Familiefietsen voor beginners: de Donauradweg


ijsbrand-portrait-donauradweg

De Donauradweg heeft de reputatie de ideale route te zijn voor jonge gezinnen met fietsvakantieambitie. Is dat ook zo? Henk Hanssen nam met vrouw en kroost de proef op de som.

Virtueel warm draaien
Boekjes, kaarten, websites: de Duitsers en Oostenrijkers hebben hun pr goed voor elkaar. Al maanden voor je op de pedalen gaat staan, kun je je virtueel warm draaien door alle info over de moeder aller fietsroutes tot je te nemen. Grootste vraag is: waar begin je? De Donauradweg, het fietspad dat langs de Donau voert, is maar liefst 1500 kilometer lang. Van de bron in zuid-Duitsland ‘stroomt’ het pad door Oostenrijk, Slowakije, Hongarije en Roemenië om tenslotte in de Zwarte Zee uit te monden.

rosa-austrian-border
Aan de grens met Oostenrijk.

Avontuur
Ons plan is om in Wenen de auto achter te laten, naar Boedapest te fietsen en van de Hongaarse hoofdstad met  boot of trein terug naar Wenen. Maar na enig wikken en wegen besluiten we dit avontuurlijke traject voor een latere vakantie te bewaren: we stuiten online op teveel verhalen over lawaaierige Oostblokcampings met dronkenmannen en gauwdieven. Fietsen met jonge kinderen (zoon IJsbrand is zes, dochter Rosa is elf) vergt as such al genoeg oplettendheid. En dus reizen we naar Passau, een gracieuze stad in Zuid-Duitsland, waar we op de fiets richting Wenen zullen stappen. Via OBB, de uitstekende site van de Oostenrijkse spoorwegen, boek ik vooraf trein- en fietskaartjes om drie weken later het spoor van de afgelegde 350 kilometer terug te kunnen volgen.

passau-by-night
Passau gehuld in pasteltinten.

Filefietsen
Wordt het filefietsen morgen? vragen we ons af als we na een lange autorit ‘s avonds door de pastelkleurige straatjes van Passau wandelen? Het centrum, dat oogt als een André Rieux-decor, wemelt van de in felle tenues gestoken fietstoeristen. Gelukkig vinden we op de drassige oever van de nabijgelegen rivier Iltz de illusie die we zoeken: een intieme, pal aan het water gelegen camping waar alleen kampeerders hun tentjes mogen opslaan. De volgende ochtend pluk ik IJsbrand uit de skelter die hij ergens heeft gevonden en zet hem achterop de aanhangfiets waarmee ik hem drie weken door Oostenrijk zal zeulen. Al een halve dag later bereiken we de volgende etappeplaats, Engelhartszell. Een fraai dorpje zoals er zoveel de Donau omzoomen maar in deze omgeving beschikt alleen Engelhartszell over een camping met een riant zwembad.

Schloss Hartheim
We slaan pal aan de Donau ons kamp op, zwemmen in de regen en koken chili con carne onder tentdoek waar dikke druppels op roffelen. Het weer klaart op maar toch ontaardt de volgende dag in een rampdag. Het monumentje dat we halverwege de dag passeerden had een waarschuwing moeten zijn. Een bord met een herinnering, meer was het niet. De tekst verwees naar schloss Hartheim, een vriendelijke kasteeltje dat ik eerder uit het landschap had zien oprijzen. In ’40-’44 deed het slot dienst als ‘euthanasiecentrum’: 18.000 lichamelijk en geestelijk gehandicapten vonden er een onvrijwillig eind: hun as werd uitgestrooid op aan deze Donau-oever. Als IJsbrand vraagt waarom we hier stil blijven staan terwijl er in de verste verten geen ijscokar te bekennen valt, vertel ik dat Hitler hier zijn vijanden vermoordde. ‘Dat is gemeen,’ oordeelt hij. ‘Maar waarom dan, pap?’ klinkt het even later. ‘Je kan elkaar toch ook weer een handje geven?’

mauthausen-donauradweg
Holocaust-horror in Mauthausen.

