Beim Documenta: iets voor die Kinder?


Voor vaders met ambitie is kunst een onlosmakelijk deel van de opvoeding maar, hoe ver ga je daarin? Houd je het bij een knutselcursus en incidenteel museumbezoek of troon je je kinderen bijvoorbeeld mee naar de Documenta, de grootse vijfjaarlijkse kunsttentoonstelling die momenteel in het Duitse Kassel plaatsvindt? Ik besloot drie kindervakantiedagen aan kunst met de grote K op te offeren. Of het een wijs besluit was?

Treinstations
‘Zelfs schilderijen zijn interessanter!’ Na drie dagen rondstruinen door in onbruik geraakte treinstations, verlaten fabriekshallen, statige galeries en de vele andere locaties waar Poolse Documenta-curator Adam Szymczyk de door hem vergaarde kunsten laat zien, ontsnapt deze bevrijdende verzuchting aan zoon IJsbrand (11). Dat hij, bepaald geen liefhebber van schilderijen, nu een wand met goudgerande lijsten prefereert boven ’de belangrijkste tentoonstelling van actuele beeldende kunst in de wereld’, zoals de Documenta zich afficheert, wil heel wat zeggen.

Rosa Luxemburg
Rosa kon zich wel vinden in de slotregels van het credo van haar beroemde naamgenote, Rosa Luxemburg.

Vitrines met gesloten boeken
Beeldend? Zeker bij drie zalen stuiten we na de entree op vitrines waar zonder al teveel uitleg gesloten boeken onder het glas liggen. We kunnen de donkere kaften bestuderen, meer niet. Ook na binnenkomst van een van de hoofdattracties, de documenta Halle, worden we door raadsels begroet: bakken met elpees en kledingrekken met vrolijke jasjes van de in 2006 overleden Malinese zanger-gitarist Ali Farka Touré. Wat wil Szymczyk ons met deze garderobe-uitstalling vertellen? Is het een herinnering aan een eerder optreden van Touré’s band? Een boodschap over een muzikale ontworsteling aan de greep van het kolonialisme?

In de schitterende retrokino Gloria keken we twintig minuten naar een loodzware film over Chinese migranten.

Schuld en boete
Vermoedelijk het laatste. De thematiek die zich na verloop van tijd aan ons opdringt is er een van schuld en boete. De geselecteerde kunstenaars zijn voornamelijk afkomstig uit niet-westerse landen en zij hebben de gelegenheid aangegrepen de gevolgen van het westers imperialisme nog eens over de bezoekers uit te storten. Prima natuurlijk, zolang de vingerwijzing wordt verpakt in een bries van creativiteit die het stof van de hersenen wegblaast maar dát is helaas slechts zelden het geval. Geconfronteerd met de vele primaire activistische boodschappen die op me af worden gevuurd, voelt het alsof ik langs de met graffitikreten ondergespoten muren van het Amsterdam van de jaren tachtig loop.

IJsbrand: ‘Pap, zijn hier ook foodtrucks of hebben ze alleen broodjes Bratwurst?’

Vrijheidstempel
Natuurlijk valt er ook het nodige te genieten. Het idee van de Argentijnse kunstenares Marta Minujín om honderden boeken die ooit in een land verboden zijn – van Anne Frank tot Harry Potter – te gebruiken als bouwstenen voor een Griekse vrijheidstempel is even imposant als geniaal. En ook het werk van de Mexicaan Guillermo Galinda, die met wrakstukken van in Lesbos aangespoelde vluchtelingenboten immens grote instrumenten bouwde, zal nog lang na echoën – bij mij althans. IJsbrand en ook mijn toch in kunst geïnteresseerde dochter Rosa (16) concludeerden dat Documenta hooguit iets is voor ‘ouderen die geen belangstelling hebben voor de toekomst’.

Digitale media
Dat de loodzware historische kost ook nog eens wordt geserveerd zonder inventief gebruik van digitale media die tot interactie uitnodigen, vormde voor hen nog het grootste struikelblok. Hier en daar ligt een iPad te slingeren en op sommige plekken wordt een videowall ingezet: ‘In één hoekje van de Dutch Design Week worden meer technologische middelen gebruikt dan dan in de hele Documenta,’ mopperde Rosa. Nein, voor kinderogen allerminst inspirerend dus, deze Documenta. Maar we sluiten niet uit dat de diepere betekenis van al hetgeen we zagen zich over een jaar of vijf alsnog aan ons zal openbaren.

 

Vorige NEXT LVL SH*T
Volgende IVF-gids biedt wensouders uitleg en houvast

Ook interessant

Zelfs in zijn heftigste nachtmerries had Pablo Picasso (zie rechts zijn zelfportret) niet kunnen vermoeden dat er ooit nog eens een burgerlijke gezinsauto naar hem vernoemd zou worden. Hoe zou Picasso, vader van minstens vier kinderen, mogelijke buitenechtelijke even niet meegerekend, tegen de Citroën C4 met zijn naam hebben aangekeken? Als een waar kunststukje of …

34
Share

Dágen is er aan geknutseld maar vandaag is hij af. De heuse ‘Maak Echt Herfst’-machine, een co-creatie van dochter Rosa en zoon IJsbrand. Aan de bovenkant gooi je er een herfstblaadje in waarna er, via een in de binnenzijde van de doos verborgen kokerconstructie met toiletrollen, aan de voorkant een eikeltje uitfloept. De Kinderboekenweek staat …

8
Share

Zit je in een relatiedip die onontkoombaar op ‘uit elkaar gaan’ afstevent? Koop dan een doos Kleenex en neem je vrouw dit najaar mee naar Fireproof. Deze tranentrekker draait om Caleb, een ruige brandweerman die moeiteloos kinderen uit een brandend huis redt maar zijn eigen huwelijk in rook ziet opgaan. Goede vrienden adviseren hem vaker …

20
Share

Half vier ‘s nachts. IJsbrand slobbert een flesje leeg. Opeens klinkt er luid gezang. ‘Zie ginds komt de stoomboot…’ Het is Rosa die in haar waakslaap een Sint-lied aanheft. Vorige week vrijdag, één dag voordat Sint in het land zou arriveren, liep ik met haar het schoolplein op. ‘Ik ben zo blij dat Sinterklaas komt,’ …

12
Share

Pesterig stuntje van een Engels bedrijf dat reclameborden exploiteert. Om te laten zien hoe effectief buitenreclame kan zijn, liet de firma bussen rondrijden met de kreet ‘Career women make bad mothers‘. Gevolg? Woedende carrière-moeders, uiteraard. Het bedrijf, de OOA, riep nog schaapachtig dat ze louter een discussie had willen uitlokken, maar dat mocht niet baten. De reclame …

18
Share

vinexvaderVader kan niet goed voor de kinderen zorgen. Hij kan het huis niet opruimen. Vader is een sukkel. Vinden veel vrouwen. En de overheid deelt die mening. Daphne van Paassen onderzocht of dat beeld terecht is.

108
Share