Noodkreet van gescheiden Nederlandse vader uit Libanese cel


gerard jonkman en danielWat hij vreesde, is gebeurd. Ger van Dijk, een in Libanon wonende medisch hulpverlener, is woensdag in Beiroet gearresteerd en in de cel vastgezet. Zijn vergrijp? Zijn Libanese vrouw Rafiqa wil van hem scheiden, is er met hun zoon Dimitri vandoor en heeft een religieuze rechter zover gekregen dat Van Dijk een belachelijk hoge alimentatie moet betalen. Aan IkVader schrijft ‘de onverbeterlijke crimineel’ Ger hoe het hem vergaat. ‘Het bedrag dat per maand gevraagd wordt is gewoon niet op te brengen.’

‘Woensdag, 24 oktober, 2007

Hallo vaders,

Bij deze even een kleine update van de niets en niemand ontziende crimineel GvD te B. Vandaag ben ik op mijn werk opgehaald door twee agenten van de plaatselijke politiemacht en in een politie busje afgevoerd naar een politiebureau. Daar werd ik een half uur opgesloten in een cel op een balkon. De cel viel mee. Het was een omgebouwd balkon met alleen een bed (met behoorlijk vieze dekens overigens). Het voordeel van de cel was wel dat-ie “sea view” had. Ik mocht mijn telefoon trouwens houden en mijn schoenveters hoefden er niet uit. Ik ben niet gefouilleerd en er is verder niets van mij afgenomen. Ik ben derhalve wel goed behandeld maar het voelt toch wel een beetje genant als je met een politiebusje van je werk wordt afgevoerd. Het viel me trouwens een beetje tegen dat ze maar met zijn tweeën kwamen. Voor mijn eergevoel was het plezieriger geweest als ze met een peleton mobiele eenheid op waren komen draven.

Duizenden euro’s
Nadat de politieagenten een beetje heen en weer hadden getelefoneerd werd gezegd dat ik weer weg mocht. Ze hebben me met de privé-auto van een van de agenten terug gebracht. Dat weer wel. De agenten waren op zich trouwens erg aardig en leken ook wel wat met de situatie in de maag te zitten. Ik moet de komende 5 dagen 3.500 dollar betalen en heb dan nog niet de garantie dat ik Dimitri mag zien. Ik heb de afgelopen maanden enige duizenden euro’s betaald en Dimitri eigenlijk niet of nauwelijks te zien gekregen. Dus wat is de garantie dat ik Dimitri wel te zien krijg als ik nu de 3.500 dollar betaal?

Gerard JonkmanHandelswaar
Dimitri begint zo langzamerhand een beetje op een stuk handelswaar te lijken. Als ik 3.500 dollar betaal is er een kans dat ik hem misschien te zien krijg. Blijkbaar is het geld belangrijker dan het welzijn van dat jochie. Blijkbaar maakt het niet zoveel uit dat Dimitri zijn vader niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat Dimitri de man die hem vanaf zijn geboorte tot zijn derde ‘s nachts altijd het flesje melk gaf niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat Dimitri zijn vader, die ‘s ochtends altijd eerder met hem opstond, zijn luiers verschoonde en hem zijn ontbijtje gaf, niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat Dimitri zijn vader, die altijd degene was die hem naar bed bracht en verhaaltjes voorlas, niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet zoveel uit dat het jongetje dat huilend zei “Papa, je veux toi” zijn vader niet ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat het jongetje dat zei “Papa, wij zijn altijd vrienden. wij helpen elkaar altijd” zijn vader niet ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat het jongetje dat zijn moedertaal niet meer spreekt zijn vader niet meer ziet. Blijkbaar maakt het niet uit dat het jongetje dat aan zijn moeder vroeg “Mama, waarom heb ik niet net als mijn vriendjes een papa” (Rafiqa’s woorden) zijn vader niet ziet.

Bescheiden salaris
Vraag van sommige mensen is waarom betaal je niet gewoon? Tsja, het bedrag dat per maand gevraagd wordt is gewoon niet op te brengen. Ik heb hier met een bescheiden salaris genoegen genomen omdat Rafiqa ook graag weer wilde werken. Volgens onze berekeningen zouden we net rond kunnen komen als Rafiqa geen baan zou vinden (en dan zouden we na een jaar alsnog weer naar Nederland terugkeren om in Nederland op zoek te kunnen gaan naar een reguliere baan en een regulier salaris, zonder de extra kosten van het expat leven). Als Rafiqa wel een baan zou hebben zouden we ruim hebben kunnen leven. In onze begrotingen is echter nooit rekening gehouden met een bedrag aan alimentatie dat hoger ligt dan ons besteedbaar inkomen. Beetje dom, hè? Een volgende keer zal ik een post “onvoorziene alimentatie” in mijn begroting opnemen.

