'Lang leve de Nederlandse man!'


Niets minder dan deze juichkreet prijkt op het omslag van het nieuwe boek De mythe van het glazen plafond van Marike Stellinga. Deze Elsevier-journaliste laat uitbundig de loftrompet schallen over ons mannen. Want, terwijl NL mannen – volgens Marike – in de media worden weggezet als ‘ellebogende Neanderthalers’ scoren we hoog op internationale ranglijsten waarin het gedrag van Neanderthalers eh, mánnen, met elkaar wordt vergeleken. We jagen eh, wérken efficiënt en maken ondertussen steeds meer tijd vrij voor de nieuwe secretaresse eh, de kids. En, we hebben geen moeite met een bazin boven ons. Zeker niet zolang ze er een beetje appetijtelijk uitziet, maar dat terzijde. Vrouwen zélf schijnen in elk geval massaal hun naaldhakken in het zand te zetten zodra er een bazin komt opdraven. Kortom, lang leve de NL man & lang leve Marike inderdaad! Want ze heeft nog meer te melden in haar boek…

Verfrissend
Stellinga draagt al een paar jaar bakstenen bij aan maatschappelijke discussies over de voors en tegens van kinderopvang, verlenging van het zwangerschapsverlof en diversiteitsbeleid. En dat op een uiterst verfrissende manier. Tijdens spreekbeurten, in haar artikelen én in dit boek maakt ze gretig gehakt van ingesleten gedachten die menigeen voor waar houdt. Neem Scandinavische landen. In vrijwel elk debat worden de voorzieningen in deze landen aangehaald als hét voorbeeld voor Nederland. Perfecte kinderopvang, riante ouderschapsverlofregelingen, ook voor vaders, en veel vrouwen aan de top. Stellinga ging kijken in die landen en beschrijft ‘de Nordics’ zonder dralen als een nachtmerrie.

nederlandse man toiletFeministische heilstaat
Vooral de ‘feministische heilstaat’ Noorwegen wordt niet gespaard. De Noren roffelen zichzelf nu op de borsten omdat ze in 2008, als eerste land ter wereld, beursgenoteerde bedrijven hebben verplicht hun raden van commissarissen voor veertig procent met vrouwen te vullen. Achtergrond voor deze drastische maatregel, zo schrijft Stellinga, was een internationaal vergelijkend onderzoek uit de jaren negentig waaruit bleek dat Noorwegen, bijvoorbeeld in vergelijking met de VS en Engeland, zeer pover scoorde op het punt van vrouwen aan de bedrijfstop. En dat terwijl het land toen al reeksen vrouwvriendelijke maatregelen had genomen om de doorstroming van vrouwen naar de top te bevorderen.

Onthutsend
Maar, waarom scoorde Noorwegen zo slecht? Het antwoord is onthutsend eenvoudig: omdat Noorse vrouwen nauwelijks in het bedrijfsleven werkzaam waren (en zijn), aldus Stellinga. Noorse vrouwen werken massaal in sectoren als zorg, onderwijs, horeca en kinderopvang. Niet verwonderlijk derhalve dat er weinig vrouwen doorstromen naar de top van het bedrijfsleven: ze werken er niet of nauwelijks. Toch is de quotum-maatregel doorgevoerd. Met, zo schetst Stellinga, als gevolg dat zes- tot zevenhonderd prima bestuursleden uit de raad is geschopt. Hun plaatsen zijn ingenomen door het kleine groepje vrouwen dat wel in het bedrijfsleven werkzaam is. Sommige vrouwen grossieren zelfs in commissariaten.

Harde noten
En zo kraakt de schrijfster van De mythe van het glazen plafond meer harde noten. Het is ‘onzin’ dat vrouwen vaker kiezen voor hun carrière wanneer de kinderopvang goedkoper en beter wordt. Het is ‘terecht’ dat vrouwen minder verdienen dan mannen. En, het is ‘onzin’ dat vrouwen beter of aardiger bazen zijn dan mannen. Van dik hout zaagt Stellinga planken door maar, ze weet haar stellingen solide te onderbouwen. Feiten, feiten, feiten. Stellinga blijft het herhalen – een heel boek lang. Het sixties adagium ‘Het persoonlijke is politiek’ telt niet voor deze econome. Stellinga is uit ander hout gesneden: ze verklaart het persoonlijke politiek taboe. Alleen de feiten tellen.

