IkVader test de Hyundai i30


hyundaiMet de i30 presenteerde Hyundai dit voorjaar een auto die geheel op Europese leest is geschoeid. De boodschap is duidelijk: de Koreanen willen gewoon net zo serieus worden genomen als Ford, Opel of Peugeot. Kan Hyundai de strijd winnen met de i30?

De Pony
Jonge vaders kunnen zich hem vast wel nog herinneren: de Hyundai Pony. Vast een serieuze poging tot automobiliteit van Hyundai, maar terugkijkend zou je er nog niet dood in willen worden gevonden. Daarna deden de Koreanen hun stinkende best, maar auto’s die het grote publiek aanspraken leverde dat zelden op, met uitzondering van de SUV’s Santa Fe en Tucson misschien.

hyundai2_kleinNieuwe poging
Met de i30 doet Hyundai een nieuwe poging, dus vegen we alle vooroordelen en nare herinneringen van tafel. Een frisse blik op de carrosserie van de auto doet verrassen: dat ziet er helemaal niet slecht uit. Redelijk strakke lijnen, mooie koplampunits vóór, achter zijn de lampen eigenzinnig vormgegeven. De inspiratie van de achterzijde lijkt gezocht bij de BMW 1-serie… De lichtmetalen velgen zijn natuurlijk niet standaard maar geven het uiterlijk wat meer cachet. De banden zijn vanzelfsprekend van Kumho.

Ruim
Instappen dan maar. De stoelen geven goed steun en een zitpositie is prima in te stellen. Zelfs aan een lendensteun is gedacht. Overal knopjes voor elektrische bediening, audiobediening op het met leer beklede stuur. Het materiaal van deuren en dashboard voelt goed aan, het is zelfs zacht. Het instrumentarium is mooi blauw verlicht. Voorin is opvallend veel bergruimte en er is een tweede 12V aansluiting. Het handschoenenkastje is aircogekoeld. In de armsteun vinden we nog een verrassing: een aansluiting voor USB en iPod. Een pluim waard, de i30 sluit op dit punt duidelijk aan bij de hedendaagse gebruiker.

hyundai3_kleinVervelende lampjes
En wel de indicatoren die aangeven of iedereen zijn gordel wel omheeft. Heel goed bedoeld allemaal, alleen springen er ook drie lampjes aan als er eens een keer geen koters op de achterbank zitten. De vorm van de carrosserie geeft een forse dode hoek aan de rechterachterzijde.

Scheef
Achterin zitten zelfs volwassenen redelijk tot goed. De breedte van de bank laat wel wat te wensen over. Bij het ritje naar school konden er met veel pijn en moeite drie zitjes op de achterbank, maar toch klaagde er onderweg één kind: “Ik zit helemaal scheef!” De bergruimte achterin is beperkt, en ook handigheidjes als een leeslampje of eigen 12V-aansluiting ontbreken. Waarom de slimmigheidjes van de voorzijde nou ook niet aangebracht voor de kinderen? Gemiste kans van Hyundai. De bagageruimte is met 340 liter natuurlijk niet wonderbaarlijk groot, maar dat moet je ook niet verwachten bij een hatchback. De op de IAA geshowde Crosswagon biedt meer liters (415).

hyundai5_kleinNaaimachientje
Onderweg zijn met de i30 blijkt een duale ervaring. Wie de motor start, moet twee keer luisteren. De 1.6i benzinemotor klinkt echt als een naaimachientje, een wel heel dun geluid. Daarbij komt nog eens dat de 1.6i zijn 122 pk’s best wil prijsgeven, maar dan wel flink in de toeren gaat draaien, zo’n 3500 bij 120 km/h. En dat levert een hoop lawaai op aan boord. Anderzijds laat de i30 zich makkelijk sturen en is hij goed wendbaar, vooral in de stad een voordeel. Een ruim aantal kilometers bracht ons een brandstofverbruik van ruim 1 op 15, een erg goede score.

Hoera?
hyundai4_kleinDe dagen van de Pony zijn allang voorbij, dat is wel duidelijk. Toch kunnen wij maar geen hoera-gevoel krijgen van de Hyundai i30. De auto maakt domweg geen enkele emotie los. Er is – chapeau – voldoende aandacht voor praktisch gebruiksgemak, maar vooral op motorisch gebied zou het allemaal wel wat belevingsvoller kunnen. Een pluspunt bij dit alles is natuurlijk wel de prijs: nog geen twintigduizend euro is niet veel voor wat er in Zuid-Korea voor je op de boot wordt gezet.

