Noodkreet van gescheiden Nederlandse vader uit Libanese cel


gerard jonkman en danielWat hij vreesde, is gebeurd. Gerard Jonkman, een in Libanon wonende medisch hulpverlener, is woensdag in Beiroet gearresteerd en in de cel vastgezet. Zijn vergrijp? ZIjn Libanese vrouw Peguy wil van hem scheiden, is er met hun zoon Daniël vandoor en heeft een religieuze rechter zover gekregen dat Jonkman een belachelijk hoge alimentatie moet betalen. Aan IkVader schrijft ‘de onverbeterlijke crimineel’ Gerard hoe het hem vergaat. ‘Het bedrag dat per maand gevraagd wordt is gewoon niet op te brengen.’

‘Woensdag, 24 oktober, 2007

Hallo vaders,

Bij deze even een kleine update van de niets en niemand ontziende crimineel G.J. te B. Vandaag ben ik op mijn werk opgehaald door twee agenten van de plaatselijke politiemacht en in een politie busje afgevoerd naar een politiebureau. Daar werd ik een half uur opgesloten in een cel op een balkon. De cel viel mee. Het was een omgebouwd balkon met alleen een bed (met behoorlijk vieze dekens overigens). Het voordeel van de cel was wel dat-ie “sea view” had. Ik mocht mijn telefoon trouwens houden en mijn schoenveters hoefden er niet uit. Ik ben niet gefouilleerd en er is verder niets van mij afgenomen. Ik ben derhalve wel goed behandeld maar het voelt toch wel een beetje genant als je met een politiebusje van je werk wordt afgevoerd. Het viel me trouwens een beetje tegen dat ze maar met zijn tweeën kwamen. Voor mijn eergevoel was het plezieriger geweest als ze met een peleton mobiele eenheid op waren komen draven.

Duizenden euro’s
Nadat de politieagenten een beetje heen en weer hadden getelefoneerd werd gezegd dat ik weer weg mocht. Ze hebben me met de privé-auto van een van de agenten terug gebracht. Dat weer wel. De agenten waren op zich trouwens erg aardig en leken ook wel wat met de situatie in de maag te zitten. Ik moet de komende 5 dagen 3.500 dollar betalen en heb dan nog niet de garantie dat ik Daniël mag zien. Ik heb de afgelopen maanden enige duizenden euro’s betaald en Daniel eigenlijk niet of nauwelijks te zien gekregen. Dus wat is de garantie dat ik Daniel wel te zien krijg als ik nu de 3.500 dollar betaal?

Gerard JonkmanHandelswaar
Daniël begint zo langzamerhand een beetje op een stuk handelswaar te lijken. Als ik 3.500 dollar betaal is er een kans dat ik hem misschien te zien krijg. Blijkbaar is het geld belangrijker dan het welzijn van dat jochie. Blijkbaar maakt het niet zoveel uit dat Daniël  zijn vader niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat Daniël  de man die hem vanaf zijn geboorte tot zijn derde ‘s nachts altijd het flesje melk gaf niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat Daniël zijn vader, die ‘s ochtends altijd eerder met hem opstond, zijn luiers verschoonde en hem zijn ontbijtje gaf, niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat Daniël zijn vader, die altijd degene was die hem naar bed bracht en verhaaltjes voorlas, niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet zoveel uit dat het jongetje dat huilend zei “Papa, je veux toi” zijn vader niet ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat het jongetje dat zei “Papa, wij zijn altijd vrienden. wij helpen elkaar altijd” zijn vader niet ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat het jongetje dat zijn moedertaal niet meer spreekt zijn vader niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat het jongetje dat aan zijn moeder vroeg “Mama, waarom heb ik niet net als mijn vriendjes een papa” (Peguy’s woorden) zijn vader niet ziet.

