Een man als verloskundige – kan dat?


Tien en een half jaar ben ik nu verloskundige. Inderdaad één van de weinige mannelijke verloskundigen (slechts 2 procent van alle verloskundigen is man wat neerkomt op 40 collega’s). Een mooi moment om even terug te kijken.

Afstudeerscriptie
Er is in 10 jaar een hoop veranderd. Mijn afstudeer-scriptie typte ik trots met behulp van Wordperfect 5.1 en printte ik op mijn eerste printertje met zo’n lint. Mijn huisgenoten konden urenlang meegenieten van de herrie van dit printfestijn. Internet werd nog niet gebruikt op de opleiding. Ik reisde met een OV-jaarkaart die de eerste studiejaren zowel doordeweek als in het weekend geldig was.

Overzichtelijk
En de verloskunde was nog gewoon overzichtelijk. Thuisbevallen was veilig, in Nederland deden we het hartstikke goed qua cijfers en er zouden altijd kinderen geboren worden dus je had altijd werk. Inmiddels zijn er wel wat dingen veranderd. Deze column typ ik op een computer met een geheugen van 300 Gigabyte (hoeveel van die 5 ¼ inch floppy discs zou je daarop kwijt kunnen?), mijn printer spuugt geruisloos een heel boek uit in 10 minuten en OV-reizen doe je met een chipkaart.

Googelen
Studenten die ik nu tegenkom e-mailen met het thuisfront, Googelen wat ze niet weten en lijken jonger dan toen ik studeerde. En de verloskunde heeft een roerige tijd achter zich: eerst een tekort aan verloskundigen, nu een overschot. Kindersterftecijfers die in Europa tot de hoogsten behoren waardoor de thuisbevalling ter discussie staat. Gynaecologen en verloskundigen buitelen bij tijd en wijle over elkaar heen in de media om precies te zeggen waar het aan ligt.

Licht
Het is een stukje minder overzichtelijk lijkt het. Maar er gloeit licht in aan de horizon: er is een landelijke werkgroep opgezet die de sterftecijfers gaat onderzoeken en verloskundigen en gynaecologen gaan meer en meer naar oplossingen zoeken in plaats van elkaar zwarte pieten toe te spelen. Over 10 jaar zal het weer anders zijn. Of de thuisbevalling nog bestaat weet ik niet maar ik hoop dat de sterftecijfer de laagste van Europa en de hele wereld zullen zijn.

Stagebegeleider
Ik ben allang niet meer alleen verloskundige. Ik ben in 10 jaar tijd ook stagebegeleider, trainer, research-verloskundige en vader geworden. En nu kan ik ook columnist aan dit rijtje toevoegen.  Ik zal op hier op Ikvader.nl berichten over de verloskunde of over andere zaken die me bezig houden.

Vorige ‘Een revolutionaire stap'
Volgende Huisje, boompje... beestje

Ook interessant

Twee weken geleden was hij opeens alom aanwezig in ons huis. Rosa kreeg voor haar vijfde verjaardag een dvd van Swiebertje. Zeker 25 jaar had ik niet aan de archetypische zwerver gedacht. Maar hij maakte een come-back alsof hij nooit was weggeweest. Na een paar keer kijken, galmde het ‘Daar komt Swiebertje’ weer door mijn hoofd, de naald viel moeiteloos in de groeven die er nog zaten. Het hele kabinet – Malle Pietje, Saartje, Bromsnor, de burgemeester – kroop uit de bestofte kast van mijn geheugen. Rosa snapte er niet veel van. Hoe kent papa die liedjes al uit zijn hoofd? En: waarom wil hij plotseling zo lang meekijken terwijl ik naar tv kijk? Meestal ben ik na een minuut of tien vertrokken als Rosa zich verliest in Kabouter Plop of Ome Willem. Maar nu wil ik geen moment missen, ook al duren de afleveringen twee keer zolang omdat dochterlief steeds het beeld bevriest om te vragen wat er gebeurt.

Share

Voor zover bekend, prijkt dit beroep nog niet in Elseviers Beroepenalmanak noch in de Van Dale. Maar, dat is slechts een kwestie van tijd. Als het aan de Stichting Nationale Proeftuin ligt, beschikt elke gemeente binnenkort over een zaadcoördinator – getuige advertenties die vandaag in de kranten verschenen. Als vader heb je dan natuurlijk een streepje voor. Check this out.

Share

Kraampost is leuk. Vanochtend nog, ik hol met een juichkreet naar de voordeur en gris de kaarten uit handen van de postbode. Tussen het rompertje dat mijn tante Marga stuurde, zat echter ook een dompertje. Een blauwe envelop.

Share

Het lijkt het ultieme vakantie-idee: fietsen mee op vakantie. Maar ja, zo’n fietsimperial mag lang niet op elke auto. Hybrides bijvoorbeeld mogen geen trekhaak hebben. Bosal en Twinny Load introduceren daarom nu de ‘trekhaakloze’ fietsendrager. Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share

Stel je bent werkgever en je wilt nou weleens weten wie het best voor je werkt. Je vaste medewerker, een uitzendkracht die bij jou op de zaak werkt of toch die maffe freelancer die buiten kantoor zijn/haar werk doet? Je besluit tot een onderzoek waarbij je alleen aan je medewerkers de vraag voorlegt wie hun werk het best verricht. Rara, wat is de uitkomst? Je medewerkers bezweren je dat ze het onderzoek heel serieus hebben genomen. Nee, die uitzendkrachten van tegenwoordig zijn zo gek nog niet. En die freelancer van laatst? Ook behoorlijk goed! Maar, als het om de details gaat, om de continuïteit van de onderneming, ja, dan kan er maar één de beste zijn: je eigen medewerker. Vindt… je eigen medewerker.

Share

Schrijven over vaderschap lijkt soms geen gezonde bezigheid. Een paar jaar geleden overleed de schrijver van de vaderthriller De Passievrucht, Karel Glastra van Loon, veel te vroeg, 42 jaar. En een paar dagen geleden vertrok Martin Bril, ook veel te vroeg, 49 jaar. Het bijzondere van het alledaagse, was zijn specialiteit. Een metalen vuilnisemmer op …

Share