IkVader test de Renault Laguna Estate


De Renault Laguna II was een auto die het imago van ‘Createur d’Automobiles’ geen goed deed. De kwaliteit was niet oké, zo gaf het merk later zelf toe. De nieuwe generatie Laguna moet die nare smaak doen vergeten en van de auto weer een topproduct maken. Is dat gelukt?

Uiterlijk
We beginnen met goed nieuws: de Laguna Estate is wat betreft uiterlijk geslaagd. Met zijn lage neus en zijn slanke lijnen doet hij verfijnd aan, heel anders dan de wat plompe, opgeblazen carrosserie van zijn concurrenten. Een pluim voor de ontwerper derhalve. Wie een paar jaar geleden had gezegd dat een nieuwe Citroën er zo zou uitzien, had de handen op elkaar gekregen. Verder opvallend aan de Laguna Estate: het ontbreken van een echte grille aan de voorzijde, de ver naar beneden doorlopende achterklep en prominente, dik verchroomde dubbele achterlaten.

Poep!
Gebleven van de vorige generatie Renault is de ‘keycard’, een plat plastic schijfje dat in het dashboard geschoven kan worden. De card is nu een ‘handsfree’ card (optie) geworden, die de bestuurder ‘herkent’ en de auto zelf opent of afsluit. Dat afsluiten doet de auto als je wegloopt en hij laat ter kennisgeving een zacht, beschaafd claxongeluid horen. Kleuteroren horen echter heel wat anders. “Hahaha, hij roept ‘Poep!’ als je wegloopt”, aldus Luuk (5). Onhandig kan het systeem echter ook zijn. Voorbeeld: samen met je vrouw ruim je de auto leeg na een dagje uit. Je loopt, keycard in de broekzak, met een paar tassen naar binnen en ‘toet’, de auto gaat op slot. Ook bleek tijdens de testweek de auto soms al op slot te slaan als je er maar omheen liep. ’t Blijft lastig, met die elektronica…

Comfort
Wie instapt en gaat zitten realiseert zich snel waarom comfort een woord van Franse origine is. De Laguna biedt een uitstekende stoel met een lange zitting en veel verstelmogelijkheden. Het stuur is in hoogte en diepte verstelbaar, en zo is een prima zitpositie te creëren. De gebruikte materialen in het dashboard en deuren zijn zacht en doen verzorgd aan. Ergonomisch is alles piekfijn in orde, alles is goed te bedienen. Met het Carminat DVD multimedia- en navigatiesysteem (standaard op de Dynamique) moet je even kijken hoe het werkt, maar dan is het ook simpel te bedienen. Prachtig is hoe bij de navigatie wegsplitsingen op de snelweg in beeld worden gebracht: in een fraaie 3D kleuren illustratie. Opbergplekken zijn er niet zoveel. Wel mooi is dat de asbak verwijderbaar is en dan een extra bergplekje achterlaat. Naast de joystick van het Carminat systeem zit een klein knopje voor de elektrische handrem, die prima werkt. Jammer is wel dat er voorin maar één bekerhouder aanwezig is. Een veilige gedachte is dat ramen en deuren (voor en achter) met één druk op de knop te blokkeren en af te sluiten zijn.

Snel weg
Met de keycard nog in de zak is starten eenvoudig: een druk op de startknop en de 175 pk sterke diesel komt tot leven. 175 pk ja, ook bij Renault spannen ze steeds meer paarden voor de wagen. Met zoveel pk’s win je makkelijk de sprint bij het stoplicht, maar of zoveel vermogen nou echt nodig is… Met 130 of 150 pk, de andere dieselvarianten, komt de gemiddelde huisvader ook prima van zijn plek, zo lijkt ons. Feit is wel dat de sterkste 2.0 dCi diesel sterk bijdraagt aan het vlotte rijgedrag van de auto. Op de snelweg is hij in combinatie met de zesversnellingsbak lekker stil, met 2400 toeren bij 120 km/h. Het verbruik is met 1 op 14,7 alleszins netjes te noemen. Weg van de snelweg bewijst de auto vaders een goede dienst: het onderstel en de wegligging zijn afgesteld op comfort en nodigen uit tot een rustige rijstijl, net wat je nodig hebt met een paar koters achterin. De kids hebben achterin trouwens veel ruimte, al was drie zitjes op de achterbank wat problematisch door de niet meer te bereiken, in de zitting verzonken gordelaansluitingen. Ook hier is bergruimte niet ruim aanwezig, en zitten bekerhouders slechts in de middenarmsteun. Aan een extra 12 V aansluiting en eigen ventilatie is wel gedacht.

