Beim Documenta: Kunst voor die Kinder?


Voor vaders met ambitie is kunst een onlosmakelijk deel van de opvoeding maar, hoe ver ga je daarin? Houd je het bij een knutselcursus en incidenteel museumbezoek of troon je je kinderen bijvoorbeeld mee naar de Documenta, de grootse vijfjaarlijkse kunsttentoonstelling die momenteel in het Duitse Kassel plaatsvindt? Ik besloot drie kindervakantiedagen aan kunst met de grote K op te offeren. Of het een wijs besluit was?

Treinstations
‘Zelfs schilderijen zijn interessanter!’ Na drie dagen rondstruinen door in onbruik geraakte treinstations, verlaten fabriekshallen, statige galeries en de vele andere locaties waar Poolse Documenta-curator Adam Szymczyk de door hem vergaarde kunsten laat zien, ontsnapt deze bevrijdende verzuchting aan zoon IJsbrand (11). Dat hij, bepaald geen liefhebber van schilderijen, nu een wand met goudgerande lijsten prefereert boven ’de belangrijkste tentoonstelling van actuele beeldende kunst in de wereld’, zoals de Documenta zich afficheert, wil heel wat zeggen.

Rosa Luxemburg
Rosa kon zich wel vinden in de slotregels van het credo van haar beroemde naamgenote, Rosa Luxemburg.

Vitrines met gesloten boeken
Beeldend? Zeker bij drie zalen stuiten we na de entree op vitrines waar zonder al teveel uitleg gesloten boeken onder het glas liggen. We kunnen de donkere kaften bestuderen, meer niet. Ook na binnenkomst van een van de hoofdattracties, de documenta Halle, worden we door raadsels begroet: bakken met elpees en kledingrekken met vrolijke jasjes van de in 2006 overleden Malinese zanger-gitarist Ali Farka Touré. Wat wil Szymczyk ons met deze garderobe-uitstalling vertellen? Is het een herinnering aan een eerder optreden van Touré’s band? Een boodschap over een muzikale ontworsteling aan de greep van het kolonialisme?

In de schitterende retrokino Gloria keken we twintig minuten naar een loodzware film over Chinese migranten.

Schuld en boete
Vermoedelijk het laatste. De thematiek die zich na verloop van tijd aan ons opdringt is er een van schuld en boete. De geselecteerde kunstenaars zijn voornamelijk afkomstig uit niet-westerse landen en zij hebben de gelegenheid aangegrepen de gevolgen van het westers imperialisme nog eens over de bezoekers uit te storten. Prima natuurlijk, zolang de vingerwijzing wordt verpakt in een bries van creativiteit die het stof van de hersenen wegblaast maar dát is helaas slechts zelden het geval. Geconfronteerd met de vele primaire activistische boodschappen die op me af worden gevuurd, voelt het alsof ik langs de met graffitikreten ondergespoten muren van het Amsterdam van de jaren tachtig loop.

IJsbrand: ‘Pap, zijn hier ook foodtrucks of hebben ze alleen broodjes Bratwurst?’

Vrijheidstempel
Natuurlijk valt er ook het nodige te genieten. Het idee van de Argentijnse kunstenares Marta Minujín om honderden boeken die ooit in een land verboden zijn – van Anne Frank tot Harry Potter – te gebruiken als bouwstenen voor een Griekse vrijheidstempel is even imposant als geniaal. En ook het werk van de Mexicaan Guillermo Galinda, die met wrakstukken van in Lesbos aangespoelde vluchtelingenboten immens grote instrumenten bouwde, zal nog lang na echoën – bij mij althans. IJsbrand en ook mijn toch in kunst geïnteresseerde dochter Rosa (16) concludeerden dat Documenta hooguit iets is voor ‘ouderen die geen belangstelling hebben voor de toekomst’.

Digitale media
Dat de loodzware historische kost ook nog eens wordt geserveerd zonder inventief gebruik van digitale media die tot interactie uitnodigen, vormde voor hen nog het grootste struikelblok. Hier en daar ligt een iPad te slingeren en op sommige plekken wordt een videowall ingezet: ‘In één hoekje van de Dutch Design Week worden meer technologische middelen gebruikt dan dan in de hele Documenta,’ mopperde Rosa. Nein, voor kinderogen allerminst inspirerend dus, deze Documenta. Maar we sluiten niet uit dat de diepere betekenis van al hetgeen we zagen zich over een jaar of vijf alsnog aan ons zal openbaren.

 

Vorige NEXT LVL SH*T
Volgende IVF-gids biedt wensouders uitleg en houvast

Ook interessant

Is het jou ook al opgevallen? We worden bedreigd door een samenzwering, een samenzwering die wil dat wij eerder aan kinderen beginnen. Ik weet hoe het zit. Het is een plan van een stel hoogopgeleide vrouwen, vooral wetenschapsters en journalistes. De wetenschapsters hebben afgesproken een reeks onderzoekjes te doen waaruit moet blijken dat mannen óók een biologische …

311
Share

Van bemande reizen naar Mars of andere spectaculaire aanleidingen, is voorlopig geen sprake maar toch is het altijd interessant je kind een onderdompeling te gunnen in de wereld van de ruimtevaart. Tot en met januari 2014 kun je nog terecht bij de Jaarbeurs in Utrecht voor A Human Adventure – the exhibition, een tentoonstelling waar …

42
Share

"Papa, ik heb post voor je." Rosa vist een brief uit haar schooltas. In de rechterbovenhoek staat in handschrift staat mijn naam geschreven. De aanhef van de brief luidt – in kapitaal: ‘BESTE KLASSENMOEDERS – OVERBLIJFKRACHTEN – LEESMOEDERS EN ANDERE HULPMOEDERS’, en vervolgt met: ‘Hierbij nodigen wij je uit voor een gezellige koffieochtend ter afsluiting van dit schooljaar en om je te bedanken voor je inzet (…)’ Nu pas snap ik waar het over gaat. Inderdaad, ik heb me dit schooljaar ingezet door af en toe computerles te geven aan groepjes kinderen. En met deze ‘gezellige koffieochtend’ word ik, samen met de andere hulpmoeders, bedankt voor mijn diensten!

35
Share

Hoe speel je eigenlijk met een kind dat nog niet of nauwelijks kan praten? Wat vindt zo’n kind leuk? En hoe kun jij daar als vader ook nog wat aan beleven? Qukel, een Nederlands bedrijf met speelgoed voor de allerjongsten heeft daar goed over nagedacht.

408
Share

"Wanneer wordt het beter weer?" vraag ik aan mijn zwager. Hij kijkt me aan alsof hij ijs ziet branden. Bruinverbrand, net terug van een week varen in Friesland. "Oh, het blijft de hele week nog fan-tas-tisch!" antwoordt hij opgeruimd. Beter weer – ik geloof niet dat ik deze term in Nederland ooit heb gebruikt in de zin van wanneer de temperatuur weer gaat dalen.

31
Share

De Opel Astra, wie is er niet groot mee geworden? We hebben wat kilometers afgelegd in (toen nog ) Kadetts en Astra’s van onze ouders! Maar nu zijn we zelf papa, en willen we dan nog steeds in die o zo burgerlijke Astra rijden? IkVader test om dat uit te vinden deze maand de nieuwe …

1k
Share