IkVader test de Peugeot 3008


Apart vormgegeven: Peugeot 3008Le Crossover. Zo typeert Peugeot haar nieuwste automobiel. Crossover, zo noemen ze tegenwoordig auto’s die nergens anders op lijken. Na de publicatie van de eerste foto’s werd hij verfoeid om zijn uiterlijk, maar wij geven hem in de Gezinsautotest van deze maand een nieuwe kans: de Peugeot 3008.

Azijnpissers
Tja, autojournalisten kunnen dan soms onredelijke azijnpissers zijn, een beetje gelijk moet je ze wel geven. De 3008 ziet er met zijn wat schonkige carrosserie apart uit en valt niet zo makkelijk in een hokje te stoppen. Is het nou een MPV, een SUV of wat eigenlijk? Beetje hetzelfde dilemma als bij de Toyota van vorige maand. Crossover, zegt Peugeot zelf. Misschien komt het wel doordat de auto tamelijk hoog op de 18 inch wielen staat. Het journaille vond de 3008 bij de eerste blikken vooral erg lelijk. Aan dat soort waarde-oordelen wagen wij ons niet. Feit is dat wij tijdens onze testweek veel bekijks trokken met de 3008 èn dat klanten tegen alle economische trends in de showroom weten te vinden voor de 3008.

Eigenzinnig vormgegeven interieur

Ingebouwd
Lelijk of niet, de 3008 is in ieder geval weer ’s wat anders. Die zelfde insteek hebben de ingenieurs van Peugeot ook gekozen voor het interieur. Wie instapt komt tussen de papastoel en de mamastoel een middelhoge ‘muur’ tegen, die wat doet denken aan de motortunnels van trucks van lang vervlogen dagen. De ‘tunnel’ scheidt de zitplaatsen tamelijk rigoreus; je kunt nog net je hand op de knie van je vrouw leggen tijdens het rijden… Wat ook kan is als bestuurder de rechterarm op de ‘tunnel’ leggen. Handig, want zo kan de versnellingspook tamelijk relaxed bediend worden. Ter hoogte van de elleboog bevindt zich dan een klep met daaronder een gigantische bergruimte, die zich onder de tunnel bevindt. Bovenop zitten ook nog twee bekerhouders, de prettig werkende elektronisch bedienbare handrem en bij onze auto een knop om een jaloezie voor het panoramadak langs te laten zoeven.

Head up display: op de weg kijken en toch zien hoe hard je gaat

Switches
Op het midden van het dashboard zitten naast de knoppen voor de klimaatcontrole ook hippe, aan vliegtuigen herinnerende ‘switches’, die onder meer de head up display bedienen. Dat display is een klein plexiglas plaatje dat na het starten uit het dashboard omhoog schuift en waarop de bestuurder informatie kan aflezen. Snelheid en de status van de cruisecontrol bijvoorbeeld, maar ook het nieuwe Distance Alert, staat erop, wat de afstand tot de voorligger weergeeft in seconden. Verder aanwezig voor papa en mama: cruise control, audiobediening aan het stuur en een groot handvat aan de passagierszijde van de middenconsole. Een cynische ziel zou zich afvragen of die 3008 dan zo beroerd rijdt dat je je onderweg vast moet houden, maar wij schatten in dat het handvat onder het hoofdstuk ‘design’ valt en niet onder ‘veiligheidsvoorzieningen’. De 3008 heeft een redelijke hoge instap. Dat, gecombineerd met de opstaande rand aan de zijkant van de stoelen, leverde wat problemen op met instappen voor onze klein van stuk zijnde mama.

