De Papapremie


papapremieHet is bijna zomer maar toch ligt er een arctische ijslaag over ons land. Al jaren, al decennia. De zon kan branden zo fel hij wil, het pakijs van de status quo blijft onbeweeglijk op de polder drukken. Af en toe kraakt er wat, soms lijkt het vaderland waarachtig even open te scheuren. Als de leider van een politieke partij op het hoogtepunt van zijn carrière meldt zijn baan eraan te geven zodat hij meer voor zijn drie kinderen kan gaan zorgen. Als een minister zich terugtrekt omdat hij een gezin wil stichten of als een bewindsman voorstelt het kraamverlof voor mannen met een paar dagen te verruimen.

Beloftevolle discussies
Hear, hear! Applaus klinkt op, er ontstaan beloftevolle discussies. Maar het ijs is weerbarstig, zijn gewicht dempt het gekraak, zijn massa drukt de scheuren dicht en alles is zoals het was. Het aandeel van mannen in huishoudelijke zorgtaken blijft al jaren steken op 34 procent (SCP, 2013). En ondanks een reeks campagnes, pleidooien voor diversiteit en dreigingen met quotumregelingen, stijgt het aantal vrouwen in topfuncties jaarlijks met luttele tienden van procenten. Hoe lang willen we met deze cijfers nog voor de gekke Henkie van de EU versleten worden?

Morgen wordt alles anders
Het is tijd voor een bom, een bunker buster, de nucleaire optie. Ja, morgen wordt alles anders. Het probleem dat te weinig vrouwen doorstromen naar het topmanagement én het probleem dat te weinig mannen thuis de handen laten wapperen, met als gevolg dat hun vrouwen, schipperend tussen parttime banen, huishouden en mantelzorg, zich niet eens de gedáchte aan een veeleisende promotie kunnen toestaan. Studie na studie laat zien dat onzekerheid over de zorg voor de kinderen de voornaamste hindernis is voor vrouwen die een stevige managementbaan overwegen. Zelfs in het bewierookte Zweden aarzelen vrouwen een vijftigurige werkweek te aanvaarden als dat betekent dat zij hun kinderen van ontbijt tot en met diner achter het Winnie the Pooh-behang van de opvang moeten plakken. En tegelijkertijd tonen talloze onderzoeken aan dat financiële onzekerheid de voornaamste struikelblok vormt voor mannen die meer tijd achter kinderwagen en aanrecht willen spenderen.

Ouderschapsverlof werkt niet
Levensloopregeling, ouderschapsverlof – deze met veel bombarie gepresenteerde regelingen hebben het ijs niet kunnen breken. Waarom niet? Omdat je niet meer in aanmerking komt – voor ouderschapsverlof – zodra je kinderen acht jaar of ouder zijn. Omdat de regeling van beperkte duur is. En vooral, omdat zorg letterlijk wordt gekwantificeerd als een baan die niet meer dan de helft van het minimumloon waard is. Per zorguur mag je € 4,11 aan heffingskorting opstrijken tot een maximum van een paar honderd euro in de maand. Welke vader wil zich zo laten afschepen wanneer zijn vrouw doorstroomt naar een dik betaalde toppositie? Zijn netwerk, zijn marktwaarde, zijn promotiekansen, zijn vermogensopbouw – op alle fronten levert hij in wanneer hij meer dan de omineuze papadag in de kinderen investeert.

Fooi
Waarom zou hij haar agenda volledig van kinder- en puberzorgen verschonen als daar slechts een fooi tegenover staat? De Papapremie, meer een conceptueel denkraam dan een onwrikbare tarieflijst, legt een pleister op deze wond. De Papapremie kwantificeert de opportunity costs of labor oftewel de waarde van het werk dat hij níet verricht omdat hij voor de kinderen kiest. Wanneer we willen dat vrouwen niet pas vanaf de respectabele leeftijd van een Neelie Kroes of een Christine Lagarde de boardroom binnenwandelen zullen we, gegeven onze opvattingen over beperkte kinderopvang, vaders gerust moeten stellen door hun specifieke inbreng in de opvoeding te waarderen. En door deze waardering adequaat te honoreren. Zij een topbaan? Hij een Papapremie.

Vorige ‘Zes minuten reanimatieonderwijs voor elke middelbare scholier’
Volgende Laatste kans om Lego-kunst te zien

Ook interessant

Je echte vader vinden en daar ook nog eens een berg geld mee verdienen? Ja, dat kan. Hoe? Dat laat Veronica vanavond zien als het Amerikaanse programma Who’s Your Daddy? op de Nederlandse buis debuteert. Het format is een commerciële combinatie tussen het aloude Wie van de Drie en Spoorloos. In ‘Who’s Your Daddy?’ moet een vrouw raden wie haar echte biologische vader is. Puike reality-tv of een nieuw hoogtepunt in de reeks tv-dieptepunten?

 

18
Share

Alles weten over de laatste stand van zaken rond het moderne vaderschap? Kom dan op vrijdag 18 juni naar het Vaderschapssymposium op de universiteit van Amsterdam. Tijdens dit event wordt je door een reeks vooraanstaande sprekers bijgepraat over het vaderschap anno 2010. Worden mannen gelukkig van vader zijn? Hoe belangrijk zijn vaders voor kinderen? Zijn …

9
Share

De miskende held van alledag, zo noemt Aleid Truijens de moderne vader in een stuk dat vandaag in De Volkskrant is verschenen. Hoewel ze de Nederlandse vader als ‘een beetje een hork’ typeert, meent dat hij niet al te welbespraakt is en ‘met zijn vlassige wortelkop’ geen goddelijk voorkomen heeft, is het tóch een uiterst …

18
Share

De Belg Bart Philtjens wil van deze Vaderdag iets bijzonders maken. En dan hebben we het niet over een extra dure stropdas of een paar nieuwe sokken. Nee, Bart Philtjens wil zijn kind terug. Twee jaar geleden wees de rechter zijn dochter, beter bekend als ‘Baby Donna’, toe aan een Nederlands echtpaar – dat het kind via internet (!) had gekocht van de draagmoeder die Bart en zijn vrouw hadden ingeschakeld. Met een DNA-test toonde vader Philtjens vorige maand aan dat Baby Donna van hém was, maar daar had de Nederlandse rechter geen boodschap aan: de pleegouders hadden nu al een ‘band’ opgebouwd met Baby Donna. Nu eist de Belg bij de rechtbank van Utrecht een omgangsregeling voor zijn kind.

6
Share

De ‘ultieme vadertest’, zo noemt de AVRO haar programma ‘Help, ik word vader’. Hoe deze ‘test’ in elkaar wordt gestoken, onthult Mark Dop uit Hoorn in een interview dat op 3 augustus in het Noordhollands Dagblad verscheen.

28
Share

>Meedoen is belangrijk dan winnen, zou je tegen je kinderen kunnen zeggen nadat je de oranje vlaggen weer hebt opgeborgen. Of zeg je liever: ‘Voetbal is pas totaal als je wint’, zoals gisteren op een spandoek te lezen was. Wat is de opvoedkundige waarde van vier weken voetbal kijken?     Met bloed besmeurde shirts …

5
Share