Met het hele gezin op wereldreis


Het roer om! Alles verkopen, zeilen hijsen en wegwezen! We denken er allemaal weleens aan maar ondernemer Peter Schulz (48) voegde de daad bij het woord. In november 2007 verkocht hij zijn bedrijf, zijn huis, zijn auto en zijn huisraad. Hij begon aan een bijna twee jaar durende wereldreis, samen met zijn vrouw Mieke en hun drie zonen Max (12), Leon (9) en Koen (4). En, hoe beviel het Peter? ‘In Nederland was ik een soort ‘weekendvader’, altijd druk, nooit echt tijd voor het gezin. Toen we op reis gingen, veranderde ik in een ‘24×7’ vader. De reis heeft mijn band met de jongens voor het leven versterkt.’ Ter gelegenheid van de publicatie zijn boek, sprak IkVader met de wereldreiziger.

Hoe kwam je op het idee het roer totaal om te gooien?
‘Ik ben altijd ondernemer geweest vanuit het idee dat je daarmee vanuit volledige vrijheid kunt werken. Geleidelijk aan ben ik erachter gekomen dat die vrijheid heel relatief is: je hebt als ondernemer de vrijheid om hard te werken voor je klanten. Ik runde een software bedrijf in Duitsland en in januari 2007 verloren wij onze grootste klant. Dat was een ommekeer voor mij. In het verleden ging ik dan altijd direct op zoek naar alternatieven om de business op gang te houden. Nu niet. Ik besloot het rustig aan te gaan doen om eens denken over wat ik nu allemaal aan het doen was. Op een gegeven moment zei ik tegen mijn vrouw: ‘Laten we een wereldreis gaan maken met het hele gezin. Binnen vijf minuten zei ze: ‘Doen we!”

Ze zei dus niet: hoe moet het dan met de kinderopvang, de scholen, ons huis en mijn tennisclub?
‘Nee, daar was ze verrassend nuchter in. Het enige wat haar moeite kostte was het idee dat we het huis zouden verkopen. We woonden in een mooi, half-vrijstaand huis in Doorwerth, vlakbij de bossen rond Arnhem. Ik wilde het huis per se verkopen omdat ik echt een verandering in mijn leven wilde creëren. En dat betekende dat ik na de reis niet wilde terugkeren naar dezelfde plek. Daar had zij moeite mee, maar ze is er toch in meegegaan. Nu wonen we in een huurwoning in Renkum. Veel lagere lasten, veel meer ruimte om te kiezen voor andere dingen die ook de kwaliteit van je leven verhogen. Mijn boek is in feite ook geen reisverhaal, die reis is wel de rode draad maar het verhaal gaat vooral over de vraag: wat wil je werkelijk in je leven? Je bent 40-plusser, je hebt drie kinderen en wat dan?’

Genoeg geld gespaard? Het was niet bepaald een low-budget reis, zoals is te zien op de site die je over de reis hebt gemaakt.
‘Nee, dat klopt, we hebben er echt van genoten. Hoe dat kan? Ja, mijn vrouw en ik zijn allebei ondernemer geweest en we hebben het financieel goed gedaan. Daarnaast kregen we natuurlijk geld voor het huis. In alle eerlijkheid: de reis heeft ons in totaal 105.000 euro gekost. In dat bedrag zit alles inbegrepen: niet alleen tickets en hotelkosten, maar ook de verzekeringen, mobiele telefoons voor de kinderen, nieuwe laptops, noem maar op. Je kunt ook met veel minder toe als je kiest voor goedkopere landen. Wij hebben Afrika en Zuid-Amerika grotendeels overgeslagen. We wilden geen enkel risico nemen op het gebied van veiligheid. En als je dan kiest voor Amerika, Canada, Hawaii, Australië ben je natuurlijk duurder uit.’

Hoe heb jullie je voorbereid? Bijvoorbeeld qua onderwijs voor de kinderen?
‘We zijn officieel geëmigreerd zodat de kinderen niet meer leerplichtig waren. We vroegen aan de oudste twee: “Jongens, willen jullie blijven leren tijdens deze reis?“ Ja, zeiden ze allebei. Van hun scholen kregen we materialen mee en tips over de manier waarop we hen les konden blijven geven. We ontdekten dat ze niet open stonden voor onderwijs op momenten dat we onderweg waren. Vliegen, varen, treinen, trekken met de camper – dan hebben ze wel wat anders aan hun hoofd. Daarom kozen we ervoor af en toe ergens twee maanden te blijven. Tijdens die periodes konden wij hen les geven. Dat pakte goed uit. De jongens kunnen nu gewoon goed mee op school in Nederland.’

Dieptepunten?
‘We hebben een paar keer gemerkt dat er een beschermengel met ons mee reisde. Op de dag vóórdat we in Colombo landden, vond er een bomexplosie plaatst in de stad. Goed dat we niet een dag eerder arriveerden… We hadden Tibet op de agenda staan maar zagen daar op het laatste moment vanaf. Als we wel waren gegaan, waren we midden in de opstand van de monniken terecht gekomen. En in Japan ook zoiets: we besloten op het laatste moment níet naar het zuiden te gaan. Dat was goed gezien: het gebied dat we wilden verkennen, werd getroffen door een zware aardbeving. Verder is er niets onveiligs gebeurd. In Istanbul zijn we de twee oudste jongens een keertje kwijt geraakt bij het uitstappen uit een bus. Maar ze belden ons met hun mobieltjes en ze bleken vijftig meter verderop te staan.’

