Familiefietsen voor beginners: de Donauradweg


ijsbrand-portrait-donauradweg

De Donauradweg heeft de reputatie de ideale route te zijn voor jonge gezinnen met fietsvakantieambitie. Is dat ook zo? Henk Hanssen nam met vrouw en kroost de proef op de som.

Virtueel warm draaien
Boekjes, kaarten, websites: de Duitsers en Oostenrijkers hebben hun pr goed voor elkaar. Al maanden voor je op de pedalen gaat staan, kun je je virtueel warm draaien door alle info over de moeder aller fietsroutes tot je te nemen. Grootste vraag is: waar begin je? De Donauradweg, het fietspad dat langs de Donau voert, is maar liefst 1500 kilometer lang. Van de bron in zuid-Duitsland ‘stroomt’ het pad door Oostenrijk, Slowakije, Hongarije en Roemenië om tenslotte in de Zwarte Zee uit te monden.

rosa-austrian-border
Aan de grens met Oostenrijk.

Avontuur
Ons plan is om in Wenen de auto achter te laten, naar Boedapest te fietsen en van de Hongaarse hoofdstad met  boot of trein terug naar Wenen. Maar na enig wikken en wegen besluiten we dit avontuurlijke traject voor een latere vakantie te bewaren: we stuiten online op teveel verhalen over lawaaierige Oostblokcampings met dronkenmannen en gauwdieven. Fietsen met jonge kinderen (zoon IJsbrand is zes, dochter Rosa is elf) vergt as such al genoeg oplettendheid. En dus reizen we naar Passau, een gracieuze stad in Zuid-Duitsland, waar we op de fiets richting Wenen zullen stappen. Via OBB, de uitstekende site van de Oostenrijkse spoorwegen, boek ik vooraf trein- en fietskaartjes om drie weken later het spoor van de afgelegde 350 kilometer terug te kunnen volgen.

passau-by-night
Passau gehuld in pasteltinten.

Filefietsen
Wordt het filefietsen morgen? vragen we ons af als we na een lange autorit ‘s avonds door de pastelkleurige straatjes van Passau wandelen? Het centrum, dat oogt als een André Rieux-decor, wemelt van de in felle tenues gestoken fietstoeristen. Gelukkig vinden we op de drassige oever van de nabijgelegen rivier Iltz de illusie die we zoeken: een intieme, pal aan het water gelegen camping waar alleen kampeerders hun tentjes mogen opslaan. De volgende ochtend pluk ik IJsbrand uit de skelter die hij ergens heeft gevonden en zet hem achterop de aanhangfiets waarmee ik hem drie weken door Oostenrijk zal zeulen. Al een halve dag later bereiken we de volgende etappeplaats, Engelhartszell. Een fraai dorpje zoals er zoveel de Donau omzoomen maar in deze omgeving beschikt alleen Engelhartszell over een camping met een riant zwembad.

Schloss Hartheim
We slaan pal aan de Donau ons kamp op, zwemmen in de regen en koken chili con carne onder tentdoek waar dikke druppels op roffelen. Het weer klaart op maar toch ontaardt de volgende dag in een rampdag. Het monumentje dat we halverwege de dag passeerden had een waarschuwing moeten zijn. Een bord met een herinnering, meer was het niet. De tekst verwees naar schloss Hartheim, een vriendelijke kasteeltje dat ik eerder uit het landschap had zien oprijzen. In ’40-’44 deed het slot dienst als ‘euthanasiecentrum’: 18.000 lichamelijk en geestelijk gehandicapten vonden er een onvrijwillig eind: hun as werd uitgestrooid op aan deze Donau-oever. Als IJsbrand vraagt waarom we hier stil blijven staan terwijl er in de verste verten geen ijscokar te bekennen valt, vertel ik dat Hitler hier zijn vijanden vermoordde. ‘Dat is gemeen,’ oordeelt hij. ‘Maar waarom dan, pap?’ klinkt het even later. ‘Je kan elkaar toch ook weer een handje geven?’

mauthausen-donauradweg
Holocaust-horror in Mauthausen.

Grüss Gott! 
WO-II gepeins, Apfelstudelstops en gesloten dorpswinkels maken dat we te laat en te hongerig de haringen in de grond drukken, op camping Hofmühle in Ottensheim, alweer een plaatsje met vriendelijke pastelgevels maar even geloof ik de vriendelijkheid niet meer. Het is een bescheiden camping, niet meer dan een grasveldje ingeklemd tussen een doorgaande weg en een maïsveld, en dus koersen we de volgende dag door, via Linz naar Au an der Donau. De weg voert door Mauthausen waar de plaatselijke VVV ons verwelkomd met een vrolijk Grüss Gott! Terwijl de kinderen de volgende dag de prachtige camping (compleet met zwemmeer en grote speeltuin) van Au ontdekken, dompel ik me onder in nog meer WO-II horror. Het verhaal uit het voormalige concentratiekamp Mauthausen dat me het best bijblijft is het relaas van een godvrezende boerin die in februari 1945 een ontsnapte gevangene in haar huis verborg en daarmee haar zoon, een overtuigde nazi die de gevangene moest zoeken, trotseerde. De gevangene, een Rus, haalde levend het eind van de oorlog.

ijsbrand-lederhose-donauradweg
Met zijn Lederhose oogst IJsbrand veel bijval van nostalgisch angehauchte Österreicher.

