Job zegt Koekemokke, het verhaal van een bijzonder jongetje


cover_koekemokke‘Ik vind het heerlijk dat hij niet kan lopen.’ Zo begint een van de columns van Annemarie Haverkamp. Ze schrijft over haar zoon Job die met een zeldzame chromosoom-afwijking ter wereld kwam. Het inmiddels vijfjarige jongetje is verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. In haar net verschenen boek Job zegt koekemokke heeft Annemarie een kleine vijftig columns gebundeld die zij tussen 2007 en 2009 publiceerde in dagblad De Gelderlander. De korte verhalen bieden een inkijkje in het bijzondere leven van Job en zijn ouders. Job eet slecht, Job kotst om de haverklap, Job krijgt een eigen wil en Job gaat dagelijks met een busje naar school. Een interview met de schrijfster van deze authentieke, indringende en soms komische ouderliteratuur.

Annemarie, wie is Job?
Annemarie, wie is Job?
‘Job is mijn zoon. Inmiddels is hij vijf. Hij werd geboren met een zeldzame chromosoomafwijking. Job is verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. Hij zit in een rolstoel.’

En wie ben jij?
‘Zijn moeder. Ik werk bij een krant. Toen Job geboren werd, schrokken we ons kapot. We wisten niet dat er iets niet goed zou zijn met hem, daar waren geen aanwijzingen voor. Ik ben een columnserie gaan schrijven over het leven met een gehandicapt kind.’

Waarom? Wil je je privéleven niet liever voor jezelf houden?
‘Dat kon al niet meer. Toen ik zwanger was van Job, schreef ik columns in De Gelderlander. Ik was namelijk tegelijkertijd in verwachting met Máxima. Dat was in 2003. Het leek me leuk te fantaseren over hoe zij haar eerste zwangerschap beleefde. In de krant schreef ik haar brieven, heel blij. Maar toen kwam Job. Ik kon de lezers niet laten zitten met een serie zonder einde, dus schreef ik dat ik een kind had gekregen dat heel ziek was en aan allerlei slangen in het ziekenhuis lag. Op die aflevering kreeg ik heel veel reacties. Toen het beter ging met mijn zoon en met ons, had ik behoefte de serie een vervolg te geven. Ik wilde vertellen hoe het echt was, leven met een gehandicapt kind. Het was namelijk minder zwart dan ik had gedacht. Job bleek een tevreden en vrolijk jongetje. Aan de andere kant verbaasde ik me over de bureaucratie in zorgland. Soms was het godsonmogelijk een hulpmiddel te krijgen. Job kreeg eens een aangepaste stoel na maanden wachten. Hij was er uitgegroeid toen het ding eindelijk in ons huis stond. Dat soort dingen. Ik wilde de lezers graag deelgenoot maken van mijn ervaringen. Omdat ik denk dat het goed is je horizon te verbreden.’

Wat vindt de vader van Job daarvan?
‘Hij leest de columns altijd als eerste. Als hij het niet eens is met de inhoud, komt het verhaal niet in de krant. Maar dat is nog nooit gebeurd. Hij vindt het leuk over ons te lezen en draagt vaan ideeën aan. Mijn man is meer bij thuis Job dan ik.’

Job zegt koekemokke heet je tweede boek dat net uit is. Koekemokke?
‘Dat is Jobs woord voor goedemorgen. Hij heeft een soort eigen taal. Het boek draagt die titel omdat het aangeeft dat Job inmiddels kan praten. Toen hij er net was, wisten we niet dat dat erin zat. Nachten lag ik er van wakker. Zo fijn dat hij het kan! Maar hij heeft veel therapie nodig. Job is moeilijk te verstaan. Het woord koekemokke in de titel slaat op het feit dat hij anders is. ‘Normale’ kinderen van vijf zeggen gewoon goedemorgen. In dit boek beschrijf ik zijn wereld. Job gaat naar een speciale school, heeft zijn eigen humor en interesses. Mijn man en ik gaan daarin mee. Natuurlijk is het nog steeds soms zwaar om een gehandicapt kind te hebben. Er zijn zorgen en teleurstellingen. Maar naarmate Job ouder wordt en zich ontwikkelt als individu, ga je toch met andere ogen kijken.’