Easy flexen
Even achterin koekeloeren. Dat gaat zeer gemakkelijk met de apart te openen achterruit (optie). Daarmee mik je snel wat schooltassen achterin zonder de hele klep omhoog te moeten hijsen. De bagageruimte zelf meet volgens Renault 508 liter. Daar zijn vast alle vakjes meegerekend, want in de breedte is de bagageruimte bijvoorbeeld maar 100 centimeter breed, 20 centimeter minder dan bij de Mondeo Wagon bijvoorbeeld. De buggy van de familie Velthoven paste bijvoorbeeld niet overdwars in de Laguna Estate. Renault monteert aan de zijkanten wel vakjes met uitneembare afscheiding. Verwijder je die, dan past de buggy wel. Waarom moeilijk dan als het makkelijk kan? Lof verdient Renault voor alle haakjes en oogjes om spulletjes aan te bevestigen, en voor het Easy Flex systeem om de achterbank om te laten klappen. Een keer trekken aan de hendel in de bagageruimte en de bank klapt automatisch in twee delen om, en creëert een mooie vlakke vloer.. Zeer eenvoudig, maar wel heel handig. Waarom laten andere autofabrikanten ons dan nog aanmodderen met verwijderbare hoofdsteunen en opklapbare zitting?

Zorgeloze rit?
Wie ervan droomde dat de Laguna Estate de perfecte gezinsauto zou zijn, kan nu wakker worden: dat is deze auto niet. Daarvoor ontbeert hij teveel praktische bergruimte binnenin. Renault mikt met deze auto op de zakelijke markt, en heeft daar ook gelijk in. De Fransen doen er alles aan om de nare herinneringen van de Laguna II weg te poetsen, en slagen daar met deze auto in eerste instantie goed in. Of het probleemkind van weleer dan een wonderkind geworden is? Het is nog te vroeg om daar op te antwoorden. De tijd zal het leren. En de tevredenheidsrapporten van de klanten natuurlijk. Vooralsnog geeft Renault met drie jaar garantie een tijdlang een zorgeloze rit.

IkVader checklist
Isofix                                                   ja (2)
Raamblokkering                              ja
Uitschakelbare airbag voorin        ja
Opbergplekken voorin                    6
Opbergplekken achterin                 6
Aantal gordels achterin                  3
Aantal airbags totaal                       6
Leeslampjes achterin                    1
Bekerhouders achterin                  3
12 volt achterin                                 ja

 

Vorige DanceDad swingt op negenmaandenbeurs
Volgende IkVader bij NOS Journaal

Ook interessant

Moeder Ingrid en Rosa gaan van school op weg naar huis. Op de fiets, vertelde Ingrid later, ontspint zich de volgende dialoog. Waar een meisje van zes het allemaal vandaan haalt?

“Op school zei een meisje dat Zwarte Piet niet bestaat. En Sinterklaas ook niet."

Share

Qua graantje meepikken van de Obamania, doet IkVader natuurlijk ook een duit in de zak. En hoe! De gloedvolle speech die Obama tijdens afgelopen Vaderdag gaf, inspireerde ons tot twee shirts die worden gesierd door ronkende vaderschapcitaten van de president-elect. ‘Hope is the greatest gift a father can pass on to his children.’ En: ‘The …

Share

Toevallig nog in de elegante Noord-Italiaanse stad Trento op vakantie geweest? En toevallig aldaar een videootje geschoten van je kinderen die zich in het water vermaken? Dan mag je van geluk spreken dat je niet door de carabieneri bent gearresteerd wegens pedofilie. Si, stug maar waar: in Trento geldt sinds kort een verbod voor vaders …

Share

Om de hoek en toch een tikje exotisch: Antwerpen. Zelf zeggen Antwerpenaren dat hun stad het beste van Rotterdam (architectuur en de havens) combineert met een historische binnenstad à la Amsterdam – en helemaal ongelijk hebben ze niet. Hoe haal je alles uit een weekendje Antwerpen? Ik ging met mijn gezin op stap en selecteerde 21 …

Share

‘Waarom doet een pappa dat?’ luidt de kop uit de Gooi- en Eemlander, het dagblad voor Hilversum en omstreken, waar ik sinds een paar maanden op geabonneerd ben. Het is half acht ‘s ochtends, ik zit boven een bord muesli en de krant, Rosa lepelt een bordje pap naar binnen. Gelukkig stelt zij me deze vraag niet – voorlopig niet tenminste. Gisteren vond haar schooljuf het nodig om het klasje met 4- en 5-jarigen op de hoogte te brengen van het nieuws. "Er is iets heel ergs gebeurd," wist Rosa me na school te vertellen. "Een papa was in de war en heeft drie kindjes dood geschoten, met een pistool." Het drama speelde zich af op 500 meter van haar school. De vermoordde kinderen zaten evenwel op een andere school. Dat mede-leerlingen van de slachtoffertjes op de hoogte worden gebracht, begrijp ik. Maar waarom een 4-jarige peuter belasten met dit gruwelnieuws?

Share

Hoe overleven vaders in wat vermoedelijk de heetste maand ooit gaat worden? Onze verslaggeefster Vanessa Micheel trok er op uit om te zien hoe vaders een dagje Scheveningen doorbrengen.

Share