Hoogtepunten?
‘Om 24 uur je kinderen om je heen te hebben, dat is voor mij het hoogtepunt. Jarenlang was ik echt een weekendvader. Ik vertrok op zondagavond naar Duitsland en op vrijdagavond kwam ik weer terug. Ik zag ze dus de hele week niet. En nu, als de jongste iets heeft, rent hij vaker naar mij toe dan naar mijn vrouw. Van de reis vond ik de tocht per camper in Australië het mooiste. We zijn van Sydney naar Cairns gereden, van camping naar camping. Heel relaxed, vooral omdat je spullen bij je hebt. En Australiërs zijn de leukste mensen van de wereld!’

Waarom moeten we vanavond allemaal tegen onze vrouwen zeggen: ‘Schat, we gaan op wereldreis!‘
‘Je moet natuurlijk niks maar, als je zoiets wilt doen, zou ik zeggen: wacht er niet mee maar begin met de voorbereidingen! Je krijgt echt de kans om de kern van jezelf te onderzoeken, om het maar eens zweverig te zeggen. Wie ben ik? Wat wil ik? Voor mezelf en voor mijn gezin? Ik ben twee maanden lang iedere dag op het strand in India gezeten. Daarna had ik pas het gevoel dat ik ‘geregenereerd’ was, weer een heldere blik had op mezelf en mijn beweegredenen. In de film The Bucket List gaan Morgan Freeman en Jack Nicholson pas de dingen doen die ze nog willen doen als ze al doodziek zijn. Fantastische film, maar je hoeft natuurlijk niet te wachten totdat de dokter met een doodgravershoofd aan je bed staat. Ik zou zeggen, begin met een bezoekje aan deze site. Boordevol handige tips voor de aspirant-globbetrotter!’

En nu: alweer 60 uur per week aan het werk?
‘Zeker niet. Ik ben nog aan het kijken wat ik zal gaan doen. Ben bezig met een baan in het onderwijs en ik overweeg te starten als NLP-coach, mensen begeleiden bij veranderingstrajecten. Het is net alsof ik in een nieuwe jeugd zit. Heerlijk. Ik kijk weer lekker fris tegen alles aan.’

Titel: Nu even niet
Auteur: Peter Schulz
Aantal pagina’s: 250
ISBN: 978-90-484-0740-8
Prijs: €  22,95
Bestellen? Klik hier.

Vorige Groene en gewone gezinsauto's op de IAA
Volgende Gemengde gezinnen snel uit elkaar

Ook interessant

Vrouwen zijn het mooist tijdens de zwangerschap. Toch? Rimpeltjes trekken weg, wangen krijgen een gezonde glans en het lichaam toont contouren waar Rubens zijn reputatie op heeft gebouwd. Ook fotografe Susanne Middelberg raakte gegrepen door het zwangere lichaam. Zozeer zelfs dat zij er een compleet fotoboek aan wijdde dat zojuist is verschenen. In Buik Bauch Belly laten …

103
Share

Kan een man die twijfelt aan zijn biologische vaderschap zonder toestemming van de moeder een DNA-test laten uitvoeren? Over deze kwestie debatteren voorstander Henk Hanssen van IkVader.nl en tegenstander Iems Hendrikse (57), hoofd vaderschapsonderzoek bij Sanquin.

962
Share

logo de telegraafEen enkele keer zie je op de beursvloer nog wel eens een meneer langs schuifelen, meestal meegetroond door zijn vrouw en vrijwel de gehele dag op zoek naar gelijkgestemde zielen met wie een blik van verstandhouding kan worden gewisseld. Zonder vooringenomen te willen zijn, mannen op de huishoudbeurs waren en zijn nog steeds een uitzondering. Op enkele standhouders na dan. Marcel Veelen en Henk Hanssen zijn ook standhouder. Geen van beide verkopen zij echter een product. Het zijn pioniers die hun ideeën over gedeelde zorg juist hier, in deze dameswereld bij uitstek, aan de vrouw willen brengen.

24
Share

Hij is weer weg, de Sint. Woensdagmiddag moest de papieren Pietenmuts in allerijl nog worden opgegraven van onder een berg net uitgepakt speelgoed, dat wel. Met "Ik ga bij Rutger Zwarte Piet spelen," rende ze weer het huis uit, op weg naar de buurjongen. Ik haat het gezegde ‘waar een klein land groot in kan zijn’, het is sleets en staat bol van de valse bescheidenheid. Maar als het gaat om de samenzwering die Sinterklaas heet, mogen we onszelf onbescheiden complimenteren.

28
Share

454030252_9f31014e6f_mJanna de Jager-Wijma (53) uit het Groningse Stedum is de wanhoop nabij. Vorige maand bepaalde de Australische rechter in een wereldwijd geruchtmakende zaak dat zij de erfenis van haar overleden vader, die in de jaren vijftig naar Australië emigreerde, moet delen met drie door Wijma buitenechtelijk verwekte kinderen. Nu blijkt Janna ook te moeten opdraaien voor de proceskosten: ruim 138.000 euro. Uit de erfenis krijgt ze ongeveer 50.000 euro, eenvierde van de circa 200.000 euro die Wijma naliet. De Groningse, die van een bescheiden uitkering moet rondkomen, zegt dit bedrag niet te kunnen betalen. In een poging een financieel drama af te wenden, doet ze nu een schriftelijk beroep op de Australische premier John Howard. Janna gaf IkVader exclusief toestemming de brief te publiceren.

 

84
Share

Waterpistool, kinderspeelgoed? Niet per se! Street Wars, een slim waterspel voor deelnemers vanaf achttien jaar, gaat nu ook in Londen van start. De Britse bobby´s zijn bang voor paniek op straat.

24
Share