IkVader test de Toyota Verso


Nieuwe vormen en nog meer functionaliteit bij de VersoDe Toyota Verso is onlangs verkozen tot de Gezinsauto van het Jaar 2010. Nu de oliebollen, de champagne en het vuurwerk op zijn, klimmen wij in de Verso om te kijken of die eretitel wel terecht is.

Verso
De Verso heeft al een tijdje een nieuwe naam. De vorige MPV van Toyota heette nog Corolla Verso. Toyota heeft bij de update van het laatste model afscheid genomen van de typering ‘Corolla’ (behalve dan voor de sedan), en dat is eigenlijk pas voor deze nieuwe Verso, de Gezinsauto van het Jaar 2010 terecht. Hij is namelijk iets gegroeid en staat ook op de bodemplaat van de Avensis. Deze nieuwe Verso lijkt wat betreft maatgeving dan ook net tussen de vroegere Corolla Verso en de vroegere Avensis Verso te zitten. De Verso is qua uiterlijk geen designwonder, maar hij doet het met zijn looks aardig in het huidige MPV-aanbod. Opvallend zijn de voorbumper, die ver naar beneden doorloopt, en de glooiing in de zijkant van de carrosserie. De hippe heldere achterlichten van de Corolla Verso zijn gebleven. Het Polar Blue van onze testauto is een wat kille kleur, die de auto niet doet opvallen. Wij reden overigens de Panoramic Business versie, voorzien van 17 inch velgen.

Een modern interieur, met het instrumentarium midden op het dashboard

Glas
Waar dat Panoramic op slaat, merken we meteen als we instappen. Het is heerlijk licht van binnen dankzij het glazen dak. Wie de hemel zat is, drukt op een knop en geheel elektrisch zoeft er een jaloezie voor het glas. Voor ons hebben we een met leer en aluminium bekleed stuur, en verder alleen dashboard. Het hele instrumentarium zit boven op het dashboard, in het midden, netjes naar de bestuurder gekeerd. Jammer dat de schakelindicator, helemaal links in de klokkenwinkel, al snel schuil gaat achter het stuur.

Klimaatcontrole en het optionele navigatiesysteem met Bluetooth voldoen uitstekendDashboard
Midden in het dashboard zit de prima bedienbare gescheiden klimaatcontrole en het optionele full map navigatiesysteem, wat zijn kaartmateriaal trekt van een bijgeleverde SD-kaart. Het navigatiesysteem heeft een touchscreen en werkt prima. Ook is er een USB- en AUX-aansluiting. Bluetooth is behalve op de Comfort op alle versies van de Verso standaard. De stoelen in de Verso zitten goed, het interieur is zeer degelijk en rijk aan kwaliteit. Voorin tellen we maar liefst negen opbergvakken. Daar zitten hele kleintjes bij (maar ook die zijn handig), maar ook grote (twee dashboardkastjes, een middenarmsteun met inhoud en een vak onder de passagiersstoel). De deuren hebben naast vakken ook bekerhouders. Tussen de stoelen zitten nog eens twee bekerhouders.

Presteren
Gezinsauto van het Jaar wordt je niet zomaar, daarvoor moet je bovenal presteren achter de voorstoelen. Dat doet de Verso dan ook. Er is geen achterbank, maar drie afzonderlijke stoelen. De buitenste twee stoelen zijn 45 cm breed, de middelste 40, maar dat is nog altijd voldoende om een kinderstoeltje op te zetten.
5 of 7 personen mee, het kan allemaal comfortabel in de Verso

