, drukt me de spullen in de hand en klautert op het fietsstoeltje. Lees meer

IkVader Trainingskamp op Negenmaandenbeurs doorslaand succes

IMGP0035Zelfs jongens met Metallica T-shirts en heftig getattoueerde armen voelden zich er niet groot genoeg voor: het betrokken vaderschap. Onder leiding van de Drill Instructors van IkVader én een kraamhulp van Kraamzorg De Waarden bekwaamden zij zich in de basics van het jonge vadervak: een luier ombinden en het kind in bad doen. Lees meer

Youp beschimpt IkVader Trainingskamp

Eindelijk zijn we aan de beurt om met een korte maar krachtige straal door ‘s lands grootste azijnzeiker te worden bespoten. In zijn column in NRC Handelsblad van 9 april meldt Youp dat hij wordt gebeld door de koningin die hem opbiecht dat ze geen zin meer heeft om dit ‘ridicule kikkerland’ te leiden. Als één van de voorbeelden hoe gek ons land is geworden, zegt ‘Beatrix’:  Lees meer

Waarom doet een papa dat?

‘Waarom doet een pappa dat?’ luidt de kop uit de Gooi- en Eemlander, het dagblad voor Hilversum en omstreken, waar ik sinds een paar maanden op geabonneerd ben. Het is half acht ‘s ochtends, ik zit boven een bord muesli en de krant, Rosa lepelt een bordje pap naar binnen. Gelukkig stelt zij me deze vraag niet – voorlopig niet tenminste. Gisteren vond haar schooljuf het nodig om het klasje met 4- en 5-jarigen op de hoogte te brengen van het nieuws. “Er is iets heel ergs gebeurd,” wist Rosa me na school te vertellen. “Een papa was in de war en heeft drie kindjes dood geschoten, met een pistool.” Het drama speelde zich af op 500 meter van haar school. De vermoordde kinderen zaten evenwel op een andere school. Dat mede-leerlingen van de slachtoffertjes op de hoogte worden gebracht, begrijp ik. Maar waarom een 4-jarige peuter belasten met dit gruwelnieuws?