Huisje, boompje… beestje


Vroeger gruwde ik van het adagium ‘Huisje, boompje, beestje.’ Dat huisje geloofde ik nog wel, je moet immers een dak boven je hoofd hebben, maar dat boompje en dat beestje stonden synoniem voor burgermansgeluk waar ik ver van wilde blijven. Op al teveel interesse in boompjes val ik nog altijd niet betrappen maar, sinds kort ben ik in ons gezin de grootste verdediger van de aanwezigheid van een heus beest.

Broer Peter
Een tijdje terug vroeg mijn broer Peter of ik belangstelling had om zijn hond een tijdje over te nemen. Hij en zijn vrouw zijn te vaak te lang van huis om de hond uit te kunnen laten. Yes! riep ik onmiddellijk enthousiast. Die hond gaat mij achter het computerscherm wegslepen en wandelen is het perfecte medicijn voor lijf & leden! En zo kwam Natto aandraven. Natto ja. Mijn broer heeft een Japanse vrouw die het leuk vond de hond ‘gefermenteerde sojabonensoep’ te noemen: Natto is het Japanse woord voor gefermenteerde sojabonensoep dat vooral als ontbijt schijnt te worden verorberd.

Bonensoep onder het bureau
Terwijl ik dit schrijf ligt bonensoep onder mijn bureau. Je begrijpt, we zijn in vier weken tijd dikke maten geworden. Natto doet ook zijn best zich als ideale hond te presenteren. Als je een stok weg gooit, holt ie er als een dolle achteraan om even later terug te keren met zijn trofee. Als hij een andere hond tegenkomt, blaft hij niet maar begint te spelen en te rennen. En als ik hem meeneem naar de school van dochter Rosa, toont hij zijn grote aaibaarheidsfactor door zich geduldig door kinderhanden over zijn kop te laten bestrijken. Heel soms heeft hij moeite met de driejarige IJsbrand die de neiging heeft zijn drinkbak of kussen omver te schoppen. Met een grom en een (speelse) hapbeweging maakt hij dan duidelijk daar niet van gediend te zijn.

Struikelblok
‘En? Mag Natto blijven?’ vroeg mijn broer vorige week. Rosa en IJsbrand zijn bijna om, het grootste struikelblok is vriendin Ingrid. Ze is bang dat de hond haar vrijheid inperkt en ze vind ‘m eh, nogal stinken. Eerlijk is eerlijk: Natto moet het afleren bij élke wandeling door élke drassige poel te baggeren. Geinig om het beest te zien spetteren, maar je ruikt nog uren hoeveel plezier hij daar aan heeft beleefd. En hij droogt zijn vacht af met behulp van Ingrids Perzische tapijt (‘Origineel gekocht in Oman!’) Ingrid heeft nog steeds haar twijfels maar gisteren prijkten er plots een stel dierenwinkelartikelen op het aanrecht. Een zak nieuwe brokken, een borstel, hondenshampoo, vlooienband. ‘Ja, als ie dan toch hier blijft…’

Wordt vervolgd.

Vorige Een man als verloskundige - kan dat?
Volgende Gezocht: Zeer Betrokken Vaders voor fotoserie

Ook interessant

Qua vaderverlof, alle lof voor GroenLinks. De partij blijft er op gericht ons te verlossen van die miezerige twee dagen kraamverlof die ons nu ten deel valt. Hiermee zijn Nederlandse vaders houders van het Europese laagterecord. In juni vorig jaar deed GL-kamerlid Ineke van Gent al een poging het verlof te verlengen naar tien werkdagen. …

30
Share

Huh? Engeland? Om een of andere reden, staan onze westerburen niet direct ‘top of mind’ als we een kindvriendeijke vakantie gaan uitzoeken. Maar de Britten verdienen beter, zo ontdekte IkVader, en dan vooral de regio East Midlands. Dit gebied, gelegen tussen Nottingham en Leicester, doet sinds een paar jaar zijn best zich te profileren als …

26
Share

Jammer dat vooral vooral cartoons uit Denemarken de laatste tijd zoveel aandacht trekken. Eind december hield de Deense socioloog Gösta Esping-Andersen namelijk een boeiende lezing in Den Haag over de manier waarop Europese landen de vergrijzing kunnen bestrijden. Zijn oplossing? Heel simpel: maak kinderen krijgen en opvoeden weer leuk en betaalbaar! Maak het kraamverlof (ook voor vaders) veel langer, houd de kinderopvang goedkoop en zo heeft Esping-Andersen meer plannen. Zijn gehoor bestond uit de WRR, de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, dus hopelijk zijn zijn woorden niet aan dovemansoren gericht.

31
Share



Opeens dook hij op in het straatbeeld. Begin dertig, een beetje moe en ongeschoren maar met een aardige, relaxte uitstraling. Hij duwt een kinderwagen met daarin een wolk van een baby en onderop een pak luiers en vers gekochte groente. Hij is de moderne, betrokken vader – de luid verwelkomde nieuwkomer van de jaren negentig.

77
Share

Juf Kitty, het is een begrip op de school van mijn kinderen, de Elckerlycschool in Hilversum. Steun en toeverlaat van leerlingen die moeite hadden het klassikale tempo van lezen of rekenen bij te houden. Met veel geduld en toewijding werden ze door ‘remedial teacher’ bijgeschoold. Tijdens haar afscheidsreceptie afgelopen week werd ze bijkans bedolven onder …

37
Share

Ben je geïnteresseerd in de ontwikkeling van verlegenheid en zelfvertrouwen bij jonge kinderen? Dan is dit onderzoek misschien iets voor je. De afdeling Pedagogiek van de Universiteit van Amsterdam is op zoek naar aanstaande ouders van hun eerste kind, die willen bijdragen aan het vergroten van de kennis op het gebied van de ontwikkeling van verlegenheid.

25
Share