De test met drie kinderstoeltjes naast elkaar (één zittingverhoger met rugleuning, twee zonder) volstaat de Verso met glans. Onze Verso was uitgerust met een extra derde rij, nog eens twee stoeltjes dus. Dat zijn duidelijk minder forse exemplaren dan die op deDe kinderen, geschminkt of niet, zitten prima in de Verso tweede rij, maar toch kun je er goed op zitten. Het feit dat de stoelen op de tweede rij bijna twintig centimeter naar voren te schuiven zijn, zorgt ervoor dat je zelfs als volwassene op de derde rij redelijk kan zitten. Je moet zo niet tien uur mee naar de wintersport gaan rijden, maar een kort ritje kan best. Toyota heeft goed gestudeerd op de bruikbaarheid van de stoelen achterin. Zoals gezegd is rij twee verschuifbaar, maar ook makkelijk neer te klappen. Wie ook de derde rij neerklapt, heeft een prachtig vlakke laadvloer. Volgens Toyota kan het zogeheten Easy Flat 7 in 32 verschillende standen worden gezet. Rondom de zitplaatsen achterin zijn 8 opbergplekken te vinden, inclusief twee grote vakken onder de vloer. De kinderen waren in ieder geval weer erg tevreden met de klaptafeltjes met gat voor de drinkbeker. We roepen het wel vaker, maar hier is nog maar eens een shoutout naar de auto-industrie: ‘Lever die handige klaptafeltjes toch optioneel op elke auto!’

Bagageruimte
Heikel punt van elke zevenpersoons MPV is de bagageruimte. Wie met zijn zevenen op stap wil, kan 155 liter aan bagage meenemen (35 cm laadlengte), dus dat betekent voor zeven personen allemaal een toilettas en een paraplu. Hebben er twee toch te veel oliebollen gegeten en blijven die misselijk thuis, dan kunnen de achterste stoeltjes worden ingeklapt en past er 484 liter aan bagage achterin. Hoe de stoeltjes ook staan, de bagageruimte is dicht bij de achterklep mooi breed (150 cm). Een simpele buggy kan dus bij elke stand van de stoeltjes mee. Mooi is dat Toyota een afdekzeil voor de bagageruimte (als je hem in 5-persoons specificatie gebruikt) mee levert. Als het niet gebruikt wordt kun je het kwijt in een aparte plek onder de laadvloer.

Stoeltje op, stoeltje neer, net zo veel bagageruimte als je wil

Prima
Een absolute pluim verdient Toyota voor het rijgedrag van de Verso. Dat is echt uitstekend. De auto is voor een MPV bijzonder koersvast en rijdt net zo goed als de Avensis. Daarbij komt dat de 2.0 D4-D diesel in onze testauto weliswaar ‘maar’ 126 pk levert, maar met 310 Nm nooit trekkracht tekort komt. De motor is gekoppeld aan een handgeschakelde zesversnellingsbak, die snel en zonder problemen bediend wordt. De motor heeft echt adem, want zelfs in zes op de snelweg is het eenvoudig versnellen en inhalen, en dat terwijl de Verso toch echt 1515 kg weegt. Bij het tankstation kwamen wij na vele prettige kilometers uit op een brandstofverbruik van 1 liter diesel op 16,4 kilometer, en daar zijn we zeer tevreden mee.

Verkiezing
De Verso moest voor de verkiezing ‘Gezinsauto van het Jaar 2010’ opboksen tegen de Renault Grand Scénic en de Volkswagen Golf. De Golf is niet eens een echte concurrent voor de Verso en de Scénic, en alleen als Variant optimaal geschikt voor gezinsauto. De Grand Scénic doet het ook prima, maar hij blunderde in onze test op het gebied van brandstofverbruik en is domweg niet zo degelijk en betrouwbaar als de Toyota Verso. De Toyota Verso is dit jaar met recht ‘Gezinsauto van het Jaar’!


IkVader checklist

Isofix                                                               ja (2)

Raamblokkering                                          ja (te strak afgesteld)

Uitschakelbare airbag voorin                    ja

Opbergplekken voorin                                9

Opbergplekken achterin                            6

Aantal gordels achterin                              3

Aantal airbags totaal                                  7

Leeslampjes achterin                               2

Bekerhouders voorin                                  4

Bekerhouders achterin                              4

12 volt achterin                                            ja

 Wen maar vast weer aan dit beeld, want de nieuwe Verso wordt weer net zo'n hit als zijn voorganger

Vorige IkVader test de Mercedes-Benz E-Klasse Estate
Volgende Vespa voor het hele gezin