Aardig wat ruimte voor de kids op de achterbank. Panoramadak geeft veel lichtinval

Ruimte achterin
De kids daarentegen, lenig als ze zijn, klauterden zonder problemen de achterbank op. Ze hebben achterin flink de ruimte, zelfs voor volwassenen is de beenruimte goed. De diepte van de bank is goed, de breedte valt met 129 cm een beetje tegen. Probeer er maar ’s drie kinderzitjes naast elkaar op te krijgen! Er is voor de achterbankpassagiers een eigen ventilatie-unit, maar weer geen eigen 12V-aansluiting. Uit de leuning klapt een armleuning tevoorschijn met twee bekerhouders. Bergruimte is schaars, met moeite tellen we 6 vakken. Daar horen overigen wel twee ruime vakken onder vloer bij, maar die zijn weer lastig te bereiken als de kids in de gordels zitten. Een handig klaptafeltje op de achterkant van de voorstoelen is blijkbaar te veel gevraagd. Het staat zelfs niet op de optielijst, en dat is toch jammer bij zo’n wannabe MPV. Die tafeltjes zijn gewoon superhandig.

Da's dan wel weer handig: opbergvakken in de vloer

Klep
Even in de bagageruimte kijken. De achterklep zwaait omhoog en dan rest er nog een forse drempel, die echter a la de Peugeot 4007 neer te klappen is. Handig denk je, je kan er bijvoorbeeld op zitten om schoenen te verwisselen of bij een koffiestop in de buitenlucht zet je er de kopjes op. Maar bij het laden en lossen van de 3008 blijkt de klep maar ten dele handig. Tuurlijk, je kan er wat opzetten en dan de lading naar binnen schuiven, maar door de lengte van de klep (ongeveer 40 cm) is het lastiger om iets achter uit de bagageruimte te pakken. Tijdens onze test zat de klep vaker in de weg dan dat we er profijt van hadden. “Had die klep gewoon aan de rest van de achterklep geplakt, dan had je een normale toegang gehad tot de bagageruimte”, zo opperde een met het laden van grote kinderwagens ervaren vader.

Is het nou handig, die wegklapbare drempel, of niet? De verstelbare laadvloer is dat wel

Laadvloer
Wel handig is de op drie niveaus instelbare, en zelfs uitneembare laadvloer. Zo is met de neerklapbare achterbank (in twee delen, via een druk op de knop) een vlakke laadvloer te creëren met een totaal volume van 1241 liter. Met de achterbank omhoog is de bagageruimte 432 liter groot. De uitneembare handlamp is handig en een leuke gimmick.

Beetje tam
De koets van de 3008 doet vermoeden dat hij overhelt in bochten, maar dat valt alleszins mee. Het weggedrag van de 3008 is netjes, zelfs al zonder elektronische foefjes als Dynamic Rolling Control of Grip Control, die optioneel wel op de 3008 verkrijgbaar is. De 120 pk sterke 1.6 VTi stelt wel teleur. De motor doet tam aan. Bij acceleratie vanuit stilstand moet je flink gas geven om de vaart erin te krijgen. Met vijf versnellingen draait hij op de snelweg (kruissnelheid 120 km/h) 3600 toeren. Met een versnelling erbij zou dat al veel minder zijn, net als het verbruik. Dat is nu 1 liter Euro 95 op 12,6 kilometer, en daar worden we niet echt gelukkig van. Tip: kies voor de 1.6 THP motor. 30 pk meer, kost iets meer, maar heeft wel een zesversnellingsbak. Dat scheelt toeren en als het goed is ook wat brandstof.

Conclusie
De conclusie van deze test ligt samen met een vraag: wat heeft de 3008 nu eigenlijk praktisch meer te bieden dan de 308? Zullen we eerlijk zijn? Behalve die ene nul eigenlijk maar weinig. De bagageruimte, met zijn goedbedoelde praktische voorzieningen, is bijna 100 liter groter. Dat is het grootste verschil. Verder zijn er maar weinig praktische punten van de 3008 die indruk maken. In ieder geval te weinig om zich als gezinsauto van de concurrentie te onderscheiden. Wie een echte op en top gezinsauto van Peugeot wil, moet misschien even wachten op de dit najaar verschijnende MPV met de naam 5008.

