Beim Documenta: Kunst voor die Kinder?


Voor vaders met ambitie is kunst een onlosmakelijk deel van de opvoeding maar, hoe ver ga je daarin? Houd je het bij een knutselcursus en incidenteel museumbezoek of troon je je kinderen bijvoorbeeld mee naar de Documenta, de grootse vijfjaarlijkse kunsttentoonstelling die momenteel in het Duitse Kassel plaatsvindt? Ik besloot drie kindervakantiedagen aan kunst met de grote K op te offeren. Of het een wijs besluit was?

Treinstations
‘Zelfs schilderijen zijn interessanter!’ Na drie dagen rondstruinen door in onbruik geraakte treinstations, verlaten fabriekshallen, statige galeries en de vele andere locaties waar Poolse Documenta-curator Adam Szymczyk de door hem vergaarde kunsten laat zien, ontsnapt deze bevrijdende verzuchting aan zoon IJsbrand (11). Dat hij, bepaald geen liefhebber van schilderijen, nu een wand met goudgerande lijsten prefereert boven ’de belangrijkste tentoonstelling van actuele beeldende kunst in de wereld’, zoals de Documenta zich afficheert, wil heel wat zeggen.

Rosa Luxemburg
Rosa kon zich wel vinden in de slotregels van het credo van haar beroemde naamgenote, Rosa Luxemburg.

Vitrines met gesloten boeken
Beeldend? Zeker bij drie zalen stuiten we na de entree op vitrines waar zonder al teveel uitleg gesloten boeken onder het glas liggen. We kunnen de donkere kaften bestuderen, meer niet. Ook na binnenkomst van een van de hoofdattracties, de documenta Halle, worden we door raadsels begroet: bakken met elpees en kledingrekken met vrolijke jasjes van de in 2006 overleden Malinese zanger-gitarist Ali Farka Touré. Wat wil Szymczyk ons met deze garderobe-uitstalling vertellen? Is het een herinnering aan een eerder optreden van Touré’s band? Een boodschap over een muzikale ontworsteling aan de greep van het kolonialisme?

In de schitterende retrokino Gloria keken we twintig minuten naar een loodzware film over Chinese migranten.

Schuld en boete
Vermoedelijk het laatste. De thematiek die zich na verloop van tijd aan ons opdringt is er een van schuld en boete. De geselecteerde kunstenaars zijn voornamelijk afkomstig uit niet-westerse landen en zij hebben de gelegenheid aangegrepen de gevolgen van het westers imperialisme nog eens over de bezoekers uit te storten. Prima natuurlijk, zolang de vingerwijzing wordt verpakt in een bries van creativiteit die het stof van de hersenen wegblaast maar dát is helaas slechts zelden het geval. Geconfronteerd met de vele primaire activistische boodschappen die op me af worden gevuurd, voelt het alsof ik langs de met graffitikreten ondergespoten muren van het Amsterdam van de jaren tachtig loop.

IJsbrand: ‘Pap, zijn hier ook foodtrucks of hebben ze alleen broodjes Bratwurst?’

Vrijheidstempel
Natuurlijk valt er ook het nodige te genieten. Het idee van de Argentijnse kunstenares Marta Minujín om honderden boeken die ooit in een land verboden zijn – van Anne Frank tot Harry Potter – te gebruiken als bouwstenen voor een Griekse vrijheidstempel is even imposant als geniaal. En ook het werk van de Mexicaan Guillermo Galinda, die met wrakstukken van in Lesbos aangespoelde vluchtelingenboten immens grote instrumenten bouwde, zal nog lang na echoën – bij mij althans. IJsbrand en ook mijn toch in kunst geïnteresseerde dochter Rosa (16) concludeerden dat Documenta hooguit iets is voor ‘ouderen die geen belangstelling hebben voor de toekomst’.

Digitale media
Dat de loodzware historische kost ook nog eens wordt geserveerd zonder inventief gebruik van digitale media die tot interactie uitnodigen, vormde voor hen nog het grootste struikelblok. Hier en daar ligt een iPad te slingeren en op sommige plekken wordt een videowall ingezet: ‘In één hoekje van de Dutch Design Week worden meer technologische middelen gebruikt dan dan in de hele Documenta,’ mopperde Rosa. Nein, voor kinderogen allerminst inspirerend dus, deze Documenta. Maar we sluiten niet uit dat de diepere betekenis van al hetgeen we zagen zich over een jaar of vijf alsnog aan ons zal openbaren.

 

Vorige NEXT LVL SH*T
Volgende IVF-gids biedt wensouders uitleg en houvast

Ook interessant

Deze kop had óók boven het persbericht kunnen staan dat sinds een paar dagen de hele wereld over gaat. Maar wij, argeloze nieuwsconsumenten, worden geacht het tegenovergestelde te geloven: ‘Traditioneel gezin niet beter’ kopte 99 procent van de media. Om te vervolgen met een verhaal dat vooral lijkt te dienen als wetenschappelijk fundament onder de …

384
Share

Mannen met whisky drinkende en/of friet etende vrouwen opgelet! Mocht het onverhoopt niet lukken zelfstandig een eerste, tweede, derde of vierde kind te verwekken en willen jullie het via IVF proberen, dan loop je de kans dat de arts zegt: ‘Ho! Uw vrouw drinkt whisky? Uw vrouw beweegt te weinig? Dan kunnen wij u niet helpen.’ Geloof het of niet: deze redenering wordt vandaag uitgedragen door Nick Macklon, hoofd van de afdeling Obstetrie en Gynaecologie van het Utrechts Universitair Medisch Centrum, tijdens zijn inaugurele rede.

57
Share

"Papa, ik lust geen sinaasappel…" Als het aan de Fizzy Fruit Company ligt is het binnenkort afgelopen met dit gezeur. In de VS is Fizzy Fruit net op de markt gekomen in de vorm van… een vrolijk blik. Het gevriesdroogde fruit bevindt zich in een sachet. Water erbij en het begint gezellig te bruisen tot een heerlijk glas. De ontdekker, neurobioloog Galen Kaufman, zegt dat alle vitaminen behouden blijven.

42
Share

Ben jij een betrokken vader die – jawel – de regie voert over de opvoeding van de kinderen? En daarnaast ook nog in het huishouden de handen uit de mouwen steekt? En zie je er toch niet al te afgekloven uit? Houden zo. Want, wij kennen een fotograaf die naarstig op zoek naar je is. …

46
Share

‘Ik vind het heerlijk dat hij niet kan lopen.’ Zo begint een van de columns van Annemarie Haverkamp. Ze schrijft over haar zoon Job die met een zeldzame chromosoom-afwijking ter wereld kwam. Het inmiddels vijfjarige jongetje is verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. In haar net verschenen boek Job zegt koekemokke heeft Annemarie een kleine vijftig columns …

139
Share

Het past heel erg bij het mannelijk ego om te denken in termen van groot, groter, grootst. Ook op het gebied van auto’s kom je het vaak tegen. Maar de huidige brandstofprijzen en de deplorabele staat van de aarde stemmen tot nadenken. Kan het niet een maatje kleiner met die gezinsauto? Om dat uit te …

244
Share