De samenzwering die Sinterklaas heet


zwarte pietHij is weer weg, de Sint. Woensdagmiddag moest de papieren Pietenmuts in allerijl nog worden opgegraven van onder een berg net uitgepakt speelgoed, dat wel. Met “Ik ga bij Rutger Zwarte Piet spelen,” rende ze weer het huis uit, op weg naar de buurjongen. Ik haat het gezegde ‘waar een klein land groot in kan zijn’, het is sleets en staat bol van de valse bescheidenheid. Maar als het gaat om de samenzwering die Sinterklaas heet, mogen we onszelf onbescheiden complimenteren.

Pakjesavond
Een week geleden, een paar dagen voor Pakjesavond, wandelde ik vroeger dan anders het schoolplein op, Rosa aan mijn hand. Er kwam een vrouw op me af gesneld die me toe siste: “Je bent te vroeg!” Omdat het Sinterklaasjournaal verkondigde dat het Pietenhuis was afgebroken, had de schoolleiding op het plein een tent opgezet. Elke dag als we de tent passeerden op weg naar de klas, viel er nieuws te beleven. Op maandag stond er een gasstelletje buiten waar Piet kennelijk op had gekookt, op dinsdag hing er een zwarte maillot aan de scheerlijn, op woensdag plakte er een heuse bekeuring aan het tentdoek wegens ‘kamperen op het schoolplein en ga zo maar door.

Jute zak
Nu zag ik vanuit mijn ooghoek twee vaders een jute zak met kadootjes de tent in dragen.
“Kom,” zei ik tegen Rosa. “We zijn te vroeg, we gaan nog even wandelen.”
Ze snapte er niets van maar volgde me gedwee.
“Jij hebt toch ook een mooi leven,” zei ik gisteren tegen haar. Het was de avond na een weekend waarin ze bij twee grootouders onder de kadootjes was bedolven. Ze stond op van de tafel, liep naar haar moeder toe en omhelsde haar innig.
“En nu jij,” zei ze beslist waarop ik langdurig werd omhelsd.

Pedro
‘s Avonds vertelde ik haar lievelingsverhaal. Over Pedro, de jongste Zwarte Piet, die zo vermoeid was geraakt dat hij op Pakjesavond in een schoorsteen in slaap was gevallen – en pas wakker werd toen het dag was en Sint en zijn Pieten al lang waren verdwenen. De volgende ochtend vertelde dat ze had gedroomd van de speedboat waarmee ze Pedro weer naar de stoomboot had gebracht.

Vorige Help stewardess, er zit een man naast me!
Volgende Papa zijn is een plezier

Ook interessant

Wie toevallig Het Bureau van J.J. Voskuil heeft gelezen, zou denken dat ze bij het Amsterdamse Meertens Instituut – de lokatie waar deze romanreeks zich afspeelt – alleen maar bezig zijn met het zagen aan elkaars stoelpoten. Dat mag zo zijn, de wetenschappers komen gelukkig ook nog aan hun eigenlijke werk toe, het bestuderen en …

51
Share

Willem Alexander als vaderPrins Willem-Alexander is vastbesloten als betrokken vader zijn kinderen groot te brengen. Een betere ‘ambassadeur’ voor het vaderschap kunnen zorgende vaders zich niet wensen, in een tijd waarin de zorg voor kinderen nog altijd een vrouwentaak is. Hoe komt het toch dat mannen niet zorgen?

256
Share

Eerste PaPakketVerblind door flitslicht en cameralampen, verrichtte Rosa Hanssen de eerste historische daad van haar pas vijftien maanden jonge leven. De dochter van IkVader-uitgever Henk Hanssen overhandigde op 16 januari 2002 ‘s lands eerste ‘blijde doos voor vaders’, aan Remco Meeder. Gretig opende de hij het deksel. ‘Kijk, een T-shirt! Hola, een vliegtuiglepel! En de nieuwe Men’s Health!’ Remco’s vriendin Marissa keek met een schuin oog toe. ‘Goh, dit PaPakket is veel leuker dan de blijde doos die wij moeders krijgen…’ bromde ze.

63
Share

vaderschapMannen die eraan twijfelen of ze wel de echte vader zijn van hun kind, investeren minder tijd in het vaderschap. Ook zijn ze minder geïnteresseerd in de ontwikkeling van het kind en scheiden veel vaker. Dat blijkt uit een studie van de Universiteit van Nieuw Mexico. Volgens het onderzoek is vaderschapsvertrouwen essentieel voor de relatie tussen vader en kind.

117
Share

Ja, wij mannen zijn weer in het nieuws! Discovery Channel heeft een uitputtend onderzoek laten doen naar Europese mannen en wat blijkt? Wij, poldermannen, blijken de grootste vrijbuiters van heel Europa!

28
Share