Grüss Gott! 
WO-II gepeins, Apfelstudelstops en gesloten dorpswinkels maken dat we te laat en te hongerig de haringen in de grond drukken, op camping Hofmühle in Ottensheim, alweer een plaatsje met vriendelijke pastelgevels maar even geloof ik de vriendelijkheid niet meer. Het is een bescheiden camping, niet meer dan een grasveldje ingeklemd tussen een doorgaande weg en een maïsveld, en dus koersen we de volgende dag door, via Linz naar Au an der Donau. De weg voert door Mauthausen waar de plaatselijke VVV ons verwelkomd met een vrolijk Grüss Gott! Terwijl de kinderen de volgende dag de prachtige camping (compleet met zwemmeer en grote speeltuin) van Au ontdekken, dompel ik me onder in nog meer WO-II horror. Het verhaal uit het voormalige concentratiekamp Mauthausen dat me het best bijblijft is het relaas van een godvrezende boerin die in februari 1945 een ontsnapte gevangene in haar huis verborg en daarmee haar zoon, een overtuigde nazi die de gevangene moest zoeken, trotseerde. De gevangene, een Rus, haalde levend het eind van de oorlog.

ijsbrand-lederhose-donauradweg
Met zijn Lederhose oogst IJsbrand veel bijval van nostalgisch angehauchte Österreicher.

Jagdschnitzel
Mits toegediend in zorgvuldig geselecteerde porties, biedt de Donauradweg de nodige educatieve kansen wanneer je je kinderen enig historisch benul wilt bijbrengen. Onbekommerd genieten blijft gelukkig de boventoon voeren, zeker op de volgende plek waar we belanden: een aan de rivier gelegen trekkersveldje in Willersbach dat wordt bestierd door de gastvrije familie Krenn. We vergeten de aan een drukke weg gelegen camping in Grein en trappen tien kilometer verder naar deze stek waar we onthaald worden op smakelijke Jagdschnitzels. Via Ibbs, een stadje als een prentbriefkaart, trappen we de volgende dag door naar Melk, alweer een must-stop: helaas niet vanwege deze camping met bedroevend sanitair, wel vanwege het magnifieke Benedictijnse klooster dat hoog boven het plaatsje uittorent.

melk-donauradwegWachau
Kort na Melk fietsen we door het mooiste deel van de route en waarachtig, hoe populair de Donauradweg ook mag zijn, we wanen ons bijkans de eerste bezoekers van de Wachau, zoals deze streek heet. Het pad voert door boom- en wijngaarden, waar Rosa steeds wil stoppen om een nectarine of een appel te plukken, naar Rossatz waar we neerstrijken op de fraaiste camping van de vakantie. Zandstrandje, speeltuin én een uitzicht op het schilderachtige dorp Dürnstein dat aan de overkant dommelt. Een paar dagen later koersen we verder naar Tulln, een tegen de Donau gevouwen plaatsje met een royale camping (inclusief zwemgelegenheid) die een ideale uitvalsbasis voor dagtrips naar Wenen vormt.

Schonbrunn2
Endpunkt erreicht! Schönbrunn-paleis in Wenen.

Sissi-paleizen
Rosa laaft zich aan de Sissi-paleizen, IJsbrand kijkt zijn ogen uit bij de huizen waar architect Hundertwasser (‘Wunderplasser,’ aldus IJsbrand) bomen door heen laat groeien terwijl wij met Klimt, Jugendstilcafés en kunstige taartjes aan ons trekken komen. Na vier dagen Vienna sporen we moeiteloos terug naar Passau om nog een paar dagen over het water uit te staren.

 

Vorige Ideale achterbankmuziek voor de vakantierit
Volgende Yes! Speelgoed voor vaders (en kinderen...)