Werkende moeder
Pas helemaal op het eind van haar boek vertelt ze dat ze zelf een werkende moeder is van drie kinderen maar, ze vermeldt er direct bij dat kinderen alles behalve een voorwaarde zijn om deel te kunnen nemen aan het werkende ouders-debat. Kinderloze Heleen Mees is dus even welkom als moeder Roos Wouters, om maar twee vooraanstaande debaters uit deze arena te noemen. En ja, ook mannen, met en zonder kinderen, zijn van harte uitgenodigd.  Zolang de deelnemers hun idealen en persoonlijke ‘bewijzen’ maar thuislaten.

Koele blik
Wie met Stellinga’s verfrissend koele blik naar de zaken kijkt, krijgt een andere bril opgezet. De mythe van het glazen plafond is verplichte kost voor iedereen die serieus wil nadenken over de manier waarop we in Nederland werk en ouderschap het best kunnen combineren.  Geen zin om te lezen maar wil je Marike’s kruistocht tegen de onzin toch ondersteunen? Wordt dan lid van de fanclub die inmiddels voor deze dwarse schrijfster is opgezet.

De mythe van het glazen plafond
238 pagina’s
ISBN: 9789460031939
€ 15

Vorige Zindelijk dankzij fotoboek
Volgende Bekentenissen van een ijskastmoeder

Ook interessant

Bij de gedachte aan Omo, strijkijzers en wasverzachters lopen ons de ijskoude rillingen over de rug. Maar als het aan schrijver Rudolf Hunnik ligt, komt daar verandering in. Deze huisman, die zojuist het boek Schat, zal ik de was doen publiceerde, zou het liefst zien dat wij allemaal de wascode’s uit ons hoofd leren opdreunen. En hoe doet de vlekkenkoning zelf de was? ‘Hmm, eigenlijk doet mijn vrouw de was.’

20
Share

Qua vaderverlof, alle lof voor GroenLinks. De partij blijft er op gericht ons te verlossen van die miezerige twee dagen kraamverlof die ons nu ten deel valt. Hiermee zijn Nederlandse vaders houders van het Europese laagterecord. In juni vorig jaar deed GL-kamerlid Ineke van Gent al een poging het verlof te verlengen naar tien werkdagen. …

25
Share

Deze kop had óók boven het persbericht kunnen staan dat sinds een paar dagen de hele wereld over gaat. Maar wij, argeloze nieuwsconsumenten, worden geacht het tegenovergestelde te geloven: ‘Traditioneel gezin niet beter’ kopte 99 procent van de media. Om te vervolgen met een verhaal dat vooral lijkt te dienen als wetenschappelijk fundament onder de …

201
Share

Fulltime werken en ouderschap blijkt minder lastig te combineren dan vaak wordt aangenomen. Negentig procent van deze ouders vindt dat zij voldoende tijd over houden voor hun kinderen. Slechts 14 procent van hen stelt dat de kinderen er bekaaid vanaf komen. Dit blijkt uit een onderzoek van Marketresponse.

42
Share

Fasten your seatbelts… Morgen, om 19.55 uur op Nederland 2, start de Avro met het nieuwe programma Help, ik word vader. Deze door Eye 2 Eye Media geproduceerde serie belooft een nieuw dieptepunt te worden in de historie van deze omroep die vorig jaar al het hersenloze babbelprogramma Vaders op de buis bracht.

54
Share

De vrouw die nog denkt dat zwangerschap háár exclusieve domein is, zit er flink naast. De tijd dat de man een enkele keer, schaamrood op de kaken, naar de zwangerschapsgymnastiek toogde, is voorbij. De drang om betrokken te zijn bij de zwangerschap is niet ongewoon. Zo kent een inheems volk het gebruik dat de man tijdens de weeën van zijn vrouw een paar van zijn kledingstukken geeft, in de overtuiging dat haar pijn zo aan hem wordt overgedragen.

23
Share