Job zegt Koekemokke, het verhaal van een bijzonder jongetje


cover_koekemokke‘Ik vind het heerlijk dat hij niet kan lopen.’ Zo begint een van de columns van Annemarie Haverkamp. Ze schrijft over haar zoon Job die met een zeldzame chromosoom-afwijking ter wereld kwam. Het inmiddels vijfjarige jongetje is verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. In haar net verschenen boek Job zegt koekemokke heeft Annemarie een kleine vijftig columns gebundeld die zij tussen 2007 en 2009 publiceerde in dagblad De Gelderlander. De korte verhalen bieden een inkijkje in het bijzondere leven van Job en zijn ouders. Job eet slecht, Job kotst om de haverklap, Job krijgt een eigen wil en Job gaat dagelijks met een busje naar school. Een interview met de schrijfster van deze authentieke, indringende en soms komische ouderliteratuur.

Annemarie, wie is Job?
Annemarie, wie is Job?
‘Job is mijn zoon. Inmiddels is hij vijf. Hij werd geboren met een zeldzame chromosoomafwijking. Job is verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Hij zit in een rolstoel.’

En wie ben jij?
‘Zijn moeder. Ik werk bij een krant. Toen Job geboren werd, schrokken we ons kapot. We wisten niet dat er iets niet goed zou zijn met hem, daar waren geen aanwijzingen voor. Ik ben een columnserie gaan schrijven over het leven met een gehandicapt kind.’

Waarom? Wil je je privéleven niet liever voor jezelf houden?
‘Dat kon al niet meer. Toen ik zwanger was van Job, schreef ik columns in De Gelderlander. Ik was namelijk tegelijkertijd in verwachting met Máxima. Dat was in 2003. Het leek me leuk te fantaseren over hoe zij haar eerste zwangerschap beleefde. In de krant schreef ik haar brieven, heel blij. Maar toen kwam Job. Ik kon de lezers niet laten zitten met een serie zonder einde, dus schreef ik dat ik een kind had gekregen dat heel ziek was en aan allerlei slangen in het ziekenhuis lag. Op die aflevering kreeg ik heel veel reacties. Toen het beter ging met mijn zoon en met ons, had ik behoefte de serie een vervolg te geven. Ik wilde vertellen hoe het echt was, leven met een gehandicapt kind. Het was namelijk minder zwart dan ik had gedacht. Job bleek een tevreden en vrolijk jongetje. Aan de andere kant verbaasde ik me over de bureaucratie in zorgland. Soms was het godsonmogelijk een hulpmiddel te krijgen. Job kreeg eens een aangepaste stoel na maanden wachten. Hij was er uitgegroeid toen het ding eindelijk in ons huis stond. Dat soort dingen. Ik wilde de lezers graag deelgenoot maken van mijn ervaringen. Omdat ik denk dat het goed is je horizon te verbreden.’

Wat vindt de vader van Job daarvan?
‘Hij leest de columns altijd als eerste. Als hij het niet eens is met de inhoud, komt het verhaal niet in de krant. Maar dat is nog nooit gebeurd. Hij vindt het leuk over ons te lezen en draagt vaan ideeën aan. Mijn man is meer bij thuis Job dan ik.’

Job zegt koekemokke heet je tweede boek dat net uit is. Koekemokke?
‘Dat is Jobs woord voor goedemorgen. Hij heeft een soort eigen taal. Het boek draagt die titel omdat het aangeeft dat Job inmiddels kan praten. Toen hij er net was, wisten we niet dat dat erin zat. Nachten lag ik er van wakker. Zo fijn dat hij het kan! Maar hij heeft veel therapie nodig. Job is moeilijk te verstaan. Het woord koekemokke in de titel slaat op het feit dat hij anders is. ‘Normale’ kinderen van vijf zeggen gewoon goedemorgen. In dit boek beschrijf ik zijn wereld. Job gaat naar een speciale school, heeft zijn eigen humor en interesses. Mijn man en ik gaan daarin mee. Natuurlijk is het nog steeds soms zwaar om een gehandicapt kind te hebben. Er zijn zorgen en teleurstellingen. Maar naarmate Job ouder wordt en zich ontwikkelt als individu, ga je toch met andere ogen kijken.’