Bescheiden salaris
Vraag van sommige mensen is waarom betaal je niet gewoon? Tsja, het bedrag dat per maand gevraagd wordt is gewoon niet op te brengen. Ik heb hier met een bescheiden salaris genoegen genomen omdat Peguy ook graag weer wilde werken. Volgens onze berekeningen zouden we net rond kunnen komen als Peguy geen baan zou vinden (en dan zouden we na een jaar alsnog weer naar Nederland terugkeren om in Nederland op zoek te kunnen gaan naar een reguliere baan en een regulier salaris, zonder de extra kosten van het expat leven). Als Peguy wel een baan zou hebben zouden we ruim hebben kunnen leven. In onze begrotingen is echter nooit rekening gehouden met een bedrag aan alimentatie dat hoger ligt dan ons besteedbaar inkomen. Beetje dom, hè? Een volgende keer zal ik een post “onvoorziene alimentatie” in mijn begroting opnemen.

Vertalen
Ik moet nu bovendien aantonen dat mijn besteedbaar inkomen (dus na vaste lasten) echt niet op 4.000 euro netto ligt. Ik moet iets bewijzen wat er niet is. Ik moet nu mijn hele administratie (salarisstroken, telefoonrekeningen, verzekeringspolissen, arbeidscontracten, beoordelingsgesprekken van werkgevers, bankafschriften, etc) in het Arabisch laten vertalen om iets aan te tonen wat er niet is. Het zou met niet verbazen als ze me volgende week vragen om ook het poeziealbum van mijn zusje (als ze dat nog bewaard heeft) en het telefoonboek van Utrecht nog in het Arabisch te laten vertalen. Ik kijk nergens meer van op. Probleem is dat in de Arabische wereld papieren nogal “aanpasbaar” zijn. En dus wordt een salarisstrookje niet snel geloofd. Zelfs als we het aangetoond hebben wordt er nog weer gedacht dat er dus wel geheime geldstromen zullen zijn.

Schulden
Ik heb nu dus de keus. Of ik betaal het hele bedrag, ga me de komende maanden in de schulden stoppen en hoop dat ik Daniël weer eens te zien krijg. Of ik ga vanaf maandag het gevang in. We hebben nog vier dagen om daar over na te denken.

Groeten van de onverbeterlijke crimineel,

G.J. te B.’

Vorige Weg van Van Rhijn
Volgende Jonkman weer vrij gelaten

Ook interessant

Moeite om je kind te motiveren de tv uit te zetten en aan het rekenen te gaan? Daar heeft het Amerikaanse bedrijf SmartyCard iets op bedacht. Onder het motto ‘Learn stuff, earn stuff’ heeft het bedrijf een website gelanceerd waarop kinderen prijzen kunnen winnen door educatieve games te spelen. Het principe van is eenvoudig. Je …

Share

Die bakfietsen waar vaders hun kinderen mee ophalen? Joh, die zijn alleen maar bedoeld om kratjes bier mee te verslepen. Vaders bestaan niet: kinderen zijn accessoires die camoufleren wat we werkelijk zijn: Slappe Zakken, tot op het bot. Aldus het thema van het boek Slappe Zakken, door Astrid Theunissen. Een recensie.

Share

Ze dragen sexy truitjes, korte rokjes en gaan ‘s avonds uit naar de wildste nachtclubs; de nieuwe Bratz Dolls speelgoedpoppen zijn echte bad chicks. En dat oogst bewondering bij veel jonge meiden, die hun oubollige, roze barbie inwisselen voor een ondeugende Bratz. Moeten vaders hier eigenlijk blij mee zijn?

Share

Lancia. Het merk roept herinneringen op aan befaamde auto’s uit de tweede helft van de vorige eeuw. Lancia’s van pakweg de laatste twee decennia maakten maar zelden indruk. Tot nu toe. De nieuwe Delta is de kern van een plan om het merk Lancia een ware renaissance te laten beleven. IkVader testte de nieuwe Delta …

Share

Bij de geboorte springen we nog massaal gaten in de lucht maar in de maanden daarna ziet menige vader het niet meer zitten. Het is zonder twijfel de depressie die het minst serieus wordt genomen: de post-natale depressie bij vaders. Wij hebben dat kind toch niet gedragen? Ons lijf is niet blootgesteld aan allerlei veranderingen …

Share

Wie herinnert hem zich nog: de Seat Cordoba Vario? Jarenlang de enige echte mini-stationwagon op de markt. Tegenwoordig is dit segment hip, met onder meer een Skoda Fabia Combi en een Renault Clio Estate. Nu is er een nieuwe Seat: de Ibiza ST. Wat kan hij betekenen voor het gezin?

Share