Help, ik word vader helpt een handje


help ik word vaderDe ‘ultieme vadertest’, zo noemt de AVRO haar programma ‘Help, ik word vader’. Hoe deze ‘test’ in elkaar wordt gestoken, onthult Mark Dop uit Hoorn in een interview dat op 3 augustus in het Noordhollands Dagblad verscheen.

‘Ze verzonnen van alles’
Mark, die in oktober vader wordt, werd door zijn vriendin en een stel vrienden voor het programma opgegeven. Van het ene op het andere moment kreeg hij de zorg over de twee kinderen van zijn zus toevertrouwd, de vijfjarige Jesper en Silja van anderhalf. In het gesprek met verslaggeefster Charlotte de Wit geeft Dop twee voorbeelden hoe de AVRO-organisatie met opzet situaties creëerde waardoor hij wel als een klungel uit de verf moest komen: “Ze verzonnen van alles wat je normaal als ouder nooit zou doen.”

Box weghalen
Na een uitje naar een pretpark, moest hij van de regie met de kids naar zwemles. Veiligheidshalve nam hij een kinderbox mee om de kleine erin te parkeren. Vervolgens kreeg Mark van de regie de aanwijzing dat hij de kleine daar vrij mocht laten rondlopen. “Toen haalden zij de box weg ook nog weg,” vertelt Dop. De programmamakers gaven Dop ook de opdracht pizza te bakken voor de kids. Toen de (diepvries)pizza eindelijk op tafel verscheen, bleek dat het neefje geen pizza lustte. ‘En dat wist de organisatie. Dat werd dus weer huilen.’

tooske ragas actieDoorgestoken kaart-vadertest
AVRO’s ultieme doorgestoken kaart-vadertest van Mark Dop is op 17 augustus om 19.55 op Nederland 2 te zien. Ongetwijfeld voorzien van dramatisch aanzwellende muziek als Mark het kind vrij rond het bad laten lopen en de tik op de vingers voor de pizza-keuze zal ook vast niet ontbreken…

Bron: Noordhollands Dagblad, 3 augustus 2005.

Vorige AVRO maakt halfslachtige excuses voor programma over vaders
Volgende Deelnemer onthult: 'De AVRO wilde een klunzende vader van mij maken'

Ook interessant

Ik heb er lang over getwijfeld. Tooske is per slot het prototype van die olijke girl next door, de ideale schoondochter. Altijd een rij witte tanden & een intelligente kwinkslag paraat. Een toch is Tooske, nu ook wat mij betreft, definitief van naam veranderd: Dooske, it shall be.

Share

Ben je bang dat het kind niet van jou is? Al rust er een taboe op dit onderwerp, toch is het een angst die veel voorkomt. De aanjager van dit gevoel is niet zozeer de gedachte aan die collega waar je vrouw al maanden zo dik mee is, de onrust komt voort uit het simpele feit dat jij geen echte zekerheid hebt…

Share

Huisraad aan de kant, serviesgoed achter slot en grendel. Ja, de Vikingen komen er aan! Plechtige IkVader-voorspelling: de dominantie van Cars wordt eindelijk doorbroken en nog deze zomer zwaaien al onze jongens (en meiden) met ballonnen in de vorm van knotsen waarmee ze achter denkbeeldige draken aanjagen. Hoe ik dat zo zeker weet?

Share

De grote dagbladen nemen het persbericht zo maar over. Met enige variatie in de koppen boven het artikel. Samengevat luidt het nieuws: ‘Vaders weigeren kinderalimentatie te betalen.’ Zielige vrouwen en kinderen (“gezinnen”) kunnen financieel niet meer rondkomen. Waarom veel vaders niet betalen? Nou daar gaat ie dan. Zonder claim op volledigheid.

 

Share

henkhanssenbijsoeterbeeck-325x212
Voor iedereen die bang is dat een sterilisatie een definitief einde maakt aan zijn kinderwens, is er goed nieuws. Laat je zaad voor de ingreep ‘op zijn Taiwanees’ invriezen en een tweede (en derde of vierde) leg blijft mogelijk. Een Taiwanese vader heeft namelijk onlangs bewezen dat je er tot dertien jaar later nog kinderen mee kunt verwekken! Deze Chen liet in 1995 zijn sperma in de vriezer plaatsen omdat hij een teelbalkanker leed. Hij herstelde helemaal van de ziekte maar zijn vermogen om sperma te produceren keerde niet terug. Met behulp van IVF-technieken wist hij zijn vrouw echter toch te bezwangeren met een kerngezonde tweeling als resultaat. Dat zaad een tijd lang goed blijft in de vriezer, was al bekend. Maar, dat de cellen meer dan een decennium kunnen overleven, is Groot Nieuws.

Share

Mannen heten het sterke geslacht te zijn maar in de praktijk valt dat tegenwoordig tegen. Dit althans is de mening van Liddie Austin, schrijfster en journaliste. Voor het maandblad Red schreef zij een prikkelend verhaal over de manier waarop mannen ‘overleven in de woestenij van de feminisering’. Leest en huivert!

Share