Noodkreet van gescheiden Nederlandse vader uit Libanese cel


gerard jonkman en danielWat hij vreesde, is gebeurd. Gerard Jonkman, een in Libanon wonende medisch hulpverlener, is woensdag in Beiroet gearresteerd en in de cel vastgezet. Zijn vergrijp? ZIjn Libanese vrouw Peguy wil van hem scheiden, is er met hun zoon Daniël vandoor en heeft een religieuze rechter zover gekregen dat Jonkman een belachelijk hoge alimentatie moet betalen. Aan IkVader schrijft ‘de onverbeterlijke crimineel’ Gerard hoe het hem vergaat. ‘Het bedrag dat per maand gevraagd wordt is gewoon niet op te brengen.’

‘Woensdag, 24 oktober, 2007

Hallo vaders,

Bij deze even een kleine update van de niets en niemand ontziende crimineel G.J. te B. Vandaag ben ik op mijn werk opgehaald door twee agenten van de plaatselijke politiemacht en in een politie busje afgevoerd naar een politiebureau. Daar werd ik een half uur opgesloten in een cel op een balkon. De cel viel mee. Het was een omgebouwd balkon met alleen een bed (met behoorlijk vieze dekens overigens). Het voordeel van de cel was wel dat-ie “sea view” had. Ik mocht mijn telefoon trouwens houden en mijn schoenveters hoefden er niet uit. Ik ben niet gefouilleerd en er is verder niets van mij afgenomen. Ik ben derhalve wel goed behandeld maar het voelt toch wel een beetje genant als je met een politiebusje van je werk wordt afgevoerd. Het viel me trouwens een beetje tegen dat ze maar met zijn tweeën kwamen. Voor mijn eergevoel was het plezieriger geweest als ze met een peleton mobiele eenheid op waren komen draven.

Duizenden euro’s
Nadat de politieagenten een beetje heen en weer hadden getelefoneerd werd gezegd dat ik weer weg mocht. Ze hebben me met de privé-auto van een van de agenten terug gebracht. Dat weer wel. De agenten waren op zich trouwens erg aardig en leken ook wel wat met de situatie in de maag te zitten. Ik moet de komende 5 dagen 3.500 dollar betalen en heb dan nog niet de garantie dat ik Daniël mag zien. Ik heb de afgelopen maanden enige duizenden euro’s betaald en Daniel eigenlijk niet of nauwelijks te zien gekregen. Dus wat is de garantie dat ik Daniel wel te zien krijg als ik nu de 3.500 dollar betaal?

Gerard JonkmanHandelswaar
Daniël begint zo langzamerhand een beetje op een stuk handelswaar te lijken. Als ik 3.500 dollar betaal is er een kans dat ik hem misschien te zien krijg. Blijkbaar is het geld belangrijker dan het welzijn van dat jochie. Blijkbaar maakt het niet zoveel uit dat Daniël  zijn vader niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat Daniël  de man die hem vanaf zijn geboorte tot zijn derde ‘s nachts altijd het flesje melk gaf niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat Daniël zijn vader, die ‘s ochtends altijd eerder met hem opstond, zijn luiers verschoonde en hem zijn ontbijtje gaf, niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat Daniël zijn vader, die altijd degene was die hem naar bed bracht en verhaaltjes voorlas, niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet zoveel uit dat het jongetje dat huilend zei “Papa, je veux toi” zijn vader niet ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat het jongetje dat zei “Papa, wij zijn altijd vrienden. wij helpen elkaar altijd” zijn vader niet ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat het jongetje dat zijn moedertaal niet meer spreekt zijn vader niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat het jongetje dat aan zijn moeder vroeg “Mama, waarom heb ik niet net als mijn vriendjes een papa” (Peguy’s woorden) zijn vader niet ziet.

Bescheiden salaris
Vraag van sommige mensen is waarom betaal je niet gewoon? Tsja, het bedrag dat per maand gevraagd wordt is gewoon niet op te brengen. Ik heb hier met een bescheiden salaris genoegen genomen omdat Peguy ook graag weer wilde werken. Volgens onze berekeningen zouden we net rond kunnen komen als Peguy geen baan zou vinden (en dan zouden we na een jaar alsnog weer naar Nederland terugkeren om in Nederland op zoek te kunnen gaan naar een reguliere baan en een regulier salaris, zonder de extra kosten van het expat leven). Als Peguy wel een baan zou hebben zouden we ruim hebben kunnen leven. In onze begrotingen is echter nooit rekening gehouden met een bedrag aan alimentatie dat hoger ligt dan ons besteedbaar inkomen. Beetje dom, hè? Een volgende keer zal ik een post “onvoorziene alimentatie” in mijn begroting opnemen.

