'Lang leve de Nederlandse man!'


Niets minder dan deze juichkreet prijkt op het omslag van het nieuwe boek De mythe van het glazen plafond van Marike Stellinga. Deze Elsevier-journaliste laat uitbundig de loftrompet schallen over ons mannen. Want, terwijl NL mannen – volgens Marike – in de media worden weggezet als ‘ellebogende Neanderthalers’ scoren we hoog op internationale ranglijsten waarin het gedrag van Neanderthalers eh, mánnen, met elkaar wordt vergeleken. We jagen eh, wérken efficiënt en maken ondertussen steeds meer tijd vrij voor de nieuwe secretaresse eh, de kids. En, we hebben geen moeite met een bazin boven ons. Zeker niet zolang ze er een beetje appetijtelijk uitziet, maar dat terzijde. Vrouwen zélf schijnen in elk geval massaal hun naaldhakken in het zand te zetten zodra er een bazin komt opdraven. Kortom, lang leve de NL man & lang leve Marike inderdaad! Want ze heeft nog meer te melden in haar boek…

Verfrissend
Stellinga draagt al een paar jaar bakstenen bij aan maatschappelijke discussies over de voors en tegens van kinderopvang, verlenging van het zwangerschapsverlof en diversiteitsbeleid. En dat op een uiterst verfrissende manier. Tijdens spreekbeurten, in haar artikelen én in dit boek maakt ze gretig gehakt van ingesleten gedachten die menigeen voor waar houdt. Neem Scandinavische landen. In vrijwel elk debat worden de voorzieningen in deze landen aangehaald als hét voorbeeld voor Nederland. Perfecte kinderopvang, riante ouderschapsverlofregelingen, ook voor vaders, en veel vrouwen aan de top. Stellinga ging kijken in die landen en beschrijft ‘de Nordics’ zonder dralen als een nachtmerrie.

nederlandse man toiletFeministische heilstaat
Vooral de ‘feministische heilstaat’ Noorwegen wordt niet gespaard. De Noren roffelen zichzelf nu op de borsten omdat ze in 2008, als eerste land ter wereld, beursgenoteerde bedrijven hebben verplicht hun raden van commissarissen voor veertig procent met vrouwen te vullen. Achtergrond voor deze drastische maatregel, zo schrijft Stellinga, was een internationaal vergelijkend onderzoek uit de jaren negentig waaruit bleek dat Noorwegen, bijvoorbeeld in vergelijking met de VS en Engeland, zeer pover scoorde op het punt van vrouwen aan de bedrijfstop. En dat terwijl het land toen al reeksen vrouwvriendelijke maatregelen had genomen om de doorstroming van vrouwen naar de top te bevorderen.

Onthutsend
Maar, waarom scoorde Noorwegen zo slecht? Het antwoord is onthutsend eenvoudig: omdat Noorse vrouwen nauwelijks in het bedrijfsleven werkzaam waren (en zijn), aldus Stellinga. Noorse vrouwen werken massaal in sectoren als zorg, onderwijs, horeca en kinderopvang. Niet verwonderlijk derhalve dat er weinig vrouwen doorstromen naar de top van het bedrijfsleven: ze werken er niet of nauwelijks. Toch is de quotum-maatregel doorgevoerd. Met, zo schetst Stellinga, als gevolg dat zes- tot zevenhonderd prima bestuursleden uit de raad is geschopt. Hun plaatsen zijn ingenomen door het kleine groepje vrouwen dat wel in het bedrijfsleven werkzaam is. Sommige vrouwen grossieren zelfs in commissariaten.

Harde noten
En zo kraakt de schrijfster van De mythe van het glazen plafond meer harde noten. Het is ‘onzin’ dat vrouwen vaker kiezen voor hun carrière wanneer de kinderopvang goedkoper en beter wordt. Het is ‘terecht’ dat vrouwen minder verdienen dan mannen. En, het is ‘onzin’ dat vrouwen beter of aardiger bazen zijn dan mannen. Van dik hout zaagt Stellinga planken door maar, ze weet haar stellingen solide te onderbouwen. Feiten, feiten, feiten. Stellinga blijft het herhalen – een heel boek lang. Het sixties adagium ‘Het persoonlijke is politiek’ telt niet voor deze econome. Stellinga is uit ander hout gesneden: ze verklaart het persoonlijke politiek taboe. Alleen de feiten tellen.

Werkende moeder
Pas helemaal op het eind van haar boek vertelt ze dat ze zelf een werkende moeder is van drie kinderen maar, ze vermeldt er direct bij dat kinderen alles behalve een voorwaarde zijn om deel te kunnen nemen aan het werkende ouders-debat. Kinderloze Heleen Mees is dus even welkom als moeder Roos Wouters, om maar twee vooraanstaande debaters uit deze arena te noemen. En ja, ook mannen, met en zonder kinderen, zijn van harte uitgenodigd.  Zolang de deelnemers hun idealen en persoonlijke ‘bewijzen’ maar thuislaten.

