Beim Documenta: iets voor die Kinder?


Voor vaders met ambitie is kunst een onlosmakelijk deel van de opvoeding maar, hoe ver ga je daarin? Houd je het bij een knutselcursus en incidenteel museumbezoek of troon je je kinderen bijvoorbeeld mee naar de Documenta, de grootse vijfjaarlijkse kunsttentoonstelling die momenteel in het Duitse Kassel plaatsvindt? Ik besloot drie kindervakantiedagen aan kunst met de grote K op te offeren. Of het een wijs besluit was?

Treinstations
‘Zelfs schilderijen zijn interessanter!’ Na drie dagen rondstruinen door in onbruik geraakte treinstations, verlaten fabriekshallen, statige galeries en de vele andere locaties waar Poolse Documenta-curator Adam Szymczyk de door hem vergaarde kunsten laat zien, ontsnapt deze bevrijdende verzuchting aan zoon IJsbrand (11). Dat hij, bepaald geen liefhebber van schilderijen, nu een wand met goudgerande lijsten prefereert boven ’de belangrijkste tentoonstelling van actuele beeldende kunst in de wereld’, zoals de Documenta zich afficheert, wil heel wat zeggen.

Rosa Luxemburg
Rosa kon zich wel vinden in de slotregels van het credo van haar beroemde naamgenote, Rosa Luxemburg.

Vitrines met gesloten boeken
Beeldend? Zeker bij drie zalen stuiten we na de entree op vitrines waar zonder al teveel uitleg gesloten boeken onder het glas liggen. We kunnen de donkere kaften bestuderen, meer niet. Ook na binnenkomst van een van de hoofdattracties, de documenta Halle, worden we door raadsels begroet: bakken met elpees en kledingrekken met vrolijke jasjes van de in 2006 overleden Malinese zanger-gitarist Ali Farka Touré. Wat wil Szymczyk ons met deze garderobe-uitstalling vertellen? Is het een herinnering aan een eerder optreden van Touré’s band? Een boodschap over een muzikale ontworsteling aan de greep van het kolonialisme?

In de schitterende retrokino Gloria keken we twintig minuten naar een loodzware film over Chinese migranten.

Schuld en boete
Vermoedelijk het laatste. De thematiek die zich na verloop van tijd aan ons opdringt is er een van schuld en boete. De geselecteerde kunstenaars zijn voornamelijk afkomstig uit niet-westerse landen en zij hebben de gelegenheid aangegrepen de gevolgen van het westers imperialisme nog eens over de bezoekers uit te storten. Prima natuurlijk, zolang de vingerwijzing wordt verpakt in een bries van creativiteit die het stof van de hersenen wegblaast maar dát is helaas slechts zelden het geval. Geconfronteerd met de vele primaire activistische boodschappen die op me af worden gevuurd, voelt het alsof ik langs de met graffitikreten ondergespoten muren van het Amsterdam van de jaren tachtig loop.

IJsbrand: ‘Pap, zijn hier ook foodtrucks of hebben ze alleen broodjes Bratwurst?’

Vrijheidstempel
Natuurlijk valt er ook het nodige te genieten. Het idee van de Argentijnse kunstenares Marta Minujín om honderden boeken die ooit in een land verboden zijn – van Anne Frank tot Harry Potter – te gebruiken als bouwstenen voor een Griekse vrijheidstempel is even imposant als geniaal. En ook het werk van de Mexicaan Guillermo Galinda, die met wrakstukken van in Lesbos aangespoelde vluchtelingenboten immens grote instrumenten bouwde, zal nog lang na echoën – bij mij althans. IJsbrand en ook mijn toch in kunst geïnteresseerde dochter Rosa (16) concludeerden dat Documenta hooguit iets is voor ‘ouderen die geen belangstelling hebben voor de toekomst’.

Digitale media
Dat de loodzware historische kost ook nog eens wordt geserveerd zonder inventief gebruik van digitale media die tot interactie uitnodigen, vormde voor hen nog het grootste struikelblok. Hier en daar ligt een iPad te slingeren en op sommige plekken wordt een videowall ingezet: ‘In één hoekje van de Dutch Design Week worden meer technologische middelen gebruikt dan dan in de hele Documenta,’ mopperde Rosa. Nein, voor kinderogen allerminst inspirerend dus, deze Documenta. Maar we sluiten niet uit dat de diepere betekenis van al hetgeen we zagen zich over een jaar of vijf alsnog aan ons zal openbaren.

 

Vorige NEXT LVL SH*T
This is the most recent story.

Ook interessant

Laten we eerlijk zijn. De meeste vaders hebben nooit begrepen waarom hun tieners naar soaps op tv moeten kijken. Maar als vader kiezen wij voor ons kind vanaf vandaag voor Goede Tijden! De kijkers van deze serie drinken namelijk bijzonder minder alcohol dan de Onderweg Naar Morgen fans.

23
Share

In de afgelopen weken organiseerde IkVader een fotowedstrijd rond het thema ‘de mooiste moeder.’ Tot het laatste moment werd er koortsachtig gestemd op de vele inzendingen. De publieksjury heeft nu gesproken. Dit zijn de winnaars!

20
Share


Met deze vrolijke plaat van haar zoon Quinten en haar vriend Gerben, heeft Petra Hoppenbrouwer IkVaders fotowedstrijd gewonnen. Aan Petra de lastige taak als eerste een keuze maken uit een van de drie hoofdprijzen. De inzendtermijn voor de fotowedstrijd eindigde zaterdag 16 juni om 12 uur ‘s nachts. De uitslag werd bepaald door de leden van IkVader. Zij konden een cijfer van 1 t/m 10 geven aan de ingezonden foto’s. In totaal brachten de leden 3039 stemmen uit op de 261 foto’s die waren ingestuurd. De aldus tot stand gekomen uitslag is gecorrigeerd op ongeoorloofd gebruik. Aldus ontstond de ranking van de 25 prijswinnaars. Van harte gefeliciteerd, bedankt voor de prachtige foto’s en de stemmen!

22
Share

schrijvende filosoofDe ene vader opent een fles malt whisky, de ander schiet uren video leeg op de kleine. Filosoof Sebastien Valkenberg, net vader geworden, werd op een andere manier geïnspireerd door de geboorte van zijn zoon. Hij pijnigde zijn hersens, doopte zijn pen in de inkt en schreef een brief aan de kleine waarin hij vertelt wat zijn ambities als vader zijn. Hannah Arendt, Socrates, Heidegger – allerlei wijsgeren passeren de revu. Of zoonlief er ooit iets van zal begrijpen, is de vraag.

18
Share

Ben jij vader van vier zonen of dochters? Dan ligt de weg naar eeuwige roem open voor je. Nu ja, je weet immers nooit wat er kan gebeuren wanneer je gezin met foto en al in een fraai tijdschrift belandt. Het fraaie tijdschrift heet Mind Magazine. Zij bereiden momenteel een fotoreportage voor over grote jongens- …

5
Share

After shave, een fles whisky, een beschilderde presse papier – het kan me allemaal gestolen worden. Wat is Vaderdag anders dan genieten van een moment waarop je kinderen met elkaar spelen? Bij een strandje aan Spiegelplas bij Nederhorst ten Berg nam ik deze week vast een voorproefje – want eigenlijk is het iedere dag Vaderdag.

25
Share