De echte slachtoffers van 'Help! Ik word vader'


help ik word vaderHoe voorspelbaar kan een tv-format zijn? Help, ik word vader belooft de kijkers ‘de ultieme vadertest’. Maar, zoals gevreesd, is de belofte een ‘ultieme vadertest’ niet meer dan een rafelige schaamlap voor het eigenlijke doel van het programma: de geachte kijker vergasten op een ultiem potje vadertje afzeiken. In de eerste aflevering, die afgelopen woensdag werd uitgezonden, kreeg een brave aanstaande vader, ene Robert, gedurende een weekend twee vreemde kinderen ter verzorging aangeboden. De baby Sem en een meisje van een jaar of acht. Terwijl Robert zich door allerlei vaderklussen heen sloeg, gaven drie vrouwen, die te zien waren in een klein scherm, commentaar.

Beoordelingscomité
Het drietal, de moeder van Robert, zijn vrouw en een vriendin van zijn vrouw, volgde de verrichtingen van Robert met veel ooohs, aaahs, aaargs, onderwijl het hoofd schuddend. Maar, waar de reactie van deze vrouwen nog iets natuurlijks had, kroop de enige niet-moeder uit het beoordelingscomité, presentatrice Tooske, in de rol van de snerpende schooljuf die alles beter weet. Elk rustig moment in het programma werd dicht gesausd met haar snedig bedoelde opmerkingen. En uiteraard zag de regie erop toe dat Robert zelfs de meest voor de hand liggende handelingen verkeerd uitvoerde, zodat Tooske zich als bitch kon uitleven:

‘Sem zit los in zijn kinderstoel!’
‘Robert verwart gekookt steriel water met kokend water’
‘Nee Robert, hij wil spelen’

Theatrale moeite
Ach, de brave Robert speelde zijn rol als sul met verve. ‘Het valt best wel tegen,’ kreunde hij. En, nadat hij met theatrale moeite een luier had verschoon, bromde hij de baby toe dat hij erover dacht het ventje geen eten meer te geven. Dat Robert zichzelf belachelijk maakt, is zijn zaak natuurlijk. Erger is dat hij meewerkt aan een programma dat vaders belachelijk maakt. Hoewel Help, ik word vader een dertig minuten lange poging is vaders tot mikpunt van hoon en spot te maken, is het netto effect van het programma omgekeerd. Niet de vader wordt slachtoffer van leedvermaak, het zijn de makers die op de lachspieren van de kijkers werken.

tooske ragas
Bitchy mama Tooske: talent voor kansloze formats.

Kansloze formats
Neem de ooit zo verfrissende Tooske die wederom laat zien een fijn neusje te hebben voor kansloze formats. Na te floppen als anchorwoman van Ticket laat ze zich nu strikken voor eenmiscast als bitchy mama. En producent Eye 2 Eye Media schrijft historie door in 2005 een programma uit te brengen dat vermoedelijk in 1954 hoog zou hebben gescoord. Tja, en dan de AVRO. Wat is Help, ik word vader meer dan een streep onder de overbodigheid van onderdelen van de publieke omroep? Kan de AVRO uitleggen waarom er belastinggeld aan het afzeiken van vader moet worden besteed? Als Help, ik word vader al een valide tv-format is, hoort het thuis bij een commerciële omroep. Maar een publieke omroep heeft de plicht programma’s te maken die op zijn minst enig maatschappelijk nut dienen en Help, ik word vader past zelfs niet in de breedste definitie van dit begrip.

Vorige Wie helpt Tooske?
Volgende IkVader start actie tegen AVRO-programma

Ook interessant

Op deze beroemde foto van Edwin Smulders poseert Wouter Bos als vader – met een lege kinderwagen omdat hij zijn kinderen uit de media wilde houden. Nog even en Bos kan volwaardig vader spelen. Ja, jongens, hang de vlag maar uit! Camiel Eurlings en Wouter Bos hebben de afgelopen dagen voor een trendbreuk gezorgd waar …

Share

‘Goed’ voorbeeld doet ‘goed’ volgen – of is er wat anders aan de hand? Feit is onze kids steeds meer achterover slaan, zozeer zelfs dat ze nu hun eigen alcohol-polikiniek hebben verworven. De kinderalcoholpoli is een initiatief van Nico van der Lelij, als kinderarts verbonden aan de Reinier de Graaf Groep in Delft. Van der Lelij luidt al jarenlang steeds driftiger met de alarmbel omdat uit zijn onderzoek blijkt dat alcoholvergiftiging bij kinderen, vooral bij meisjes, steeds vaker voorkomt.

Share

Aanstaande zondag is het Vaderdag. Een mooie gelegenheid om stil te staan bij de actuele betekenis van het vaderschap. En dat doen we dan ook via het symposium ‘Vaderschap in diversiteit’ dat op vrijdagmiddag 17 juni wordt gehouden in Amsterdam. Interesse om mee te praten én te luisteren naar boeiende lezingen? Schrijf je dan hier …

Share

Hoera! Gisteren was ik te gast bij de Life & Cooking-variant van TV Oost, de regionale tv-zender van Zwolle, Deventer, Enschede en omstreken. Onderweg in de trein las ik Father and Child Reunion, een boek waarin de Amerikaanse vaderexpert Warren Farrell onder meer stelt dat de westerse maatschappij mannen stelselmatig ontmoedigt om de zorg voor kinderen op zich te nemen. Hoofdschuldigen: wetgeving die moeders consequent bevoordeeld, de vrouwenbeweging en de media van die vaders vaak als stoethaspels afficheren. Tikje zwaar aangezet, amigo Warren, dacht ik nog terwijl de taxi me bij een zendmast in Hengelo afzette.

Share

Een van de eerste journalisten die acte de presence gaf in onze stand op de negen-maanden-beurs was de roemruchte Parool-journalist Frenk der Nederlanden. Zijn puntige pen heeft hem een unieke positie opgeleverd bij de Amsterdamse krant: dagelijks mag hij een halve pagina vol schrijven over iets wat hij meemaakt, signaleert of vindt. Facebook Twitter LinkedIn …

Share

Moeder Ingrid en Rosa gaan van school op weg naar huis. Op de fiets, vertelde Ingrid later, ontspint zich de volgende dialoog. Waar een meisje van zes het allemaal vandaan haalt?

“Op school zei een meisje dat Zwarte Piet niet bestaat. En Sinterklaas ook niet."

Share