Mijn vader is een engel


‘Hoi papa, jammer dat je in de hemel ligt. Ik vind het niet zo leuk dat je dood was gegaan.’ Hoe gaat een kind om met het verlies van vader of moeder? Op die vraag geeft het net verschenen boekje Mijn vader is een engel raak antwoord. Het (fraai vorm gegeven) boekje gunt je een blik in de gedachtenwereld van Liël Braitman, een meisje dat net vier jaar oud is als haar vader in 2003 sterft. Liël kan nog niet schrijven, maar ze praat des te meer over haar gevoel voor ‘papa Dave’. Vijf jaar lang noteerde Liëls moeder, journaliste Karin Vaneker, de spontane uitspraken van haar dochter. Letterlijk en zonder opsmuk. Met een pakkend document als resultaat.

Verwerkingsproces
Duizenden kinderen verliezen elk jaar een ouder, maar hoeveel weten we eigenlijk over hun verwerkingsproces? Niet al teveel, zo stellen deskundigen die aan het Mijn vader is een engel hebben meegewerkt. Naar ‘rouwverwerking’ door kinderen is weinig onderzoek gedaan. Mariken Spuij, docent aan Universiteit Utrecht, psycholoog en gespecialiseerd in rouwverwerking bij kinderen, is daarom blij met het verschijnen van het boek. ‘Soms is het aangrijpend, soms grappig en aandoenlijk en dan weer ontroerend. De lezer zal het meestal niet in een keer uitlezen, daarvoor zijn de teksten en tekeningen te intens. Het boek is daarmee wat rouwen vaak is; het vormt een gedetailleerde afspiegeling van de golfbewegingen die in een verliesverwerkingsproces waar te nemen zijn.’

Verdriet verzachten
‘Als je hem mist, kun je naar hem kijken. Dan denk je gewoon dat hij er weer is,’ zegt Liël ergens in haar boek.Ze ontkent niet dat papa dood is, maar probeert op telkens andere manieren haar verdriet te verzachten:

30 augustus 2005. Liël staat buiten en kijkt naar de hemel.
‘Mam, ik zie mijn vader met alle andere feeën’

28 september 2005.
‘Ik mis hem in mijn hart. Zelfs als ik lach, dan mis ik hem nog steeds.’

Liël, 9 jaar oud inmiddels, kan trots zijn op haar moeder die steeds weer de moeite nam om Liëls uitspraken op te schrijven. ‘Gaandeweg realiseerde ik me dat ik voor haar een soort tastbare herinnering ‘voor later’ wilde creëren,’ schrijft ze in de inleiding. Uit die poging is dit prachtige document ontstaan.

Mijn vader is een engel, een kind over de dood van haar vader
96 pagina’s.
ISBN 978 90 786 12063
Prijs € 14,95
Uitgeverij
Miramah House

 

Vorige iPhone als babysit
Volgende Opa en oma taboe verklaard na scheiding?

Ook interessant

Niets om handen tijdens deze lome vakantiedagen? Uitgeklust & uitgeblust? Gelukkig is er een oplossing. Als je tenminste een baby beschikbaar hebt. Tenen lezen! Een tijdje terug werd ons al aanbevolen het karakter van je kind te bepalen aan de hand van babygebaren, nu is er een nieuwe melige ontdekking gedaan om de dag mee …

Share

Guy Calis uit Brunssum heeft de hoofdprijs gewonnen van de IkVaderRoute, een speciale quiz die wij tijdens de laatste Negenmaandenbeurs organiseerden. De hoofdprijs, een 14-karaats gouden hanger met daarop de afdruk van de voetjes van zijn 9 weken jonge dochter Amélie, hangt nu om nek van Guy’s vrouw Chantalle. ‘Ze is er dolblij mee en …

Share

Goed, het duurt nog een tijdje voordat ie in de bios of op de buis te zien is, maar graag toch al uw aandacht voor een bijzonder filmproject. Het aardige van de rolprent Evolution of Dad is namelijk dat je de totstandkoming van de film van dichtbij kunt volgen via het blog van filmmaker Dana …

Share

Tot een jaar of zeven, acht leren kinderen moeiteloos een andere taal. Bizar eigenlijk dat kinderen pas rond hun tiende of elfde jaar voor het eerst Engels of Duits voor hun kiezen krijgen. Dat vinden ze in Rotterdam ook. Vandaar dat ze een speciaal project hebben gelanceerd om kinderen al op kleuterleeftijd Engels te leren. Twintig jaar geleden werd Engels op de basisschool verplicht gesteld. In de praktijk betekent dit dat kinderen in groep 7 een uurtje in de week snuffelen aan de do’s & don’ts van het Engels. Maar als je ze vraagt ‘How do you do?’ kijken ze je met glazige ogen aan.

Share

Al jaren wordt er gesproken over Het Einde van de Man, het opnieuw uitvinden van mannelijkheid en macho’s die op hun retour zijn. Wij hebben daar geen problemen mee. Zeker niet wanneer uit deze bespiegelingen zulke fantastische filmpjes worden geboren als deze. Check it out! Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share

Bokito brengt niet alleen volwassen vrouwen op hol, ook de harten van kleine meisjes gaan sneller kloppen zodra zijn naam valt. Een week geleden kwam Rosa ‘s avonds uit bed naar beneden omdat ze bang was dat Bokito in haar kamer zou binnenkomen. Voor ze ging slapen, hadden we samen op NOS Headlines gekeken naar het filmpje van Bokito die uit de Berlijnse gevangenis ontsnapt. Misschien niet echt pedagogisch verantwoord. Ik stelde haar gerust met het verhaal dat Bokito een lieve aap was die gewoon af en toe uit de kooi weg wilde. Dat begreep ze wel. Tevreden sloop ze weer naar boven. Maar Bokito is nog niet uit haar hoofd verdwenen. Gisteren kwam Rosa thuis met deze tekening. ‘Gemaakt op school,’ riep ze vrolijk.

Share