Ook interessant

metroScribent Jack Nouws reisde voor Metro af naar de negen-maanden-beurs en verzeilde in de stand van IkVader.

Share

Aanstaande zondag is het Vaderdag. Een mooie gelegenheid om stil te staan bij de actuele betekenis van het vaderschap. En dat doen we dan ook via het symposium ‘Vaderschap in diversiteit’ dat op vrijdagmiddag 17 juni wordt gehouden in Amsterdam. Interesse om mee te praten én te luisteren naar boeiende lezingen? Schrijf je dan hier …

Share

Altijd al de hoofdrol willen spelen in je eigen versie van Star Wars? Kinect voor Xbox 360 maakt deze jongensdroom nu mogelijk met de introductie van de nieuwe Star Wars-bundel. Aarzel niet, pak dat laserzwaard en daag je kinderen uit.

Share

Kinderen die op jonge leeftijd aan stress bloot staan, zijn op latere leeftijd stressbestendiger. Dit geldt tenminste voor jonge apen, en aangezien ons DNA voor 90 procent aan dat van apen verwant is…

Share

Sinds vorig jaar is de kleine stationwagon aan een ware opmars bezig. Al eerder testte IkVader.nl de Skoda Fabia Combi, nu hebben we wat flink wat kilometers gemaakt in de Renault Clio Estate.

Share

Wil geboorte niet missen De tijd dat vaders tijdens de bevalling van hun vrouw ijsbeerden op de gang is voorgoed voorbij. 96 procent van de vaders is aanwezig bij de bevalling, 3 procent maakt de geboorte ‘gedeeltelijk’mee, slechts 1 procent was er niet bij aanwezig. En ook in de dagen na de geboorte zijn vaders niet weg te slaan bij het kraambed. Na de twee dagen kraamverlof waar ze recht op hebben, neemt liefst 85 procent van de vaders extra vrije dagen op. Uitbreiding van het kraamverlof, waarvoor GroenLinks een wetsontwerp heeft ingediend, is dus geen overbodige luxe. Een vijfde van de jonge vaders (21 procent) maakt gebruik van ouderschapsverlof.