Jagdschnitzel
Mits toegediend in zorgvuldig geselecteerde porties, biedt de Donauradweg de nodige educatieve kansen wanneer je je kinderen enig historisch benul wilt bijbrengen. Onbekommerd genieten blijft gelukkig de boventoon voeren, zeker op de volgende plek waar we belanden: een aan de rivier gelegen trekkersveldje in Willersbach dat wordt bestierd door de gastvrije familie Krenn. We vergeten de aan een drukke weg gelegen camping in Grein en trappen tien kilometer verder naar deze stek waar we onthaald worden op smakelijke Jagdschnitzels. Via Ibbs, een stadje als een prentbriefkaart, trappen we de volgende dag door naar Melk, alweer een must-stop: helaas niet vanwege deze camping met bedroevend sanitair, wel vanwege het magnifieke Benedictijnse klooster dat hoog boven het plaatsje uittorent.

melk-donauradwegWachau
Kort na Melk fietsen we door het mooiste deel van de route en waarachtig, hoe populair de Donauradweg ook mag zijn, we wanen ons bijkans de eerste bezoekers van de Wachau, zoals deze streek heet. Het pad voert door boom- en wijngaarden, waar Rosa steeds wil stoppen om een nectarine of een appel te plukken, naar Rossatz waar we neerstrijken op de fraaiste camping van de vakantie. Zandstrandje, speeltuin én een uitzicht op het schilderachtige dorp Dürnstein dat aan de overkant dommelt. Een paar dagen later koersen we verder naar Tulln, een tegen de Donau gevouwen plaatsje met een royale camping (inclusief zwemgelegenheid) die een ideale uitvalsbasis voor dagtrips naar Wenen vormt.

Schonbrunn2
Endpunkt erreicht! Schönbrunn-paleis in Wenen.

Sissi-paleizen
Rosa laaft zich aan de Sissi-paleizen, IJsbrand kijkt zijn ogen uit bij de huizen waar architect Hundertwasser (‘Wunderplasser,’ aldus IJsbrand) bomen door heen laat groeien terwijl wij met Klimt, Jugendstilcafés en kunstige taartjes aan ons trekken komen. Na vier dagen Vienna sporen we moeiteloos terug naar Passau om nog een paar dagen over het water uit te staren.

 

Vorige Ideale achterbankmuziek voor de vakantierit
Volgende Yes! Speelgoed voor vaders (en kinderen...)

Ook interessant

Minister De Geus van Sociale Zaken noemde de invoering van de wet Kinderopvang, die op 1 januari 2005 van kracht werd, het absolute dieptepunt uit zijn bewind. Voor werkgevers wordt over een maand een nieuw dieptepunt bereikt. Vanaf januari 2007 worden zij namelijk verplicht een bijdrage te leveren aan de kosten van de kinderopvang. Nederland is zo ongeveer het enige land in de wereld met zo’n regeling. Is het wel terecht dat werkgevers mee moeten betalen aan kosten waar ze in feite niets mee te maken hebben?

8
Share

Een van de eerste journalisten die acte de presence gaf in onze stand op de negen-maanden-beurs was de roemruchte Parool-journalist Frenk der Nederlanden. Zijn puntige pen heeft hem een unieke positie opgeleverd bij de Amsterdamse krant: dagelijks mag hij een halve pagina vol schrijven over iets wat hij meemaakt, signaleert of vindt.

14
Share

Schrijvend verloskundige Beatrijs Smulders presenteert vandaag haar nieuwe boek Veilig door de Kraamtijd. In dit boek, en in de interviews die ze geeft, verspreidt zij de boodschap dat vaders in het eerste levensjaar van de baby er (voor het kind) niet of nauwelijks toe doen. Kortom, hoogste tijd voor tegengas vanuit vaderperspectief. Henk Hanssen, hoofdredacteur van IkVader.nl, publiceert daarom vandaag deze open brief aan Beatrijs Smulders.

33
Share

Worden mannen steeds vrouwelijker? Die vraag dringt zich deze week wel heel ernstig op. Het mannenvakblad Men’s Health deed een onderzoek waaruit blijkt dat mannen meer geld aan kleding en verzorgingsproducten besteed dan aan vrouwen. En tegelijkertijd vond deze week in Utrecht de eerste Nederlandse verkiezing tot ‘Huisman van het Jaar’ plaats. Wat is er in godsnaam aan de hand met de mannen van ons land? IkVader stuurde haar enige vrouwelijke reporter op onderzoek uit.

36
Share


Nog een paar dagen en dan is het zover. Op 1 januari 2008 wordt de Wet op het kindgebonden budget ingevoerd. De huidige kinderkorting, een belastingkorting voor ouders, vervalt en daar komt de kindertoeslag voor in de plaats. De kindertoeslag is een tegemoetkoming die afhankelijk is van de hoogte van je inkomen. De beruchte afdeling Toeslagen van de Belastingdienst, welbekend vanwege de enorme achterstanden rond de betaling van de toeslag voor kinderopvang, heeft de taak deze toeslagen maandelijks uit te betalen. In dit factsheet lees je er alles over.   

15
Share

Ja, beste lezers, as woensdag is het zover. Uw blogger debuteert in het programma Catherine, de talkshow waarin Catherine Keyl haar come-back maakt. Hoofdgast is PvdA-hoofdman Wouter Bos. Catherine zal hem, de andere gasten en ondergetekende de brandende vraag voorleggen: hoe is het voor een Vader Van Vandaag mogelijk om werk & gezin te combineren? Aanleiding voor dit onderwerp is het onderzoek van Trouw waaruit zou blijken dat kinderen hun vader ‘minder belangrijk’ zijn gaan vinden. Uiteraard zal ik met kracht het tegenovergestelde beweren, vanaf 17.35-18.25 uur, woensdag 8 februari op Ned 1.

5
Share