Introducing… het feMANisme


fuck-ik-ben-een-feminist-100x159Feminisme, powerfeminisme, emancipatie, Remancipatie, fiMANisme… Aan de toch al flinke namenstamboom die de vrouwenbeweging heeft gebaard, is weer een nieuw lootje toegevoegd: femanisme. Femanisme, een bedenksel van politicologe Roos Wouters, staat voor feminisme dat mannen – en vooral vaders – niet wil buiten sluiten. Wouters presenteerde gisteren haar boek, enigszins raadselachtig FUCK! ik ben een feminist getiteld.

Decolleté
Femanisten dragen geen roze tuinbroeken, zo blijkt in het een afgeladen zaaltje van Pakhuis de Zwijger in Amsterdam waar Wouters haar imposante aanhang heeft verzameld. Waar haar gesprekspartners, Pia Dijkstra van de Taskforce Deeltijd Plus en Jolanda Holwerda van Lof magazine, zich in hun charmante doch functionele werkkloffie hullen, verschijnt de debuterende schrijfster in een avondjurk met ravissant decolleté op het podium. Voorwaar, een manvriendelijk plaatje.

Boos
In haar boek gaat het er beduidend onvriendelijker aan toe. Want, Roos is boos. Sinds ze moeder werd, ligt ze in de knoop met haar ambities omdat ze haar werk niet goed weet te combineren met kinderen, relatie en vrienden. Toen ze op een dag haar kind op het schoolplein vergat, ging de knop om. Ze raakte overspannen en verloor haar baan. Inmiddels heeft ze van de nood een deugd gemaakt: Wouters is actief in debatingclubs zoals Woman Inc., profileert zich als gespreksleider en nu dus als boekenschrijfster.

Leuke term
De boekpresentatie heeft het karakter van een – door Martijn de Greve geregisseerde – discussiebijeenkomst waarbij de vraag ‘Wat is femanisme en wat vinden we ervan?’ centraal staat. ‘Het is een leuke term, femanisme,’ peinst Pia Dijkstra. ‘En het is goed dat Roos aandacht vraagt voor mannen. Ze zegt dat wij als Taskforce daar te weinig aan doen. Het klopt dat wij ons in eerste instantie richten op het stimuleren van de arbeidsparticipatie van vrouwen. Maar, we gaan nu bij bedrijven pilots doen om de behoefte aan andere werk-zorg arrangementen te meten, bij vrouwen én mannen.’

Uitgevallen
Holwerda is gretiger in het omarmen van het begrip femanisme. Ja, ze herkent veel in het verhaal van Wouters: ‘Ik ben ook uitgevallen tijdens het arbeidsproces.’ En niet omdat het haar aan ambitie ontbrak. ‘Vrouwen hebben wél ambitie, op het terrein van werk, gezin en maatschappij. Om het feministisch te zeggen: vrouwen hebben recht op ambitie!’ Uitoefening van dit recht wordt gefrusteerd door het kostwinnerssyndroom en het moederschapscultuur, meent Holwerda die net als Wouters van de nood een deugd heeft gemaakt. Met haar blad probeert ze al enige tijd deze hindernissen te slechten.

Kaakje
Hoe spits hij ook is, Martijn de Greve heeft er moeite mee om een lijn vast te houden temidden van al deze verhalen. ‘Mijn moeder zat tien jaar lang thuis te wachten tot ik van school kwam met een kaakje en een kopje thee. Heeft zij het slecht gedaan?’ Slecht? Nee, de dames laten zich geen oordeel aanpraten over de vorige generatie moeders. ‘Ik weet alleen dat ik een leukere moeder ben geweest omdat ik heb gewerkt,’ zegt Pia Dijkstra. ‘En we moeten er samen aan werken, vrouwen én mannen, om dat mogelijk te maken. Dát is femanisme,’ besluit Wouters.

Fuck! ik ben een feminist, door Roos Wouters. Pagina’s: 112 ISBN: 9789045701967 Prijs: € 12.50

Vorige Ja, websurfen is goed voor kinderen!
Volgende iPhone als babysit

Ook interessant



Opeens dook hij op in het straatbeeld. Begin dertig, een beetje moe en ongeschoren maar met een aardige, relaxte uitstraling. Hij duwt een kinderwagen met daarin een wolk van een baby en onderop een pak luiers en vers gekochte groente. Hij is de moderne, betrokken vader – de luid verwelkomde nieuwkomer van de jaren negentig.

Share

Schuilt er onder het bed van jouw kind een monster? Laat hem het monster tekenen en doe mee aan de monsterlijke tekenwedstrijd van Philips. Het idee is dat kinderen zo ontdekken dat monsters vooral leuk en helemaal niet zo eng zijn. Je kind maakt kans op mooie prijzen, waaronder een complete Disney kamer in monster-, prinsessen- …

Share

Waarom zijn we vader zoals we zijn? Deze vraag staat centraal in de film Evolution of Dad. Filmmaker Dana Glazer graaft in de geschiedenis van het (Amerikaanse) vaderschap en onderzoekt al filmend de vraag hoe het vaderschap zich heeft ontwikkeld. Glazer is al geruime tijd bezig met zijn rolprent. Hij heeft zojuist deze nieuwe trailer …

Share

Wanneer zag jij die blauwe streepjes van de zwangerschapstest voor het eerst? Vermoedelijk pas nadat je vrouw deze al had gezien. Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share

Dochter Rosa wint de One Minute Junior-filmcompetitie met dit filmpje: Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share

Zodra minister Rouvoet ook maar lijkt te zeggen dat hij het geboortecijfer omhoog wil stuwen, valt ons halve land over hem heen. Het scheldwoord ‘Geboortepolitiek!’ klinkt alom en Rouvoet kruipt in zijn schulp. Autofabrikant Dodge doet niet zo moeilijk. Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share