De Anti-Kinderlozen Partij (AKP)


anti-kind boek coverNog even en elke horecagelegenheid kent niet alleen een rookvrije zone maar ook een kindervrije zone. Nog even en onze kinderen moeten op de stoep achterblijven in bewaakte overdekte geluidsdichte speelhokken die openbare ruimten worden gebouwd.

Kinderlozen worden steeds brutaler
Nog even want, kinderlozen worden steeds brutaler. Nu de geboortecijfers teruglopen, ruiken ze hun kans. Onder de almaar groeiende groep grijsaards vinden ze een dankbaar publiek. Kleinkinderen op bezoek krijgen, is leuk. Maar het moet niet te lang duren. Oppassen? Logeren? De überfitte opa’s en oma’s van tegenwoordig reizen, bridgen, dansen, wandelen en fietsen liever. Snotbellen afvegen? Sorry, we boeken net een reis naar Vancouver. Het Mein Kampf der kinderlozen is een tijdje terug verschenen. Met hun ‘Anti-Kind Boek’ willen de auteurs, Camiel de Vries en Hanna de Heus, het ‘laatste taboe van Nederland’ slechten: bewuste kinderloosheid.

Slechte investering
In 79 columnachtige hoofdstukjes sommen De Vries en De Heus alle denkbare argumenten tegen kinderen krijgen op. Een greep: ‘Kinderen kosten handen vol geld en brengen maar een klein beetje kinderbijslag binnen. Financieel gezien zijn ze de slechtste investering denkbaar. Kinderen verwachten zorg. Hebben ze geen zorg meer nodig, dan gaan ze het huis uit, en komen alleen nog thuis om hun was te laten doen en hun maag vol te eten. Ouders zeggen wel dat kinderen hen jong houden, maar als je naar hun uiterlijk kijkt, zie je vaak het tegenovergestelde. Moe en afgetobd halen moeders met hangborsten ligakoeken uit grote omatassen. Kinderen stinken. Kinderen zorgen voor slapeloze nachten. Kinderen zijn lastig en gemeen. Ik betrap me erop dat ik kinderen eerder als onpersoonlijke aanhangsels beschouw, als dingen eigenlijk, dan als individuen met een eigen karakter en persoonlijkheid.’

Harde maatregelen
De kinderhaters bepleiten ‘harde maatregelen’ tegen die onpersoonlijke aanhangsels. Zandbakken, speeltuinen, schoolpleinen moeten worden omheind met schrik- of prikkeldraad. Supermarkten worden, tussen zes en acht uur ’s avonds en in het weekend, verboden terrein verklaard voor kinderen. Kinderen die met trein en bus reizen moeten net zo worden vastgesnoerd als in een auto. Opstaan moet hen nagenoeg onmogelijk worden gemaakt, tenzij om het voertuig te verlaten.’

Tegengas
Als je het woord kinderen vervangt door joden past het Anti-Kind Boek zo in de kast van Joseph Goebbels. Kortom, tijd voor tegengas. Tijd om het échte laatste taboe van Nederland aan te pakken: de (bewust) kinderlozen. Onze samenleving houdt zichzelf in stand bij de gratie van het feit dat mensen bereid zijn er kinderen in groot te brengen. Zonder volgende generaties vallen de pijlers onder alle collectieve voorzieningen weg. Onderwijs, sociale voorzieningen, medische voorzieningen – een snel krimpende bevolking zou het hele stelsel onbetaalbaar maken en het land veranderen in een bejaardensoos. Alleen de rijken kunnen zich nog een (Fillippijnse) verpleegster en een (Poolse) arts permitteren, de rest helpt elkaar.

Kinderlozen kosten geld
Ouders voorkomen deze nachtmerrie doordat zij aandacht, liefde en geld in hun kroost investeren. Kinderlozen zijn daarentegen de parasieten van de samenleving: ze profiteren van alle collectieve voorzieningen zonder een toereikende bijdrage te leveren aan de instandhouding van dit systeem. Zeker, ze betalen belasting, net als ieder ander. Maar ze betalen niets extra terwijl ze wel genieten van alle voorzieningen die dankzij ouders tegen lage kosten kunnen worden aangeboden. Kinderlozen kosten ouders dus handenvol geld. Ze varen mee in de boot maar zijn te beroerd om te roeien. Sterker, ze hangen als ballast buiten boord. Kinderlozen zeggen wel dat kinderloosheid hen jong houdt, maar als je naar hun uiterlijk kijkt, zie je vaak het tegenovergestelde. Eenzaam en verzuurd halen botox-wijven met plastic tieten een paar vitaminepillen uit hun Prada-tas. Kinderlozen stinken naar eigen waan. Ik betrap me erop dat ik kinderlozen eerder als onpersoonlijke aanhangsels beschouw, als dingen eigenlijk, dan als mensen die verantwoordelijkheid durven te nemen voor anderen en voor zichzelf.

