'Het is alsof we allemaal een beetje sterven'


hoogerheide kaarsenIn Hoogerheide kunnen ze het nog steeds niet geloven. Het dorp is gebroken door de moord op basisschoolleerling Jesse Dingemans. Er heerst verslagenheid, bedroefdheid en woede. Zondag werd er een herdenkingsdienst met aansluitend een stille tocht gehouden. IkVader was erbij. ‘Niets zal ooit meer hetzelfde zijn.’

Verslagen
Een stormachtige wind loeit rond de grote kerk van Hoogerheide als honderden bedroefde gezichten zich op het plein verzamelen. De dorpelingen staan er verslagen bij. Ze weten niet goed waar ze naar moeten kijken. In elk geval niet naar de dranghekken waar de pers met telelenzen in de aanslag zich achter heeft verschanst. De dorpelingen zijn allerminst verguld met de massale aandacht. ‘Heel Nederland moet weer meegenieten,’ zegt een oudere vrouw tegen haar dochter terwijl ze hoofdschuddend naar een opgestelde cameraploeg kijkt. Het draait voor hen vandaag maar om één ding: een eerbetoon brengen aan Jesse Dingemans.

hoogerheide mensenHalve dorp
In de enorme kerk is nauwelijks plaats voor de nog veel grotere groep mensen die voor het gebouw staan te wachten. Het lijkt wel of het halve dorp is uitgelopen om de dienst bij te wonen. Vaders en moeders, oma’s en kinderen, leraren en leerlingen en ook de scoutinggroep waar Jesse lid van was. Met fel gekleurde groen- oranje dassen lopen de padvinders langzaam de kerk binnen. Wie van hen had ooit gedacht dat ze hun Jesse na hun laatste ‘opkomst’ nooit meer zouden terugzien?

Diepe wond
Het ongeloof is groot in dit dorp waar iedereen elkaar kent. De reactie van de burgemeester spreekt boekdelen. ‘Ik wist niet dat dit mogelijk was in ons dorp. Het slaat een diepe wond in onze gemeenschap.’ Ook pastor Jo Staps, van parochie De Bron uit Huijbergen, is verbijsterd. ‘Zijn we dan nergens meer veilig?’ Een andere voorganger, Marian van Maasacker, leest een gedicht voor. ‘Jesse, ik hoop dat ze je vleugels geven, zodat je overal heen kunt vliegen en in mijn droom kan verschijnen.’ De tranen rollen over de wangen bij de luisteraars. ‘Niets zal ooit meer hetzelfde zijn,’ zegt Van Maasacker. ‘Het is alsof we allemaal een beetje sterven.’

hoogerheide schoolTears in Heaven
De vele kaarsen aan de grote, witte pilaren verlichten de kerk. Pastor Staps ziet de kaarsen als een teken ‘dat we de weg moeten terugvinden naar hoop en vertrouwen in de toekomst.’ Een pianist speelt ‘Tears in heaven’ van Eric Clapton en ‘Imagine’ van John Lennon, de klanken worden afgewisseld door droevig klarinetspel. De burgemeester sluit de dienst af. ‘Jesse,’ zegt hij, ‘je bent als een stralende ster uit ons midden geplukt. Als we vanavond kijken naar de sterren kijken, kunnen we je zien.’ Dan staat iedereen op. De ouders van Jesse lopen langzaam de kerk uit, vader voorop. Wat gaat er door hem heen? Hoe houd je jezelf onder controle als je het bericht ontvangt dat je zoon is vermoord door een dorpsgenoot? De mensen vegen de tranen weg en gaan de ouders achterna, in een stille tocht naar basisschool de Klim-Op.

