Is jouw kind al dement?


timthuasdasdasddmbTot op heden is dementie een diagnose die we reserveren voor onfortuinlijke pensionado’s maar, volgens de Duitse geheugenonderzoeker Manfred Spitzer is het ziektebeeld inmiddels ook op onze jongeren van toepassing. Als gevolg van overmatig gebruik van computer en smartphone ontstaat digitale dementie, zo betoogt hij in zijn gelijknamige boek dat zich laat lezen als klemmende oproep aan ouders om zich beter op de hoogte te stellen van de effecten van digitale media.

ert‘Pap, wanneer krijg ik een iPhone?’
Laatst voetbalde ik met mijn zevenjarige zoontje en een stel kinderen een partijtje mee op het pleintje voor ons huis. Toen we na afloop onze spullen bij elkaar raapten, vond ik onder onze jassen twee smart phones. ‘Ja, die is van mij!’ riep een knulletje. ‘En deze is van mijn vriendje, cool hé!’ Terwijl we naar huis liepen, volgde de onvermijdelijke vraag: ‘Pap, wanneer krijg ik een iPhone?’ Het is een vraag we allemaal mee worstelen – of juist niet, legio ouders geven hun kind een iPod Touch met hetzelfde gemak waarmee ze een waterpistool cadeau doen. En ze verslijten je voor ouwe lul wanneer je op verjaardagen de tragiek schetst van middelbare schoolkinderen die in de aula, tegenover elkaar zittend, via Whatsapp communiceren.

Mediagebruik onder jongeren
Spitzer trapt af met een reeks onderzoeken die de massaliteit van het digitale mediagebruik in kaart brengen. In de VS spenderen jongeren meer tijd aan digitale media dan aan slapen (gemiddeld 7,5 uur per dag) en Duitse kinders besteden meer uren aan tv en computer dan aan school, waar de beeldschermen trouwens ook op de loer liggen. Tja, de tijden dat het kroost buiten met knikkers en hoepels rond darde zijn voorbij maar, was soll dass, herr Spitzer? U wilt toch niet dat we weer met wegenkaarten gaan navigeren, fotorolletjes in camera’s frutselen, elkaar per post brieven versturen of dat we zelf nog telefoonnummers moeten onthouden?

zxcLeren kinderen beter met computer?
Aan eenieder die zichzelf en zijn kinderen alle digitale gemakken van de wereld gunt: juich niet te vroeg. Spitzer zelf is de eerste die behendig anticipeert op deze vragen. Ook hij is geen tegenstander van technologische vooruitgang – hij bekent al 25 jaar dagelijks een computer te gebruiken – maar blindelings volgen? Nee. Vooruitgang is pas vooruitgang wanneer de voortgang is onomstotelijk is bewezen en daar wringt de schoen, stelt hij. Leren kinderen beter dankzij de computer? Spitzer laat zien dat onderzoeken die dit beweren zijn geïniteerd en gesponsord door de computerindustrie en telecombedrijven. En hij haalt onafhankelijke studies aan die geen aanwijzingen vinden voor deze stelling, integendeel, onder wetenschappers wordt gesproken over de ‘computerwaan’ en de ‘internetparadox’ omdat computerondersteunend onderwijs eerder tot slechtere schoolprestaties leidt, zodanig dat sommige scholen alweer afscheid nemen van hun kostbare investeringen.

Geheugenonderzoek
Multitasken? Sociaal actiever dankzij Facebook? Beter lezen met e-books? Geduldig doch kordaat veegt Spitzer met de ene na de andere mythe de vloer aan, zijn bezem is niet gevormd door moralistische prietpraat maar door argumenten, feiten. Professor doctor Spitzer (gasthoogleraar aan Harvard University, directeur van de psychiatrische universiteitskliniek in het Duitse Ulm) haalt zijn munitie vooral uit het geheugenonderzoek. Omstandig legt hij uit hoe hersenen werken, dat het brein een dynamisch orgaan is dat zich door gebruik ontwikkelt, dat in de hippocampus, een klein gebiedje dat essentieel is voor de werking van het gehele brein, een leven lang nieuwe cellen worden aangemaakt, cellen die verbinding zoeken met aanwezige structuren zodat ze functioneel worden en bijdragen aan vergroting van het begrip. Be-grijpen: het geheugen werkt aanzienlijk beter wanneer leren wordt gecombineerd met handelingen en dit sensomotorische proces wordt verstoord wanneer een kind in plaats van een pen en muis in de hand krijgt om te leren schrijven en tellen.