Kroeg, slaap en sex Vader worden betekent voor de meeste mannen een forse omwenteling in hun leven. Op de vraag aan welke activiteiten zij minder toe komen dan voorheen, zegt 49 procent uitgaan, 38 procent spreekt minder met vrienden af, 32 procent komt slaap tekort en 29 procent heeft een minder actief sexleven. Studie, winkelen, tijd besteden met familie en het huishouden hebben het minst te lijden onder het vaderschap. Pappa-dag in opkomst De opkomst van de ‘pappa-dag’ wordt bevestigd door het ‘Vaders Vandaag’-onderzoek. Ruim een kwart van de vaders (29 procent) stelt na de geboorte mínder uren te werken dan voorheen. 64 procent werkt evenveel, 6 procent schroeft een tandje bij en gaat harder werken. De meeste jonge vaders (78 procent) werken tussen de 32 en 40 uur per week. 12 procent werkt méér dan 40 uur, 11 procent minder. Conform het bekende ‘anderhalf kostwinnersmodel’ blijven de mannen het grootste deel van het inkomen verdienen. Van hun partners gaat liefst 60 procent minder werken, aldus de vaders, terwijl tien procent helemaal stopt met betaalde arbeid. Afspraken over verdeling zorg Maar dat wil niet zeggen dat de mannen de zorg voor het kind geheel aan hun vrouw overlaten. Driekwart van de mannen (72 procent) zegt zelfs afspraken te maken met hun vrouw over verdeling van de zorgtaken. Desondanks blijft zij het leeuwendeel van de opvoeding doen: 65 procent van de mannen erkent dat hun vrouw meer tijd besteedt aan de kinderen, 30 procent zegt dat zij ‘evenveel tijd’ aan de zorg besteden als hun partner en 5 procent van de mannen neemt het grootste gedeelte van de zorg op zich. Gewaardeerd door vrouw De Nederlandse vader beschikt over een behoorlijke dosis zelfvertrouwen. Want, hoewel ze veel minder tijd aan de kinderen besteden dan hun vrouw, zegt driekwart van de vaders (74 procent) toch evenveel invloed te hebben op de opvoeding van kind(eren) als hun partner. En de mannen voelen zich in hun vaderrol ook gewaardeerd door hun vrouw: liefst 92 procent van de Nederlandse vaders is het ‘(zeer) eens’ met de stelling ‘Mijn partner waardeert mijn betrokkenheid bij de opvoeding.’ Vaders zitten doorgaans op een lijn met hun partners: slechts een op de tien vaders (11 procent) geeft aan ‘regelmatig onenigheid te hebben over de opvoeding’. Activiteiten Mannen blijken ook buitengewoon actief in hun vaderrol. Op de vraag welke activiteiten zij ‘regelmatig’ tot ‘vaak’ met hun kinderen ondernemen, scoren de volgende activiteiten het hoogst: ‘luiers verschonen’ (89 procent), ‘spelen in huis of in de tuin’ (89 procent) en ‘naar bed brengen’ (88 procent). Daarnaast zijn vaders druk in de weer met ‘in bad of in de douche doen’ (82 procent), ‘aankleden’ (80 procent), een ‘goed gesprek voeren’ (78 procent), ‘buitenshuis spelen’ (72 procent) en voorlezen (69 procent). Activiteiten die minder vaak worden ondernomen zijn ‘naar het consultatiebureau gaan’ (49 procent), ‘naar de dokter gaan’ (46 procent) en het ‘meeorganiseren van school- of sportclubactiviteiten’ (23 procent). Typische vrouwenklus De moderne vader heeft er absoluut geen moeite mee om verzorgtaken uit te voeren die vroeger wellicht als vrouwelijk werden getypeerd. Je baby in het openbaar een fles geven? Geen probleem! Maar liefst 90 procent van de vaders is het pertinent oneens met de stelling dat dit een typische vrouwenklus zou zijn. Achter een kindewagen lopen niet mannelijk? In totaal 92 procent van de vaders vindt dit onzin. Wel opvallend is dat ruim een kwart van de vaders (28 procent) van mening is dat vrouwen van nature beter om kunnen gaan met kinderen dan mannen. De helft van de vaders (52 procent) is het hier mee oneens. Vaderschap maakt gelukkig Al met al maakt vaderschap mannen gelukkig. Vier vijfde van alle vaders (83 procent) zegt door het vaderschap een gelukkiger mens geworden te zijn. Een tiende (12 procent) geeft aan net zo gelukkig te zijn als voordat zij kinderen kregen. IkVader Lounge op negen-maanden-beurs ‘Uit dit onderzoek blijkt dat Nederland trots mag zijn op zijn vaders,’ zegt Henk Hanssen, hoofdredacteur van IkVader.nl. ‘Vandaar dat wij op de negen-maanden-beurs een speciale Lounge voor de aanstaande vaders hebben ingericht. Denk Chesterfield, denk Sinatra, denk een goed gesprek met een ervaren vader. Die beurs is vrijwel exclusief gericht op moeders, vaders komen mee als tassendragers. Maar in onze Lounge worden ze – kosteloos – verwend met een VipVader-arrangement. Ontvangst door een charmante gastvrouw, een kop koffie én een manicure: want om straks die baby aan te pakken moeten ze natuurlijk zachte handen met korte nagels hebben…’ Kenniswijk Het onderzoek ‘Vaders Vandaag’ werd mede gefinancierd door Kenniswijk, een regeling van het ministerie van Economische Zaken gericht op het stimuleren van innovatieve diensten met een hoge maatschappelijke relevantie. Dankzij een bijdrage van Kenniswijk heeft IkVader in het afgelopen jaar zijn website kunnen vernieuwen en uitbreiden.

Share