Fragmenten uit het boek
‘Zo vindt Job regen heerlijk. In de rolstoel spreidt hij zijn armen en gooit hij het hoofd in de nek om zoveel mogelijk druppels te vangen. O ja, en de tong moet uit. Heerlijk koud.’ (uit de column Andersomdag)

‘Het uniform ratelt onverstoorbaar verder: ‘Ik mag het misschien niet zeggen, maar daarom vind ik ook dat ze alle zwangere vrouwen prenataal moeten testen. Niet alleen als ze ouder zijn.’ Hij kijkt begripvol. Deze man heeft het beste met me voor. Ik was beter af geweest als ze Job preventief hadden geruimd. Even is het stil aan de NS-balie.’ (uit de column Uniform)

‘Mamma, hij likt aan mijn knie’. Met zijn mouw veegt Robin (zes) het kwijl van mijn zoon af. ‘Job wil ook spelen, daarom doet hij dat’, verklaart mama. Nee hoor, denk ik. Job likt aan knieën omdat hij graag aan knieën likt. Hij is ook gek op ijzeren hekjes en schoenen. (uit de column Spelletje)

Filmpje!
Klik hier voor een filmpje over Annemarie, Job en het boek. Meer info over Koekemokke vind je – uiteraard – op koekemokke.nl.

Job zegt koekemokke
door Annemarie Haverkamp
Prijs: € 12,95 euro
ISBN 9789086801527

Vorige Huishouden slecht voor vruchtbaarheid man
Volgende Mexicaanse griep: To prik or not to prik?

Ook interessant

Verhuisplannen? Raadpleeg dan even het onderzoek dat het Verwey-Jonker Instituut heeft uitgevoerd naar de vraag welke gemeente het meest kindvriendelijk is. Waar zijn de meeste speeltuinen? Waar komt het minst vaak kindermishandeling voor? Waar is het schoolverzuim het laagst?

163
Share
babymanagement voor mannen

omslag babymanagement voor mannenBij Baby View kun je een echo laten maken, desgewenst vastgelegd op video of dvd. Verderop wordt de Diaper Champ als een gegarandeerd reukloze luieremmer aangeprezen. Aan een tafeltje in de Nutricia-stand maltraiteert een peuter een spinazieprak. Welkom op de gisteren begonnen Negenmaandenbeurs. De beurs in de RAI wordt bijna alleen bezocht door vrouwen, met een incidentele man, die er dan steevast een paar passen lusteloos achteraan sjokt. Dat laatste schrijven journalisten er altijd bij, weet Henk Hanssen, standhouder en auteur van het boek Babymanagement voor mannen.

39
Share

Ook het AD wijdt aandacht aan de beursgang van IkVader. Kort maar krachtig noteert de reporter:

 

Een onbedoeld economisch verhaal zit in een heel andere hoek. De stand van IkVader.nl incasseert opvallend veel steunbetuigingen van (aanstaande) moeders. Henk Hanssen wilde, uit onvrede met de karige, betuttelende babyinfo-boekjes die op vaders gericht zijn, op een nieuwe site betrouwbare informatie kwijt. "Geen emancipatie van de man maar emancipatie van de informatie voor de man," meldt Hanssen.

 

21
Share

Antropologe Margaret Mead merkte eens op dat het moment waarop vaders besloten zich actief met het grootbrengen van hun kinderen bezig te gaan houden hét cruciale moment was van de menselijke evolutie. Want, waar de vaders van andere primaten, neem gorilla’s, zich nauwelijks bekommeren om hun nageslacht, maken wij Homo Sapiens ons druk op allerlei …

20
Share

Snotbellen afvegen

Van Plasterk mogen vrouwen het allemaal opknappen: kinderen, mantelzorg, vrijwilligerswerk en natuurlijk ook nog zoveel mogelijk betaald werken. Misschienlof

35
Share

cito-200x150Op de basisschool worden kinderen getest aan de hand van de CITO-toets. Is je kind in groep 8 aangeland, dan is de uitkomst van de CITO zelfs beslissend voor het vervolgonderwijs van je kind – wordt het HAVO, VWO of VMBO? Volgens sommige critici wordt het belang van de CITO zwaar overschat en is er zelfs sprake van een CITO-terreur. CITO heeft intussen een toets voor ouders ontwikkeld om meer begrip te kweken voor haar methoden.

27
Share