Nieuwe politieke partij
Daarom begin ik een nieuwe politieke partij, de Anti-Kinderlozen Partij. Vaders en moeders, sluit u aan bij onze beweging en zorg ervoor dat dankzij uw stem de volgende harde maar noodzakelijke maatregelen genomen kunnen worden. Kinderlozen zonder adoptiewens worden na hun 44-ste jaar uitgesloten van alle collectieve voorzieningen. Pensioen, arbeidsongeschiktheids- en werkloosheiduitkering, levensloopregeling, studiebeurs, huursubsidie: ze mogen voortaan zelf sparen voor hun eigen geluk. Met terugwerkende kracht: alle tot aan het 44-ste jaar ontvangen bijdragen uit de collectieve pot – inclusief de subsidie op schoolboeken en collegegeld – worden terugbetaald. En: voor kinderlozen gaat een successierecht van 100 procent gelden: na overlijden van een kinderloze dienen de erfgenamen het gehele vermogen over te dragen aan de staat. Alleen onbedoeld kinderlozen blijven gevrijwaard van deze nieuwe wetten, mits zij, bij voorkeur op medische gronden, kunnen motiveren waarom hun kind- of adoptiewens onvervuld is gebleven. Volgens het CBS blijft één op de vijf mensen kinderloos. De economische paragraaf van ons partijprogram kan dan ook kort blijven: met de AKP aan de macht, verdwijnen begrotingsproblemen als sneeuw voor de zon.

Het Anti-Kind Boek, Camiel de Vries en Hanna de Heus, Uitgeverij ASPEKt. Prijs: € 14,95.

Dit artikel verscheen eerder als column in het tijdschrift Best Life.

Vorige IkVader test de Opel Zafira
Volgende Ontduiken wij de 'poepluierplicht'?

Ook interessant

Citroën scoort al een tijdje erg goed met de C4 (Grand) Picasso. Leuke auto, maar niet iedereen heeft zo’n groot gezin. Kan het niet een maatje kleiner? Tuurlijk, zeiden die Fransen, en bouwden de C3 Picasso. Entree!

46
Share

papakket van ikvader.nlDe blijde doos voor moeder en neonaat kreeg enige tijd geleden gezelschap van een even zo blije doos voor pappa. Ook hier betreft het een in karton uitgevoerd exemplaar. Voor jonge vaders, die immers zielig zijn, omdat alle aandacht naar moeder en kind uitgaat. De doos was een initiatief van IkVader.nl, en werd met een messcherp gevoel voor woorden dat de laatstgenoten maaltijd naar boven brengt PaPakket genoemd.

 

Tekst: Chris Sprangers. Gepubliceerd in Intermediair.

35
Share

453713426_e61c91664f_mAfgelopen vrijdag publiceerde Henk Hanssen, hoofdredacteur van IkVader, op de opiniepagina van Trouw een stuk waarin hij bedrijven oproept hun organisaties ‘vadervriendelijker’ in te richten, naar het voorbeeld van sommige Amerikaanse bedrijven. 

24
Share

De Citroën Berlingo werd onlangs uitgeroepen tot Gezinsauto van het Jaar 2009. Da’s mooi, maar voordat we het nieuwe jaar ingaan, leggen we de Berlingo eerst graag nog even langs de meetlat van IkVader.nl. Is hij die titel wel waard?

48
Share

Op deze beroemde foto van Edwin Smulders poseert Wouter Bos als vader – met een lege kinderwagen omdat hij zijn kinderen uit de media wilde houden. Nog even en Bos kan volwaardig vader spelen. Ja, jongens, hang de vlag maar uit! Camiel Eurlings en Wouter Bos hebben de afgelopen dagen voor een trendbreuk gezorgd waar …

12
Share

Ben jij wel eens opgebeld door iemand die zich voordoet als je baas en je bedreigt met ontslag? Of door een ‘politieambtenaar’ die meedeelt dat die torenhoge verkeersboete niet is betaald? Waarschijnlijk niet, maar voor veel kinderen is dit dagelijkse kost. Via zogenaamde ‘treiterlijnen’ sturen jolige tieners elkaar valse berichten waaruit blijkt dat ze gezakt, ontslagen of van school gestuurd zijn. De lolbroeken kunnen zelf meeluisteren hoe het slachtoffer bedonderd wordt.

19
Share