IkVader checklist

Isofix                                                               ja (2)

Raamblokkering                                          ja (elektronisch)

Uitschakelbare airbag voorin                   ja

Opbergplekken voorin                               6

Opbergplekken achterin                           6

Aantal gordels achterin                             3

Aantal airbags totaal                                 6

Leeslampjes achterin                               2

Bekerhouders voorin                                 2

Bekerhouders achterin                             2

12 volt achterin                                           nee

 

Vorige Praat jij met je kind over seks op tv?
Volgende 10 weken verplicht vaderverlof?

Ook interessant

Volgens kristallenbolkijkers wordt het dè gezinstrend van 2007: gebarentaal praten met je baby. Huh? Ja, je leest het goed, sommige ouders communiceren in gebarentaal met hun baby nog voordat hij kan praten! De hype is over komen waaien uit Amerika waar babygebarentaal een succes begint te worden. Maakt het ‘kiekeboe’ en ‘kiele-kiele’ straks plaats voor druk gebarende ouders? ‘Een baby heeft zoveel meer vertellen.’

906
Share

Ze draagt een kroon van oranje papier die op haar oren steunt. In haar hand een plastic zak met drie tekeningen en een cadeau, een appel van klei.
"Voor Moedersdag!" roept ze erbij, drukt me de spullen in de hand en klautert op het fietsstoeltje.
"Heb je iets voor mamma gemaakt?"
Haar gezicht glimt van trots.
"Jahaa!"
"Goed zeg! Dat moeten we gaan verstoppen dan."
"Waarom?"
"’Het is eerst Koninginnedag, dan pas Moederdag."
Thuis zoeken naar een geschikte plek. Ze kan zich niet voorstellen dat er een plek is waar mamma niet komt.
"Ik heb een idee," zeg ik. Op mijn werkkamer laat ik haar achter een kastdeurtje de tekeningen en de appel verbergen. Gierend van de lach sluit ze de deur. Als ze nu maar haar mond kan houden…

27
Share

Grijp die kans om te ervaren hoe een bevalling voelt – als je ‘bevalt’ van je eigen kinderkamer! Door het gespartel in haar buik ontwikkelt je vrouw een echte band met de baby. Het regelmatige getrappel en het uitdijen van haar buik maken haar voortdurend bewust van het scheppingsproces dat zich daar voltrekt. Zoiets kost …

64
Share

Gisteren reden we voor het eerst gevieren naar huis. Rosa en IJsbrand achterin. Zondagmiddag. Een modelgezinnetje keert terug van familiebezoek. De tijden dat ik een eleptische aanval kreeg bij de gedachte aan dit toekomstbeeld, liggen gelukkig ver achter me. Als een heuse Verantwoordelijke Vader zat ik achter het stuur, een kalme koers varend omdat de kinderen (ik moet nog wel wennen aan het meervoud) allebei vredig in hun mandje lagen te slapen, zelfs Rosa.

69
Share

vleessnijderIn 1998 ontwikkelde Sire een campagne met als thema ‘Vaders zijn thuis net zo onmisbaar als op het werk.’ Je kent het spotje nog wel: een jochie, gekleed in een keurige spencer, kijkt verwonderd naar zijn vader die de rollade aansnijdt. In een voice-over zegt hij: ‘Wie is toch die man die op zondag altijd het vlees komt snijden?’ In de jaren daarna werd deze campagne gevolgd door drie overheidscampagnes met een gelijke boodschap: mannen, laat thuis de handen wapperen! Doe meer dan het hanteren van het vleesmes!

35
Share

Schrijven over vaderschap lijkt soms geen gezonde bezigheid. Een paar jaar geleden overleed de schrijver van de vaderthriller De Passievrucht, Karel Glastra van Loon, veel te vroeg, 42 jaar. En een paar dagen geleden vertrok Martin Bril, ook veel te vroeg, 49 jaar. Het bijzondere van het alledaagse, was zijn specialiteit. Een metalen vuilnisemmer op …

18
Share