Ook interessant

Krijgt je vrouw geen genoeg van die mierzoete opvoedboeken vol verkleinwoordjes en roze plaatjes? Dan is er nu een alternatief voor handen waar jij ook plezier aan kunt beleven. De Amerikaanse saxofoniste Jessica Mills, plaatselijk bekend als toeteraar van de punkband Less Than Jake én als columniste van het blad Maximum Rock N Roll, heeft een …

26
Share

Toegegeven, we ontduiken graag. De belastingbetaalplicht mag wat losser, de APK-plicht wat ruimer en sommigen onder ons hebben redenen om aan hun alimentatieplicht te twijfelen. Maar, er is meer. In een ronkend persbericht beweert billendoekjesfabrikant Zwitsal dat wij massaal de poepluierplicht zouden ontduiken.

42
Share


Okay, Teletubbie Tinky Winky praat met een hoog stemmetje (‘O oh!’).  En, hij draagt een kek paars pakje en zelfs een (rood!) damestasje. Maar, maken deze verschijnselen Tinky Winky tot ‘verborgen homo die kinderen tot een verdorven levensstijl aanzet?’ Als je denkt dat alleen godsdienstwaanzinnigen zoiets kunnen bedenken, heb je het goed. Alsof ze in dat land geen serieuzere problemen hebben, mikt de extreem-katholieke regering van Polen haar pijlen op peuterheld Tinky Winky uit de Britse serie Teletubbies. Polin Ewa Sowinska, door de overheid aangesteld als toezichthoudster op onder meer kinderrechten in Polen, vroeg zich gisteren in een vraaggesprek af waarom Tinky Winky dat handtasje eigenlijk altijd bij zich draagt. Ze weet het antwoord ook al: iek, het is een homo! Krachtdadige Eva heeft nu een onderzoek gelast naar de vraag of Tinky Winky kinderen aanzet tot homosekualiteit.

1.7k
Share

Een nieuw jaar, een nieuw boek. IkVader lanceert Zwangerschaps-management voor Mannen, een praktisch handboek voor aanstaande vaders. Van nesteldrang tot pufles, van seks tijdens de zwangerschap tot de rol die je tijdens de bevalling kunt spelen – alles staat er strak, scherp én rijkelijk geïllustreerd in.

101
Share

markharris
Fathers4Justice, de rebelse club van gescheiden vaders, stamt uit Engeland en als je het verhaal van Mark Harris hoort, weet je waarom. Toen de Britse rij-instructeur in 1993 thuis kwam van een voetbalwedstrijd, trof hij zijn huis aan alsof het pand door insluipers overhoop was gehaald. Kleding, meubels, tv – alles weg. Vrouw en zijn drie dochters? Ook verdwenen. Bij de politie kreeg Harris te horen dat zijn vrouw niet meer van hem hield en naar een huis in de buurt was verhuisd. Schrale troost: de kinderen kon hij zien zo vaak hij wilde, vertelden de agenten. Twee maanden later klopte zijn vrouw weer op hangende pootjes bij hem aan: ze wilde terug naar het leven dat ze samen deelden. Maar Mark wees haar verzoeningspoging af: hij was te geraakt, kon het niet meer opbrengen en zette een scheiding in gang. ‘Het kwam niet in me op dat kinderen een punt van discussie zouden vormen,’ zegt hij tegen de

31
Share

De NPS blijft hardnekkig ontkennen maar veel ouders weten wel beter: ‘Typisch een staaltje van onnozele politieke correctheid !’ In al haar wijsheid heeft de publieke omroep, maker van het toonaangevende Sinterklaasjournaal, namelijk besloten dat Zwarte Piet niet meer van deze multiculturele tijd is. En dus spreekt presentatrice Dieuwertje Blok niet meer over ‘Zwarte Pieten’ maar alleen over ‘Pieten’ en hebben de Zwarte Pieten zelfs een andere huidskleur gekregen. En zo is de PCP ontstaan: de Politiek Correcte Piet.

42
Share