IkVader checklist
Isofix                                                                                      ja (2)
Raamblokkering                                                                 ja
Uitschakelbare airbag voorin                                           ja
Opbergplekken voorin                                                       9
Opbergplekken achterin                                                   6
Aantal gordels achterin                                                     3
Aantal airbags totaal                                                          6
Leeslampjes achterin                                                       0
Bekerhouders achterin                                                      2
12 volt achterin                                                                    nee

 

Vorige Filosoof schrijft brief aan pasgeboren zoon
Volgende Jolie comes home

Ook interessant

En wij altijd maar denken dat vaders de meeste tweede nesten bouwen! Maar nee: uit een onderzoek van het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut, oftewel het NIDI, blijkt dat vrouwen vaker dan mannen kinderen hebben van verschillende partners. Het verschil is weliswaar niet gigantisch maar toch substantieel. In  Nederland hebben 270.000 mensen biologische kinderen van verschillende partners, 142.000 vrouwen …

Share

Bokito
Als een kudde bavianen duikelen ze over elkaar heen: de biologen, psychologen, primatologen en zoölogen die elk op hun beurt een antwoord oplepelen over de Grote Vraag die Nederland sinds een paar dagen bezig houdt. Wat bewoog Bokito? Werd hij geprovoceerd door steentjes gooiende kinderen? Was hij jaloers op Gerrit de Horde, de echtgenoot van slachtoffer Yvonne de Horde, de gorillagroupie die Bokito meermalen per week kwam opzoeken. Allemaal mogelijk, maar onze man in Blijdorp heeft een andere theorie als bijdrage aan dit gezelschapsspel: Bokito was een gefrusteerde vader. Ga maar na: wat zou jij doen als je zwangere vrouw op het vliegtuig naar Shanghai wordt gezet? Juist, je raakt buiten zinnen van woede. Het zit zo: samen met zijn vrouwen Annet, Luena, Aya, Tamani vormt Bokito één groep, zo onthult dit Bokitoblog. En, op Annet na zijn de vrouwtjes allemaal in verwachting van de bezige baas. Maar, tot voor kort was er nog een groep, bestaande uit Dango, Quenta en Astra. Dit drietal is onlangs naar de dierentuin van Shanghai verhuisd. Eén van de vertrokken vrouwtjes heeft waarschijnlijk een kind dat door Bokito is verwekt. En ja, tegen je wil als spermadonor worden afgedankt, dat laat je als trotse gorillapa natuurlijk niet over je kant gaan.

Share

De Beurs Blues slaan toe, alhier op de redactie. De achterwanden, de camouflagenetten, de tapijttegels – alles staat weer in de opslag. En nu rest het terugkijken… Vandaar dat we maar even een clipje in elkaar hebben gezet – een korte impressie van negen-maanden-beurseditie 2007! Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share

Een van de eerste journalisten die acte de presence gaf in onze stand op de negen-maanden-beurs was de roemruchte Parool-journalist Frenk der Nederlanden. Zijn puntige pen heeft hem een unieke positie opgeleverd bij de Amsterdamse krant: dagelijks mag hij een halve pagina vol schrijven over iets wat hij meemaakt, signaleert of vindt. Facebook Twitter LinkedIn …

Share

Nog niet zo lang geleden waren ze het exclusieve eigendom van het leger maar inmiddels zijn drones uitgegroeid tot het favoriete speeltje van zonen én vaders. Waar moet je op letten als je er een aanschaft? Omdat zoon IJsbrand (9) aan zijn hoofd bleef zeuren, ging Henk Hanssen op onderzoek uit. Facebook Twitter LinkedIn Print …

Share

Kinder- en jeugdpsychiater Glenn Helberg en muzikant en ondernemer Orville Breeveld hebben de Vaderdagtrofee m/v 2010 gewonnen. Ze kregen de onderscheiding vrijdag uitgereikt op het Vaderschapssymposium georganiseerd door het Vader Kennis Centrum, de Universiteit van Amsterdam (UvA) en IkVader.nl. Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share