Vertalen
Ik moet nu bovendien aantonen dat mijn besteedbaar inkomen (dus na vaste lasten) echt niet op 4.000 euro netto ligt. Ik moet iets bewijzen wat er niet is. Ik moet nu mijn hele administratie (salarisstroken, telefoonrekeningen, verzekeringspolissen, arbeidscontracten, beoordelingsgesprekken van werkgevers, bankafschriften, etc) in het Arabisch laten vertalen om iets aan te tonen wat er niet is. Het zou met niet verbazen als ze me volgende week vragen om ook het poeziealbum van mijn zusje (als ze dat nog bewaard heeft) en het telefoonboek van Utrecht nog in het Arabisch te laten vertalen. Ik kijk nergens meer van op. Probleem is dat in de Arabische wereld papieren nogal “aanpasbaar” zijn. En dus wordt een salarisstrookje niet snel geloofd. Zelfs als we het aangetoond hebben wordt er nog weer gedacht dat er dus wel geheime geldstromen zullen zijn.

Schulden
Ik heb nu dus de keus. Of ik betaal het hele bedrag, ga me de komende maanden in de schulden stoppen en hoop dat ik Dimitri weer eens te zien krijg. Of ik ga vanaf maandag het gevang in. We hebben nog vier dagen om daar over na te denken.

Groeten van de onverbeterlijke crimineel,

GvD te B.’

Omwille van privacy zijn de namen in dit artikel geanonimiseerd.

Vorige Weg van Van Rhijn
Volgende Van Dijk weer vrij gelaten

Ook interessant

De Toyota Verso is onlangs verkozen tot de Gezinsauto van het Jaar 2010. Nu de oliebollen, de champagne en het vuurwerk op zijn, klimmen wij in de Verso om te kijken of die eretitel wel terecht is. Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share

Louise Brown, ‘s werelds eerste reageerbuisbaby, is nu, 28 jaar later, zelf in verwachting. Brown, een postbeambte uit Bristol, verwacht haar kindje in januari 2007. Louise, die al twee jaar getrouwd is, is op natuurlijke wijze zwanger geraakt. ‘Een droom wordt waar,’ aldus de gelukkige aanstaande moeder.

Share

Er komen rare berichten uit Engeland de laatste weken. Was er eerst die oproep van een oude gynaecoloog die vaders de toegang tot de verloskamer wil ontzeggen, nu roept iemand dat vaders geheel uit de opvoeding kunnen verdwijnen. Die iemand is Stephen Scott, gerenommeerd onderzoeksdirecteur van een opvoedinstituut, die meldt dat uit zijn studies blijkt …

Share

454030252_9f31014e6f_mJanna de Jager-Wijma (53) uit het Groningse Stedum is de wanhoop nabij. Vorige maand bepaalde de Australische rechter in een wereldwijd geruchtmakende zaak dat zij de erfenis van haar overleden vader, die in de jaren vijftig naar Australië emigreerde, moet delen met drie door Wijma buitenechtelijk verwekte kinderen. Nu blijkt Janna ook te moeten opdraaien voor de proceskosten: ruim 138.000 euro. Uit de erfenis krijgt ze ongeveer 50.000 euro, eenvierde van de circa 200.000 euro die Wijma naliet. De Groningse, die van een bescheiden uitkering moet rondkomen, zegt dit bedrag niet te kunnen betalen. In een poging een financieel drama af te wenden, doet ze nu een schriftelijk beroep op de Australische premier John Howard. Janna gaf IkVader exclusief toestemming de brief te publiceren.

 

Share


Pootje badende homo-vaders? Zekers, de samenstelling van gezinnen in Nederland verandert in rap tempo, zoals onlangs al bleek uit het boek Liefde à la carte. Volgens de schrijvers leven we over een tijd in een land vol singles, exen, lesbo-moeders en homo-vaders. Tikje overdreven, maar toch. In elk geval een reden om je af te vragen hoe het is gesteld met de juridische positie van kinderen die opgroeien in niet-traditionele gezinnen? Vrij beroerd,  stelt juriste Machteld Vonk. Zij promoveert woensdag 19 december aan de universiteit Utrecht op dit onderwerp met een oproep om deze kinderen beter te beschermen. In dit artikel meer over de achtergronden van haar onderzoek. Een samenvatting van het proefschrift kun je alvast hier bekijken (pdf).

 

 

Share

De Beurs Blues slaan toe, alhier op de redactie. De achterwanden, de camouflagenetten, de tapijttegels – alles staat weer in de opslag. En nu rest het terugkijken… Vandaar dat we maar even een clipje in elkaar hebben gezet – een korte impressie van negen-maanden-beurseditie 2007! Facebook Twitter LinkedIn Print Email WhatsApp

Share