Regen
Een oudere vrouw met een lange zwarte jas loopt huilend de kerk uit, maar gebroederlijk slaat een jongen zijn arm om haar heen. Het gemeenschappelijk leed zorgt ook voor verbondenheid. Zwijgend lopen tweeduizend inwoners van Hoogerheide in de stromende regen naar de basisschool van Jesse. Het enige wat nog hoorbaar is, zijn de hevige windstoten en de voetstappen in de waterplassen. Iedereen komt voorbij: de scoutinggroep, de basisschoolleerlingen, de ouders en de andere inwoners die met betraande wangen hun verbondenheid met de familie van Jesse tonen. Eenmaal aangekomen bij de Klim-Op zien de ouders een bloemenzee van gedichten en steunbetuigingen op de lange heg voor de basisschool. Achter de beslagen ramen van de school hangen de kleurplaten nog. De rouwkaarten op de heg schreeuwen woede en onbegrip. ‘Een klootzak neemt het leven wat met zoveel liefde is gegeven,’ zijn de eerste woorden van een gedicht op de heg. ‘Hier zijn geen woorden voor. Rust zacht Jesse,’ staat er op een roodkleurig kaartje. De inwoners van het dorp gaan met gebogen hoofden naar huis. Maar niet iedereen is weg, er staat nog een klein meisje bij de bloemenzee te kijken. Met trillende handen van de kou legt ze haar kaartje op de heg. ‘Lieve Jesse, rust zacht en veel geluk bij de engeltjes,’ staat erop.

Vorige Ouders woedend op NPS
Volgende Werkgevers de klos van nieuwe wet kinderopvang

Ook interessant

454030252_9f31014e6f_mJanna de Jager-Wijma (53) uit het Groningse Stedum is de wanhoop nabij. Vorige maand bepaalde de Australische rechter in een wereldwijd geruchtmakende zaak dat zij de erfenis van haar overleden vader, die in de jaren vijftig naar Australië emigreerde, moet delen met drie door Wijma buitenechtelijk verwekte kinderen. Nu blijkt Janna ook te moeten opdraaien voor de proceskosten: ruim 138.000 euro. Uit de erfenis krijgt ze ongeveer 50.000 euro, eenvierde van de circa 200.000 euro die Wijma naliet. De Groningse, die van een bescheiden uitkering moet rondkomen, zegt dit bedrag niet te kunnen betalen. In een poging een financieel drama af te wenden, doet ze nu een schriftelijk beroep op de Australische premier John Howard. Janna gaf IkVader exclusief toestemming de brief te publiceren.

 

Share

De kritiek op advertentieuitingen waarin mannen als onbenullen figureren neemt toe. Zo verklaarde reclamebureau J. Walter Thompson een paar maanden geleden mannen niet langer af te schilderen  ‘als in testosteron gedrenkte idioten.’ Voorwaar, een hele vooruitgang. Maar, het Duitse thuiswinkelbedrijf Otto – ook in Nederland actief – heeft het toch nog altijd niet begrepen. In bovenstaand filmpje wordt …

Share

Je sperma voor veel geld verkopen aan de donorbank? Vergeet het maar! Wie dacht dat zijn edel zaad onvervangbaar is, komt bedrogen uit. De onvruchtbare man heeft nu ehcter iets om naar uit te kijken. Onderzoek met kunstmatige spermacellen munt nu voor het eerst uit in het verwekken van nieuw leven.

Share

Kinderterreur! Jan Salie-geest! Watjes gedoe! Bloggers en krantencommentatoren komen woorden tekort om hun oordeel uit te spreken over de reden die Camiel Eurlings en Wouter Bos aangaven voor hun vertrek uit de politiek. Gezinnetje stichten? Meer tijd voor je vaderschap? Waar zijn de tijden van de mannen van stavast gebleven die in crisisjaren rustig aan …

Share

De Toyota Verso is verkozen tot ‘Gezinsauto van het Jaar 2010’. Van de drie genomineerde finalisten won de Verso met 68 procent een fikse meerderheid van de stemmen van het Nederlandse publiek. Hij laat de Renault Grand Scénic (23 procent) en de Volkswagen Golf (9 procent) ver achter zich. Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share

Zit je al af te tellen tot het moment dat je koters het huis uitgaan, dan moet je in geval je een zoon hebt nog even geduld oefenen. Want: jongens doen er een stuk langer over om volwassen te worden dan meisje, zo blijkt uit een onderzoek van de universiteit Utrecht. De onderzoekers volgden vijf …

Share