Pieken met je puber


refuge du sele vakantie met pubers

Breek jij je ook het hoofd over de vraag welke vakantiebestemming pa én puber straks wél tevreden stemt? Het enige wat je puber wil is nog meer pubers. Hoe meer en hoe lawaaiiger, hoe beter. Het enige wat jij wil is een rustig plekje in de zon. In de Franse Alpen vond ik de plek waarin de wensen van pa en puber in perfecte harmonie samenvloeien. Nou ja, bijna dan.

Met pubers de bergen in
Interesseren ook pubers zich voor de bijzondere flora en fauna van het alpiene milieu?

Opschieten
Het is vier minuten óver negen als Sjoerd, de zestienjarige zoon van hopvrouw Annemiek, bij onze tent staat te hijgen. Annemiek is de zelfbenoemde akela van onze expeditie naar refuge de Sélé, de op 2460 meter hoogte gelegen berghut waar we vandaag naar toe gaan klauteren. We, dat is het stel Alpenminnende leden van de Nederlandse natuurvriendengroep die dit bergsportkamp organiseert. Of we nu toch echt een beetje willen opschieten, dringt de knaap aan. De hele groep staat al te wachten bij het toiletgebouw. 

Klein probleempje: puberzoon ligt nog te maffen.

Essentialia
Ik staar naar het openhangende gaas van de binnentent, vergeefs wachtend op beweging van een naar buiten stekend kuitbeen. Puperpa is deze ochtend al druk in de weer geweest met thee en koffie zetten, met stokbrood en lunchpakketten klaarmaken, met het schoon dweilen van de tafel (het heeft vannacht geplenst), het vullen van de waterflessen en het verzamelen van mueslirepen, zonnebrand en andere essentialia die niet in de rugzak mogen ontbreken. ‘Echt. We moeten nu echt gaan,’ klinkt het van buiten. ‘Kan ik ergens mee helpen?’

Auteur Henk Hanssen
Cool Daddy alias auteur dezes is altijd wel te porren voor een paar stevige bergtochten.

Beruchte voetstappenwc’s
Onze camping, camping municipal d’Ailefroide, ligt als een verkreukeld en rafelig groen tafellaken gedrapeerd tussen de cols van het Zuid-Franse bergmassief Les Écrins. Het is een onoverzichtelijk glooiende, naar vreemde spleten en verre spelonken uitwaaierende camping van liefst zeventien hectare groot. Zonder zwembad, zonder kampwinkel, zonder bakkertjes dat ’s ochtend tuut tuut! het terrein oprijdt met een Berlingo vol baguettes en croissants. Maar, de camping heeft twee zeldzame pluspunten waardoor de gasten zonder morren genoegen nemen met uitvallende elektriciteit, het op z’n best lauwwarme water en zelfs met beruchte voetstappenwc’s die hun onwelriekende reputatie alle eer aan doen.

Met pubers fikkie stoken in Franse Alpen
Er gaat toch niets boven fikkie stoken bij de tent?

Fikkie stokken
Pluspunt numéro uno: je mag hier fikkie stoken. Overal. Niet op een door een gemeentelijke commissie aangewezen vuurplaats, niet in een EU-goedgekeurde vuurkorf en evenmin pas, zoals op het handvol Nederlandse campings waar je nog open vuur mag maken, nadat de plaatselijke brandweer officieel toestemming heeft gegeven. Het mag zónder iets te vragen, gewoon bij je tent, in een cirkeltje van keien, met het zwerfhout dat je langs de rivier bijeen hebt gesprokkeld. De stookvrijheid leidt tot een prachtig beeld: als ik ’s avonds om me heen kijk ziet de camping eruit als een negentiende-eeuws kolonistenkampement op de prairie: op een veld vol tenten en tipi’s kringelen rookpluimen omhoog die zich vervlechten met flarden vroeg invallende nevel.

Poedersuikerwitte flanken
Pluspunt twee: de hoogte. De camping ligt op 1500 meter. Vanuit je tent wandel je zó naar alle kanten de bergen in. Sterker, als je in de tent op je luchtbed ligt, staren de toppen van de Hautes Alpes je lonkend toe. De Ailefroide zelf (3954 m) met zijn ook in de zomer poedersuikerwitte flanken, de Mont Pelvoux (3946 m), de Bosse de Clapouse, (2179 m), de Tête de la Draye (2077 m) en vele andere pieken en parels van de Écrins-kroon.

refuge du Sele vakantie met pubers
Refuge du Selé, een bunkerachtige constructie van staal en graniet, ligt op 2460 meter hoogte in het Zuid-Franse bergmassief Les Écrins.

Het wonder

Na hevig kreunen en steunen van zoonlief zijn we een kwartier later toch echt op weg. Als rode lantaarndragers van de groep sluiten we de rij maar dat deert me niet, we klampen aan, we hebben het gered. Een pad van grote en kleine witte keien voert ons door een lariksbos naar het steile dal van de Celse Nière, een woeste stroom die onvermoeibaar bezig is het dal verder uit te schuren. En dan… terwijl we worden toegezwaaid door orchideeën, gele gentianen en knikkende Edelweissjes, voltrekt zich opeens het wonder. Puberzoon krijgt het op zijn heupen en voegt zich in de kop van het peloton tussen een stel leeftijdgenoten. Als ik anderhalf uur later op de pauzeplek aankom zie ik hem op een manshoge kei zitten, kletsend en lol trappend tussen een grote verzameling uitgeschoten ledematen.