Koele blik
Wie met Stellinga’s verfrissend koele blik naar de zaken kijkt, krijgt een andere bril opgezet. De mythe van het glazen plafond is verplichte kost voor iedereen die serieus wil nadenken over de manier waarop we in Nederland werk en ouderschap het best kunnen combineren.  Geen zin om te lezen maar wil je Marike’s kruistocht tegen de onzin toch ondersteunen? Wordt dan lid van de fanclub die inmiddels voor deze dwarse schrijfster is opgezet.

De mythe van het glazen plafond
238 pagina’s
ISBN: 9789460031939
€ 15

Vorige Zindelijk dankzij fotoboek
Volgende Bekentenissen van een ijskastmoeder

Ook interessant

Omdat meesters de meest bedreigde diersoort van het basisonderwijs zijn, ging er een tijdje geleden gejuich op toen zich bij de Pabo meer mannelijke studenten aanmeldden. Te vroeg de slingers opgehangen: 63 procent van de gediplomeerde onderwijzers gaat vervolgens niet voor de klas staan, zo blijkt uit een onderzoek van het CBS.

562
Share

Als dit Franse idee in Amsterdam wordt ingevoerd, zou er een geboortegolf ontstaan waarbij de naoorlogse babyboom in het niet zou vallen. Stel je voor dat in de straten rond de kinderopvang, de supermarkt en de school deze borden verschijnen naast lege parkeerplekken: Emplacement resérvé aux jeunes mamans. Met andere woorden: ‘Gratis parkeren voor jonge …

11
Share

Relatiecrisis? Ligt er een scheiding op de loer? Tel even tot tien voordat je aan jezelf gaat twijfelen. Er is namelijk eindelijk een geldig excuus voor je ‘relationele onvermogen’ uitgevonden. Zeg: “Nee schat, het ligt niet aan die ander, het ligt niet aan jou, het zit in mijn genen!” Jazeker: uit onderzoek dat deze week bekend is …

28
Share

Wil geboorte niet missen De tijd dat vaders tijdens de bevalling van hun vrouw ijsbeerden op de gang is voorgoed voorbij. 96 procent van de vaders is aanwezig bij de bevalling, 3 procent maakt de geboorte ‘gedeeltelijk’mee, slechts 1 procent was er niet bij aanwezig. En ook in de dagen na de geboorte zijn vaders niet weg te slaan bij het kraambed. Na de twee dagen kraamverlof waar ze recht op hebben, neemt liefst 85 procent van de vaders extra vrije dagen op. Uitbreiding van het kraamverlof, waarvoor GroenLinks een wetsontwerp heeft ingediend, is dus geen overbodige luxe. Een vijfde van de jonge vaders (21 procent) maakt gebruik van ouderschapsverlof.