Verontrustend
De manier waarop de auteur laat zien hoe het gebruik van digitale media ingrijpt op (harde) medische en biologische lichaamsprocessen, maakt Digitale Dementie tot een verontrustend boek – de titel is trouwens gemunt door Koreaanse artsen: het is de naam van het ziektebeeld dat zij sinds een paar jaar toeschrijven aan jong volwassenen die lijden aan geheugen-, aandachts- en concentratiestoornissen. Ik ben geneigd om te zeggen dat Digitale Dementie voor ouders verplichte kost is, ware het niet dat het boek zo belabberd is geschreven. Spitzer is een officier van justitie die over een ijzersterke zaak beschikt maar zo verontwaardigd is dat hij het zicht op zijn verteltrant af en toe kwijt raakt: de prof had een strengere eindredacteur verdiend.

Vorige Alle tekenfilmgekken verzamelen!
Volgende Afscheid van Juf Kitty

Ook interessant

Een van de grote voorrechten van het vaderschap is dat het je meevoert naar plaatsen waar je zònder kinderen met een boog omheen zou lopen. Ik ben allesbehalve een kunstschaatsliefhebber, ben evenmin behept met een modetic en lig niet wakker van half ontblote mannenlijven. En toch zat ik vorige week live te kijken naar het …

2
Share

Gerard Jonkman en DanielWat hij vreesde, is gebeurd. Gerard Jonkman, een in Libanon wonende medisch hulpverlener, is woensdag in Beiroet gearresteerd en in de cel vastgezet. Zijn vergrijp? ZIjn Libanese vrouw Peguy wil van hem scheiden, is er met hun zoon Daniël vandoor en heeft een religieuze rechter zover gekregen dat Jonkman een belachelijk hoge alimentatie moet betalen. Aan IkVader schrijft ‘de onverbeterlijke crimineel’ Gerard hoe het hem vergaat. ‘Het bedrag dat per maand gevraagd wordt is gewoon niet op te brengen.’ 

13
Share

Korting op de AOW-premie? Forse verhoging kinderbijslag? Gratis kinderopvang? Betaald ouderschapsverlof? Ja, nog heel even en het opvoeden van kids levert niet alleen stress & geluk op – als je gelukt hebt – maar ook keiharde euro’s. In landen als Duitsland, Spanje en Japan, waar het geboortecijfer dramatisch is gedaald, debatteren politici al geruime tijd over dit soort maatregelen.

22
Share

Relatiecrisis? Ligt er een scheiding op de loer? Tel even tot tien voordat je aan jezelf gaat twijfelen. Er is namelijk eindelijk een geldig excuus voor je ‘relationele onvermogen’ uitgevonden. Zeg: “Nee schat, het ligt niet aan die ander, het ligt niet aan jou, het zit in mijn genen!” Jazeker: uit onderzoek dat deze week bekend is …

9
Share

‘Waarom doet een pappa dat?’ luidt de kop uit de Gooi- en Eemlander, het dagblad voor Hilversum en omstreken, waar ik sinds een paar maanden op geabonneerd ben. Het is half acht ‘s ochtends, ik zit boven een bord muesli en de krant, Rosa lepelt een bordje pap naar binnen. Gelukkig stelt zij me deze vraag niet – voorlopig niet tenminste. Gisteren vond haar schooljuf het nodig om het klasje met 4- en 5-jarigen op de hoogte te brengen van het nieuws. "Er is iets heel ergs gebeurd," wist Rosa me na school te vertellen. "Een papa was in de war en heeft drie kindjes dood geschoten, met een pistool." Het drama speelde zich af op 500 meter van haar school. De vermoordde kinderen zaten evenwel op een andere school. Dat mede-leerlingen van de slachtoffertjes op de hoogte worden gebracht, begrijp ik. Maar waarom een 4-jarige peuter belasten met dit gruwelnieuws?

7
Share

logo trouwAan de vooravond van vaderdag bezocht Trouw-redacteur Peter Henk Steenhuis de ‘IkVader Workshop’. Maar na een dag weet hij nog steeds niet wat een vader is, of het beter is om drie dagen te werken, hoe laat de kinderen naar bed moeten, en al helemaal niet hoe hij een luier moet ombinden. Enfin. Maar wat hij wel weet: hij is niet de enige.

27
Share