Fragmenten uit het boek
‘Zo vindt Job regen heerlijk. In de rolstoel spreidt hij zijn armen en gooit hij het hoofd in de nek om zoveel mogelijk druppels te vangen. O ja, en de tong moet uit. Heerlijk koud.’ (uit de column Andersomdag)

‘Het uniform ratelt onverstoorbaar verder: ‘Ik mag het misschien niet zeggen, maar daarom vind ik ook dat ze alle zwangere vrouwen prenataal moeten testen. Niet alleen als ze ouder zijn.’ Hij kijkt begripvol. Deze man heeft het beste met me voor. Ik was beter af geweest als ze Job preventief hadden geruimd. Even is het stil aan de NS-balie.’ (uit de column Uniform)

‘Mamma, hij likt aan mijn knie’. Met zijn mouw veegt Robin (zes) het kwijl van mijn zoon af. ‘Job wil ook spelen, daarom doet hij dat’, verklaart mama. Nee hoor, denk ik. Job likt aan knieën omdat hij graag aan knieën likt. Hij is ook gek op ijzeren hekjes en schoenen. (uit de column Spelletje)

Filmpje!
Klik hier voor een filmpje over Annemarie, Job en het boek. Meer info over Koekemokke vind je – uiteraard – op koekemokke.nl.

Job zegt koekemokke
door Annemarie Haverkamp
Prijs: € 12,95 euro
ISBN 9789086801527

Vorige Huishouden slecht voor vruchtbaarheid man
Volgende Mexicaanse griep: To prik or not to prik?

Ook interessant


Pootje badende homo-vaders? Zekers, de samenstelling van gezinnen in Nederland verandert in rap tempo, zoals onlangs al bleek uit het boek Liefde à la carte. Volgens de schrijvers leven we over een tijd in een land vol singles, exen, lesbo-moeders en homo-vaders. Tikje overdreven, maar toch. In elk geval een reden om je af te vragen hoe het is gesteld met de juridische positie van kinderen die opgroeien in niet-traditionele gezinnen? Vrij beroerd,  stelt juriste Machteld Vonk. Zij promoveert woensdag 19 december aan de universiteit Utrecht op dit onderwerp met een oproep om deze kinderen beter te beschermen. In dit artikel meer over de achtergronden van haar onderzoek. Een samenvatting van het proefschrift kun je alvast hier bekijken (pdf).

 

 

22
Share

logo vroeg op stap.nlNog weleens wezen stappen onlangs? Wie vijftien jaar geleden naar de disco ging, kon rond half elf ‘s avonds de spijkers uit de vloer dansen in een afgeladen tent. Wie zich tegenwoordig om half elf ‘s avonds meldt, staat voor een gesloten deur – of kan een praatje maken met een schoonmaker. De Nederlandse jeugd hanteert tegenwoordig het Spaanse stapritme: rond één uur ‘s nachts begint het enigszins gezellig te worden. Hannie Gorter en Myriam Loonen, twee Friese moeders, komen tegen de nachtbrakerij in het geweer. Zij heben de actie-site vroegopstap.nl opgericht en met als doel de horeca te bewegen voortaan om twee uur ‘s nachts de deuren te sluiten. De petitie is al door bijna 50.000 mensen ondertekend.

 

14
Share

Volkswagen Golf Variant 2.0 TDI DRF

Het gelijk van de achterkant

 

Jarenlang moest het hoofd van het gezin wachten op de stationwagon-versie van de Volkswagen Golf V, maar nu is-ie er dan eindelijk. Was het dat wachten allemaal waard? Heeft Volkswagen gelijk met het uitbrengen van Golf-met-achterkant?

38
Share

Geduld is een schone zaak. Zeker als je graag een zoon wilt. Want, wat blijkt? Hoe hoger de leeftijd waarop je vrouw kinderen baart, hoe groter de kans op een jongetje.

5
Share

Op de eerste dag na de bevalling verschijnt er een aanpakker in huis; de dame van kraamzorg. Terwijl je vrouw ligt bij te komen en jij nog een kilometer boven de grond zweeft, verzorgt zij je vrouw en je kind en runt ze desgewenst het huishouden.

19
Share

‘Als je geeft, word je zelf geopend.’  Zeker, het helpt wanneer je geitenwollen sokken aantrekt tijdens het lezen van Spiritualiteit werkt in de opvoeding. Want om dit nieuwe boek van Vincent Duindam door te vlooien, moet je de draadjes in je hoofd even anders verbinden. iPod uit, kinderen weg, rust scheppen.  Zodat je je kunt …

4
Share