Kroeg, slaap en sex Vader worden betekent voor de meeste mannen een forse omwenteling in hun leven. Op de vraag aan welke activiteiten zij minder toe komen dan voorheen, zegt 49 procent uitgaan, 38 procent spreekt minder met vrienden af, 32 procent komt slaap tekort en 29 procent heeft een minder actief sexleven. Studie, winkelen, tijd besteden met familie en het huishouden hebben het minst te lijden onder het vaderschap. Pappa-dag in opkomst De opkomst van de ‘pappa-dag’ wordt bevestigd door het ‘Vaders Vandaag’-onderzoek. Ruim een kwart van de vaders (29 procent) stelt na de geboorte mínder uren te werken dan voorheen. 64 procent werkt evenveel, 6 procent schroeft een tandje bij en gaat harder werken. De meeste jonge vaders (78 procent) werken tussen de 32 en 40 uur per week. 12 procent werkt méér dan 40 uur, 11 procent minder. Conform het bekende ‘anderhalf kostwinnersmodel’ blijven de mannen het grootste deel van het inkomen verdienen. Van hun partners gaat liefst 60 procent minder werken, aldus de vaders, terwijl tien procent helemaal stopt met betaalde arbeid. Afspraken over verdeling zorg Maar dat wil niet zeggen dat de mannen de zorg voor het kind geheel aan hun vrouw overlaten. Driekwart van de mannen (72 procent) zegt zelfs afspraken te maken met hun vrouw over verdeling van de zorgtaken. Desondanks blijft zij het leeuwendeel van de opvoeding doen: 65 procent van de mannen erkent dat hun vrouw meer tijd besteedt aan de kinderen, 30 procent zegt dat zij ‘evenveel tijd’ aan de zorg besteden als hun partner en 5 procent van de mannen neemt het grootste gedeelte van de zorg op zich. Gewaardeerd door vrouw De Nederlandse vader beschikt over een behoorlijke dosis zelfvertrouwen. Want, hoewel ze veel minder tijd aan de kinderen besteden dan hun vrouw, zegt driekwart van de vaders (74 procent) toch evenveel invloed te hebben op de opvoeding van kind(eren) als hun partner. En de mannen voelen zich in hun vaderrol ook gewaardeerd door hun vrouw: liefst 92 procent van de Nederlandse vaders is het ‘(zeer) eens’ met de stelling ‘Mijn partner waardeert mijn betrokkenheid bij de opvoeding.’ Vaders zitten doorgaans op een lijn met hun partners: slechts een op de tien vaders (11 procent) geeft aan ‘regelmatig onenigheid te hebben over de opvoeding’. Activiteiten Mannen blijken ook buitengewoon actief in hun vaderrol. Op de vraag welke activiteiten zij ‘regelmatig’ tot ‘vaak’ met hun kinderen ondernemen, scoren de volgende activiteiten het hoogst: ‘luiers verschonen’ (89 procent), ‘spelen in huis of in de tuin’ (89 procent) en ‘naar bed brengen’ (88 procent). Daarnaast zijn vaders druk in de weer met ‘in bad of in de douche doen’ (82 procent), ‘aankleden’ (80 procent), een ‘goed gesprek voeren’ (78 procent), ‘buitenshuis spelen’ (72 procent) en voorlezen (69 procent). Activiteiten die minder vaak worden ondernomen zijn ‘naar het consultatiebureau gaan’ (49 procent), ‘naar de dokter gaan’ (46 procent) en het ‘meeorganiseren van school- of sportclubactiviteiten’ (23 procent). Typische vrouwenklus De moderne vader heeft er absoluut geen moeite mee om verzorgtaken uit te voeren die vroeger wellicht als vrouwelijk werden getypeerd. Je baby in het openbaar een fles geven? Geen probleem! Maar liefst 90 procent van de vaders is het pertinent oneens met de stelling dat dit een typische vrouwenklus zou zijn. Achter een kindewagen lopen niet mannelijk? In totaal 92 procent van de vaders vindt dit onzin. Wel opvallend is dat ruim een kwart van de vaders (28 procent) van mening is dat vrouwen van nature beter om kunnen gaan met kinderen dan mannen. De helft van de vaders (52 procent) is het hier mee oneens. Vaderschap maakt gelukkig Al met al maakt vaderschap mannen gelukkig. Vier vijfde van alle vaders (83 procent) zegt door het vaderschap een gelukkiger mens geworden te zijn. Een tiende (12 procent) geeft aan net zo gelukkig te zijn als voordat zij kinderen kregen. IkVader Lounge op negen-maanden-beurs ‘Uit dit onderzoek blijkt dat Nederland trots mag zijn op zijn vaders,’ zegt Henk Hanssen, hoofdredacteur van IkVader.nl. ‘Vandaar dat wij op de negen-maanden-beurs een speciale Lounge voor de aanstaande vaders hebben ingericht. Denk Chesterfield, denk Sinatra, denk een goed gesprek met een ervaren vader. Die beurs is vrijwel exclusief gericht op moeders, vaders komen mee als tassendragers. Maar in onze Lounge worden ze – kosteloos – verwend met een VipVader-arrangement. Ontvangst door een charmante gastvrouw, een kop koffie én een manicure: want om straks die baby aan te pakken moeten ze natuurlijk zachte handen met korte nagels hebben…’ Kenniswijk Het onderzoek ‘Vaders Vandaag’ werd mede gefinancierd door Kenniswijk, een regeling van het ministerie van Economische Zaken gericht op het stimuleren van innovatieve diensten met een hoge maatschappelijke relevantie. Dankzij een bijdrage van Kenniswijk heeft IkVader in het afgelopen jaar zijn website kunnen vernieuwen en uitbreiden.

47
Share

Nee, we bakken er nog steeds weinig van. Zelfs op een papadag duwen we de kinderen bij voorkeur vol met snoep zodat we zelf gewoon aan het werk kunnen blijven, meent het AD in een artikel dat wemelt van de vooroordelen. 

254
Share

Is het je weleens opgevallen dat je vrouw er een paar dagen per maand opeens extra aantrekkelijk uitziet? Nieuw geurtje, naveltruitje, spannende lingerie… Grote kans dat haar lichaam dan een eisprong beleeft. Uit een recente studie blijkt dat vrouwen zich, zonder het zelf te beseffen, op hun best laten zien als ze het vruchtbaarst zijn. …

525
Share