Vertalen
Ik moet nu bovendien aantonen dat mijn besteedbaar inkomen (dus na vaste lasten) echt niet op 4.000 euro netto ligt. Ik moet iets bewijzen wat er niet is. Ik moet nu mijn hele administratie (salarisstroken, telefoonrekeningen, verzekeringspolissen, arbeidscontracten, beoordelingsgesprekken van werkgevers, bankafschriften, etc) in het Arabisch laten vertalen om iets aan te tonen wat er niet is. Het zou met niet verbazen als ze me volgende week vragen om ook het poeziealbum van mijn zusje (als ze dat nog bewaard heeft) en het telefoonboek van Utrecht nog in het Arabisch te laten vertalen. Ik kijk nergens meer van op. Probleem is dat in de Arabische wereld papieren nogal “aanpasbaar” zijn. En dus wordt een salarisstrookje niet snel geloofd. Zelfs als we het aangetoond hebben wordt er nog weer gedacht dat er dus wel geheime geldstromen zullen zijn.

Schulden
Ik heb nu dus de keus. Of ik betaal het hele bedrag, ga me de komende maanden in de schulden stoppen en hoop dat ik Daniël weer eens te zien krijg. Of ik ga vanaf maandag het gevang in. We hebben nog vier dagen om daar over na te denken.

Groeten van de onverbeterlijke crimineel,

G.J. te B.’

Vorige Weg van Van Rhijn
Volgende Jonkman weer vrij gelaten

Ook interessant

Twee weken geleden was hij opeens alom aanwezig in ons huis. Rosa kreeg voor haar vijfde verjaardag een dvd van Swiebertje. Zeker 25 jaar had ik niet aan de archetypische zwerver gedacht. Maar hij maakte een come-back alsof hij nooit was weggeweest. Na een paar keer kijken, galmde het ‘Daar komt Swiebertje’ weer door mijn hoofd, de naald viel moeiteloos in de groeven die er nog zaten. Het hele kabinet – Malle Pietje, Saartje, Bromsnor, de burgemeester – kroop uit de bestofte kast van mijn geheugen. Rosa snapte er niet veel van. Hoe kent papa die liedjes al uit zijn hoofd? En: waarom wil hij plotseling zo lang meekijken terwijl ik naar tv kijk? Meestal ben ik na een minuut of tien vertrokken als Rosa zich verliest in Kabouter Plop of Ome Willem. Maar nu wil ik geen moment missen, ook al duren de afleveringen twee keer zolang omdat dochterlief steeds het beeld bevriest om te vragen wat er gebeurt.

137
Share

Knalrode broeken, gele truien en paarse petten. Morgen, 29 november, gaan alle kinderen fel gekleed op de Lorentzschool in Hilversum. Althans, dat is de bedoeling van Hans van Veen en Theo Meereboer, initiatiefnemers van de actie ‘Kinderen zijn kleurrijk’. Volgens de twee vaders is het de hoogste tijd om de voordelen van diversiteit te benadrukken. ‘Van al dat gepraat over zwarte en witte scholen worden we niets wijzer.’

26
Share

In aanloop naar het deze week verschijnende boek Mannelijkheid – een werkstuk van filosoof Harvey Mansfield – wordt er in de bladen weer driftig gedebatteerd over ons. Over ons, mannen! Want, zijn wij anno 2008 halve wijven, hele wijven of juist echte mannen of Übermannen geworden? Of iets daar tussenin? Malou van Hintum interviewde voor De Volkskrant diverse zelfbenoemde mannenkenners, waaronder uw hoofdredacteur, over dit onuitputtelijke onderwerp. En, ze is zo vriendelijk om ons toestemming te geven haar verhaal hieronder integraal te publiceren. Gordels vast? De kop luidt: ‘De nieuwe man: echte kerel of halve vrouw?’ 

207
Share

metroScribent Jack Nouws reisde voor Metro af naar de negen-maanden-beurs en verzeilde in de stand van IkVader.

27
Share

Een paar sokken en een stropdas zijn natuurlijk onvergetelijke presentjes, maar veel vaders hopen dat zij deze week een vaderdagcadeau krijgen dat de juridische band met hun kinderen verbeterd. De Eerste Kamer behandelt dezer dagen namelijk het initiatief wetsvoorstel van VVD Tweede Kamerlid Ruud Luchtenveld. Het uitgangspunt van het voorstel is eindelijk een eind te maken aan de situaties waarin vaders na een scheiding hun kinderen niet of nauwelijks meer kunnen zien.

56
Share

Je dochter naar een filmpje van Barbie’s Fairytopia laten kijken, is natuurlijk niet voldoende. Wil jij dat je kind Echte Manieren ontwikkelt, dan kun tegenwoordig het kindermeisje van Alexander en Máxima inschakelen. Deze Hansje Görtz start deze maand een eigen nanny-opleiding, beter gezegd een family care consultancy, die kindermeisjes klaarstoomt voor belhamels uit de betere kringen.

277
Share