Bergwandelen: dom, saai en skeer
Als ik dat groepje er naar zou vragen, zouden de meesten zonder enige twijfel verklaren dat bergwandelen nog steeds ‘dom’, ‘saai’, ‘uncool’ en ‘skeer’ is, dat de camping ‘compleet ruk’ is en dat hun leeftijdgenoten allemaal ‘cringe’ en ‘wierd’ zijn. Maar zo van een afstandje lijkt het er warempel op dat alle kids zich vermaken. Zónder telefoon want geen bereik, niet voor een beeldscherm, niet gestrekt in een bank maar in de schone lucht, in de zon, tussen de grijze rotsformaties van een stel Alpentoppen. Natuurlijk bereikt de puberzwerm als eerste het smalle plateau waar de refuge op ligt. En dat ze op het terras van de berghut even hun telefoon checken (want even bereik), soit. Een drankje later verdwijnen ze naar de slaapzaal waar ze urenlang keten en kaarten. En kunnen terugkijken op een domme, saaie, skeere geweldige dag in de bergen.

 

 

Vorige Zo maak je je huis puberproof
Volgende Quiz: ben jij klaar voor je puber?

Ook interessant

Om de hoek en toch een tikje exotisch: Antwerpen. Zelf zeggen Antwerpenaren dat hun stad het beste van Rotterdam (architectuur en de havens) combineert met een historische binnenstad à la Amsterdam – en helemaal ongelijk hebben ze niet. Hoe haal je alles uit een weekendje Antwerpen? Ik ging met mijn gezin op stap en selecteerde 21 …

Share

ringtoneborstvergrotingOok de stellige indruk dat de borsten van je vrouw niet meer hetzelfde zijn sinds de kleine er aan heeft gesnoept? De Japanse wetenschapper Hideto Tomabechi heeft daar wat op gevonden. Hij beweert een ringtone te hebben ontwikkeld die borstvergroting teweeg brengt.

Share

Ik heb er lang over getwijfeld. Tooske is per slot het prototype van die olijke girl next door, de ideale schoondochter. Altijd een rij witte tanden & een intelligente kwinkslag paraat. Een toch is Tooske, nu ook wat mij betreft, definitief van naam veranderd: Dooske, it shall be.

Share

Fiat Bravo 1.9 Multijet Edizione Prima

“Hey, die spiegels checken jou!”

Je hoeft niet bijzonder ijdel te zijn om af en toe eens in de spiegel te kijken. Om te zien of je er als vader nog net zo goed uitziet als vroeger. Rijden met de nieuwe Fiat Bravo levert geheel nieuwe inzichten op als je voorbij een modern pand rijdt. Niet langer kijk jij in de spiegel, maar de spiegels kijken naar jou…

Share

Heeft jouw kind ook last van de op basisscholen welig tierende hoofdluis? Vergeet de luizenmoeders die de kinderkoppies navlooien. Want, de Gelderse zakenman Fred B. heeft een digitale huidscanner paraat waarmee het ongedierte in een vloek en zucht kan worden opgespoord. En, heel gewiekst, de scanner speurt tegelijkertijd naar klanten voor de speciale shampoo van B.

Share

Bokito
Als een kudde bavianen duikelen ze over elkaar heen: de biologen, psychologen, primatologen en zoölogen die elk op hun beurt een antwoord oplepelen over de Grote Vraag die Nederland sinds een paar dagen bezig houdt. Wat bewoog Bokito? Werd hij geprovoceerd door steentjes gooiende kinderen? Was hij jaloers op Gerrit de Horde, de echtgenoot van slachtoffer Yvonne de Horde, de gorillagroupie die Bokito meermalen per week kwam opzoeken. Allemaal mogelijk, maar onze man in Blijdorp heeft een andere theorie als bijdrage aan dit gezelschapsspel: Bokito was een gefrusteerde vader. Ga maar na: wat zou jij doen als je zwangere vrouw op het vliegtuig naar Shanghai wordt gezet? Juist, je raakt buiten zinnen van woede. Het zit zo: samen met zijn vrouwen Annet, Luena, Aya, Tamani vormt Bokito één groep, zo onthult dit Bokitoblog. En, op Annet na zijn de vrouwtjes allemaal in verwachting van de bezige baas. Maar, tot voor kort was er nog een groep, bestaande uit Dango, Quenta en Astra. Dit drietal is onlangs naar de dierentuin van Shanghai verhuisd. Eén van de vertrokken vrouwtjes heeft waarschijnlijk een kind dat door Bokito is verwekt. En ja, tegen je wil als spermadonor worden afgedankt, dat laat je als trotse gorillapa natuurlijk niet over je kant gaan.

Share