Laatste kans om Lego-kunst te zien


lego-tentoonstelingIMG_3385Nog maar één week en de Lego-tentoonstelling die laat zien dat je zoveel meer kunt met deze bouwsteentjes gaat sluiten. Wees er dus snel bij en spoed je deze herfstvakantie met gezin en al naar de Amsterdam Expo. Of het de moeite waard is? Ik ging met mijn kinderen alvast kijken.

Cultureel erfgoed
Hoewel ze bedacht zijn in Denemarken – en wel in 1916 door ene Ole Kirk Christiansen uit Billund – behoren de Legostenen tot het ouderlijk cultureel erfgoed. ‘Lego, wie is er niet groot mee geworden?’ kunnen we roepen, analoog aan Calvé pindakaas. Ik, vader, liet er complete steden mee verrijzen langs mijn al even iconische Märklin-spoorbaan en mijn kinderen kunnen urenlang doorbrengen op hun kamer zodra de vloer bezaaid ligt met de felgekleurde steentjes en poppetjes. Ze bouwen speedboten, ruimteschepen, huizen natuurlijk en allerlei andere gevaarten die oprispen in hun fantasie.

Nathan Sawaya, naast de door hem in Lego nagebouwde 'Denker' van Rodin.
Nathan Sawaya, naast de door hem in Lego nagebouwde ‘Denker’ van Rodin.

Passie
Ook de Amerikaan Nathan Sawaya (1971) raakte als kind verslingerd aan Lego – een variatie op het Deense woord ‘Leg godt’ dat speelgoed betekent. Als we de toegangspoortjes van de tentoonstelling passeren, vertelt Nathan vanaf een groot beeldscherm het verhaal over zijn passie. Haast verontschuldigend bekent hij dat hij na de middelbare school in New York rechten is gaan studeren om zich vervolgens als advocaat te vestigen. In 2004 hield hij de wetboeken voor gezien en besloot kunstenaar te worden. Zijn materiaal? Geen verf, brons of kalksteen, nee, Sawaya ging met Lego aan de slag.

Zelfportret van Rembrandt, nagebouwd in Lego.
Zelfportret van Rembrandt, nagebouwd in Lego.

Wereldformaat
En hoe! In tien jaar tijd is hij uitgegroeid tot een kunstenaar van wereldformaat. Met The Art of the Brick, zoals deze expositie heet, reist hij kriskras over de aarde. Oké, hij leunt comfortabel op beroemde werken van collega-kunstenaars – de tentoonstelling wemelt van de met Lego nagebootste schilderijen van Rembrandt, Da Vinci en – maar Sawaya creëert ook eigen werk met de stenen. We zien een gigantische dinosaurus voorbij komen, we kijken naar een video-installatie met een met Lego gebouwde zwemmer, we staren naar prachtige Warholachtige portretten… Rosa, veertien jaar inmiddels en naar eigen zeggen ‘eigenlijk niet meer geïnteresseerd in Lego’, zegt dat haar handen beginnen te jeuken om toch weer met de steentjes te gaan bouwen. IJsbrand, die naast voetballen niets liever doet dan met zijn vriendjes ‘Legoën’, zou het liefst Sawaya’s kunstwerken afbreken om zelf iets te creëren.

IJsbrand en Rosa, trots op hun eigen creaties.
IJsbrand en Rosa, trots op hun eigen creaties.

Minuscule onderdeeltjes
De organisatoren hebben geanticipeerd op deze behoefte: aan het slot van de tentoonstelling wandelen we een grote ruimte binnen met metersbrede bakken gevuld met Lego. Ik moet mijn plannen om weer huiswaarts te gaan uitstellen: de kinderen zijn nog anderhalf uur in de weer met het metselen van twee bouwsels die alleen kunnen worden afgerond wanneer vader bereid is in de bak te zoeken naar met het oog nauwelijks waarneembare, minuscule onderdeeltjes. Ik kwijt me geduldig van mijn taak en help hen uiteindelijk de bouwwerken een plek te geven in de eregalerij van zelfbouwsels die langs een wand is opgesteld. Tevreden wandelen de kinderen mee naar het station. Geïnspireerd door Sawaya, voelen ze zich ook zelf Lego-kunstenaar.

Voor openingstijden, entreeprijzen en alle verdere info, surf naar de site van Amsterdam Expo.

Vorige De Papapremie
Volgende Topbestemming voor deze kerstvakantie: thuis op de bank met Marco Polo

Ook interessant

De oerbal IN10 stuurde een originele Braziliaanse babyhangmat met IJsbrands naam erin geborduurd. En Edith en Piet lieten via Sorprentas een fraaie trappelzak bezorgen, ook al met de naam van de kleine erin verweven. Mijn moeder kwam met een complete kraammand vol cadeautjes aanzetten, de ouders van Ingrid met twee knuffels en ome Frank met een nieuw type mobile die je aan de binnenzijde van het autoraam kunt plakken. Maar het – wat mij betreft – mooiste kraamcadeau dat IJsbrand dat tot dusver in de wieg is geworpen, is een bal.

Share

Vraag jij ook weleens aan je kind: “Kijk eens of er geld op mijn rug groeit? Als je iets vindt, mag je dat speelgoed kopen. Zie je niets, dan moet je nog even doorsparen.” Het zijn dit soort uitspraken die een kind het besef bij brengen dat er voor geld gewerkt moet worden.

Share

Het Avro-programma ‘Help, ik word vader’ met Tooske Breugem is meer iets voor in de jaren ’50. Dat vindt Henk Hanssen, die diverse boeken over het vaderschap heeft geschreven. Volgens Hanssen moet het programma aantonen dat vaders er in de opvoeding niets van bakken. "Misschien dat dit format in 1953 succes had gehad, maar in 2005 is het volstrekt achterhaald."

Share

moderne vaderMannen moeten meer gaan zorgen. Dat vinden veel vrouwen al heel lang, maar de overheid vindt het nu ook. Het ministerie van SZW is onlangs een campagne gestart om meer mannen aan de afwas en de commode te krijgen. In samenwerking met de AVRO is zelfs een tv-serie gemaakt, getiteld Vaders Emancipatieshow, waarvan vanavond het eerste deel te zien is. Maar de hele campagne om mannen meer bij de zorg te betrekken is van een tenenkrommende ergerlijkheid, vindt Henk Hanssen, oprichter van de website IkVader.nl.

Share

Op zakenreis en toch even ‘live’ knuffelen met vrouw of kind? Of je nu in Barcelona, Sidney of Dubai zit – als je geliefden hun speciale Hug T-shirt dragen, voelen ze jouw aanrakingen, hartslag en zelfs je lichaamswarmte. Althans, dat belooft de uitvindster. Voor ‘draadloos knuffelen’ heb je het volgende nodig. Eén Hug T-shirt, twee mobiele telefoons (een voor de knuffelzender, een voor de knuffelontvanger) die beiden Java-enabled zijn en met Bluetooth uit de voeten kunnen. Verder moet op de telefoons de speciale ‘Hug Me’ software zijn geïnstalleerd.

Share

De vrouw die nog denkt dat zwangerschap háár exclusieve domein is, zit er flink naast. De tijd dat de man een enkele keer, schaamrood op de kaken, naar de zwangerschapsgymnastiek toogde, is voorbij. De drang om betrokken te zijn bij de zwangerschap is niet ongewoon. Zo kent een inheems volk het gebruik dat de man tijdens de weeën van zijn vrouw een paar van zijn kledingstukken geeft, in de overtuiging dat haar pijn zo aan hem wordt overgedragen.

Share