'Ja, zo was het precies!'


Half zes ’s ochtends:  ik fiets door het centrum van Hilversum richting Mediapark alwaar ik vanaf 06.00 te gast ben in Nachtvluchten, een Radio 1 programma. Inderdaad, zoals mijn geachte collega Evert van den Berg al opmerkte, laten alleen ijdele idioten zich strikken voor een optreden in de staart van vrijdagnacht.

Arrestatieteams
Uit de tijd dat ik als misdaadverslaggever werkte, weet ik dat de politie bij voorkeur tussen vijf en zes uur ’s ochtends arrestatieteams op pad stuurt. Op dit uur schijnen verdachten & andere sujetten het diepst te slapen. Ik heb deze wijsheid gelukkig zelden aan de praktijk getoetst maar nu doet zich een weer een matineus buitenkansje voor. Je hebt geen zwaailicht nodig om vooruit te komen: de straten zijn volkomen uitgestorven, op één zwabberende nachtbraker na.

Slaap- en stomdronken
Op de Radio 1 burelen is redactrice en regisseuse Barbara Elbert even later een en al levendigheid. ‘Koffie? Broodjes? Door mij zelf gebakken vanochtend!’ Ze stelt dat ik me niet moet vergissen in het aantal luisteraars. ´Aan het eind van de uitzending, tegen zeven uur, zitten we op zo´n 80.000.´ Of deze luisteraars allemaal fris en fruitig met het oor aan het toestel gekleefd zitten, dan wel slaap- of stomdronken in hun nest liggen, laten we maar even onbesproken.

Paperassen
Even voor zes uur kruipt presentator Frank van Dijl kruipt achter een stapel paperassen vandaan en schudt een handje. Even later zitten we achter een kop koffie tegenover elkaar in de studio. Frank kondigt aan dat Nachtvluchten deze maand in het teken staat van ‘liefdevolle vaders, stoere vaders, strenge vaders, verre vaders, voorbeeldige vaders, vrijgevochten vader, vertrokken vaders.’ De keuze van de Nachtvluchten-redactie is niet ingegeven door de consternatie over de Daddy Track van Bos en Eurlings maar omdat de vader van een van de samenstellers ernstig ziek is: ‘Zo kregen we gesprekken over de betekenis van vaders.’

Mijn vader
En ook interviewer Frank gooit het over die boeg. Hij zaagt me gretig door over mijn eigen vader. Wat was dat voor een man, die Jo Hanssen? Ik vertel over zijn jeugd in een groot Helmonds gezin, over zijn dienstjaren in Indonesië en over de dood van zijn eerste vrouw en hun beider kind. ‘Hij heeft al vroeg in zijn leven in flinke portie ellende voor zijn kiezen gekregen. Vermoedelijk heeft dit hem zachtaardiger gemaakt: hij gaf zijn drie zonen de ruimte, stond niet snel met een oordeel klaar.’

Dwaalsporen
Via dwaalsporen langs de moederschapsmythe, de ontstaansgeschiedenis van IkVader en de achtergrond van mijn boek BabyManagement voor Mannen, die momenteel zijn achtste druk beleeft, arriveren we pijlsnel bij het slot van de uitzending. Frank houdt me een doosje met minutieus opgevouwen papiertjes voor: ‘ Kies er maar een uit en lees voor.’ ‘Geluk is de kunst te aanvaarden wat het leven je biedt.’

Beste vriend
Met die wijze woorden in mijn achterzak fiets ik weer naar huis. Ingrid, Rosa en IJsbrand liggen gedrieën in  bed. ‘Papa was op de radio,’  zegt IJsbrand. Ingrid mompelt iets van ‘ je kwam goed over’  en draait zich weer om. Rosa slaapt. Een half etmaal later, als ik in een paar pannen sta te roeren, gaat de telefoon.
‘Het klopt allemaal precies,’ zegt een gehaaste stem. ‘Ja, zo was het, zo was het!’ Pas naar een paar minuten geeft de beller zijn identiteit prijs. Het is Jan Sijbers, decennia lang de beste vriend van mijn vader. Samen hebben ze de ellendige tijd rond de dood van mijn vaders eerste vrouw doorstaan. Sinds de begrafenis van mijn vader, in 1994, heb ik Jan niet meer gezien.‘Het was mooi vanmorgen,‘ zegt hij, 85 jaar inmiddels.

Vorige IkVader-hoofdredacteur Henk Hanssen een uur te gast bij Radio 1
Volgende Vaderschap inspireert tot kunst

Ook interessant

Kinderen ontwikkelen zich veel beter als moeders een aan mannen gelijkwaardige positie hebben. Dat stelt de kinderrechtenorganisatie Unicef in haar jaarrapport ‘The State of the World’s Children 2007’. De vooral in de Derde Wereld bestaande ongelijkheid tussen man en vrouw zou ook een negatieve invloed hebben op de gezondheid van kinderen. En het best kun je maar een slimme vrouw hebben. Waarom? Geschoolde vrouwen zorgen voor geschoolde kinderen, meent Unicef.

1
Share

IJsbrand in de krant title=Is het een voorteken? Is dit knaapje gemaakt voor glorie? Destined for greatness, zoals ze dat in Hollywood zo lekker vet zeggen.

4
Share

Nog voor hij goed en wel was uitgesproken, werd gezinsminister Rouvoet al bekogeld door een paar overrijpe tomaten. De bewindsman waagde het een paar weken terug om de vraag op te werpen of we in ons land genoeg kinderen krijgen met het oog op het in stand houden van het huidige welvaartsniveau. Een terechte vraag die helaas met de banvloek ‘betutteling’ snel werd afgekapt. Vandaag gooit het jonge oudersblad Wij een nieuwe blok hout op het discussievuur: uit een representatief onderzoek, dat het NIPO voor hen heeft verricht, blijkt dat het jaarlijkse geboortecijfer in Nederland van 181.000 naar 222.500 zou stijgen als de overheid ouders zou belonen met een premie. 

25
Share

Nooit meer ‘Nee, ik  heb hoofdpijn, schat’? Maak in één daverende klap ál je goede voornemens waar en schrijf je in voor deze tweedaagse cursus die je bij voorbaat omtovert tot Man van het Jaar! Wees er snel bij: vanwege de complexiteit en moeilijkheidsgraad van de lessen kunnen wij slechts acht deelnemers per cursus accepteren. …

22
Share

Er zijn verhalen die je op slag een hernieuwd vertrouwen geven in het verschijnsel Mensch en er zijn verhalen die dit vertrouwen stuk slaan. Dit verhaal is er een uit de laatste categorie. Hoe de Nederlandse emigrant Willem Wijma in Australië een soortement zaaddonor werd. En hoe hij na zijn dood door zijn donorkinderen beroofd …

15
Share

"Ik heb een televisie in mijn hoofd." Zo luidt een van Rosa’s gevleugelde uitspraken. Ik heb er veel voor over om eens te zappen langs de kanalen op haar teeveetje. 

7
Share