De Voorbeeldman (1)


Een paar dagen geleden is mijn leven op slag veranderd. Het begon met een telefoontje van mijn vriend Henk Noort. Nadat we de gebruikelijke (‘Hey Henk, met Henk!’) begroeting hadden uitgewisseld, vroeg hij of ik de veiligheidsgordels van mijn bureaustoel even wilde vastsjorren. ‘Opzij heeft je namelijk op het schild gehesen. Het feministisch maandblad heeft jou tot Voorbeeldman benoemd!’ En inderdaad: een blik op de site van Opzij wees uit dat ik – samen met een paar andere helden – deze titel kreeg opgespeld. Omdat ik als oprichter van IkVader.nl en schrijver van vaderschapsboeken aan de emancipatie van de man zou hebben bijgedragen. Ik maak me niet al teveel illusies over het netto effect van mijn schrijfsels maar, toch aardig van de dames. Maar, eerlijk gezegd, doe ik  sindsdien mijn stinkende best om van dit etiket af te komen.

Misbruik
Mijn vriendin maakt namelijk gruwelijk misbruik van dit predikaat. ‘Voorbeeldman, wil jij de kinderen ophalen, ik moet overwerken. Voorbeeldman, wil jij koken, ik heb geen zin. Voorbeeldman, wil jij me vanavond masseren, ik heb last van mijn nek.’ En zo gaat het maar door. Zelfs de buurvrouw is aangestoken door dit virus. Eergisteren was ik op zoek naar haar man om hem te vragen hoe je een boorkop moest los draaien. Tot mijn verbazing pakte de buurvrouw de boormachine uit mijn hand en schroefde in een handomdraai de kop los. Met een triomfantelijk ‘Ziezo!’ gaf ze het apparaat aan me terug. ‘Ik zal maar niet naar Opzij schrijven dat de Voorbeeldman niet weet hoe hij een boorkop moest los draaien,’ glimlachte ze vilein.

Apenrots
Zelfs mijn moeder laat zich niet onbetuigd. Ze belde me zojuist op met de vraag of ik als voorbeeldman even wilde komen om haar computer op te schonen? Op mijn werk is het niet anders. De dames hebben de grootste lol omdat ze denken dat ik nu met koffie blijf lopen. De heren vragen me niet meer voor de borrel omdat ze denken dat ik om half vijf toch naar de naschoolse opvang moet. Als voorbeeldman tel je niet mee op de apenrots. Vandaag ga ik het over een andere boeg gooien. Ik heb een arsenaal domme blondjes-grappen uit het hoofd geleerd, laat de kinderen straks stikken in de opvang en kom pas om drie uur ’s nachts straalbezopen thuis. Voorbeeldman? Ik kan het woord niet meer horen!

Vorige Opzij nomineert IkVader
Volgende Gescheiden? Doe mee aan dit onderzoek!

Ook interessant

Tower Bridge

 Premier League-voetbal, groovy markten, speedboten over de Thames, kunst, geschiedenis – als er één stad is die pubers kan verleiden is het wel Londen. Samen met mijn zoon IJsbrand stippelde ik een route voor tieners uit met een beleving die doorgewinterde YouTubers jaloers maakt. Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share

Ik zit aan een flesje wijn, een mooie Bordeaux. Ontvangen van de aardige heren van Radio Nederland Wereldomroep alwaar ik een paar dagen terug in de uitzending mocht opdraven. Onderwerp: bevallingsverlof voor vaders. Vorige week bleek de Tweede Kamer in meerderheid (VVD, D’66 en PvdA) vóór het idee om, wanneer een vrouw na een bevalling niet alle verlofdagen opneemt, de resterende dagen naar de jonge vader over te hevelen. Wat vind u daarvan?  Nou, begon ik, het idee erachter vind ik uit-sté-kend! De vader na de geboorte méér verlofdagen geven dan de miezerige twee dagen kraamverlof die ons mannen op dit moment wordt toegemeten? Per-féct!

Share

De kinderopvangbranche wordt de laatste jaren geteisterd door een ware shake-out. Gingen er in 2012 49 kinderopvangbedrijven failliet, in 2013 legden honderden centra het loodje. Kinderopvang De Blokkentoren – met 27 vestigingen een grote speler in Gelderland – hoorde vorige week het faillissement uitspreken. De branche wijst steevast met een beschuldigende vinger naar Den Haag …

Share

Tien en een half jaar ben ik nu verloskundige. Inderdaad één van de weinige mannelijke verloskundigen (slechts 2 procent van alle verloskundigen is man wat neerkomt op 40 collega’s). Een mooi moment om even terug te kijken. Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share

Steeds meer basisscholen voeren een continurooster in: kinderen vroeg naar school en vroeg in de middag weer vrij. ‘s Middags naar huis om boterhammen te eten, is er niet meer bij. Is het continurooster een vloek of een zegen? Schrijvend vader Erik Nieuwenhuis maakt zich boos. Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share

Met een uitgekiende PR-strategie presenteerde Patrick van Rhijn onlangs zijn autobiografische debuutroman Weg van Lila. Onderwerp: sexverslaafde muziekproducent wordt vader en voert na een scheiding een verbeten strijd om de zorg voor zijn kind. IkVader vroeg journalist Henk Riemersma, zelf een gescheiden vader, om het boek te lezen en te recenseren. Is hij helemaal weg van Van Rhijn? ‘Tweederde van het boek staat stijf van MTV jargon en slappe tegeltjes-voor-aan-de-muur-taal.’

Share