Ouders woedend op NPS


gekleurde pietenDe NPS blijft hardnekkig ontkennen maar veel ouders weten wel beter: ‘Typisch een staaltje van onnozele politieke correctheid !’ In al haar wijsheid heeft de publieke omroep, maker van het toonaangevende Sinterklaasjournaal, namelijk besloten dat Zwarte Piet niet meer van deze multiculturele tijd is. En dus spreekt presentatrice Dieuwertje Blok niet meer over ‘Zwarte Pieten’ maar alleen over ‘Pieten’ en hebben de Zwarte Pieten zelfs een andere huidskleur gekregen. En zo is de PCP ontstaan: de Politiek Correcte Piet.

Bezorgde ouders
De commotie die de NPS heeft veroorzaakt met onverwachte introductie van de gekleurde Pieten is groot. De omroep worden bestookt met honderden woedende e-mails over de PCP’s, die nu ook steeds meer op straat te zien zijn. Ouders begrijpen niet hoe een nota bene publieke omroep het in zijn hoofd haalt om een honderden jaren oude traditie zomaar aan te passen. Er is immers geen sprake van dat Surinaamse of andere organisaties van minderheden zich publiekelijk hebben geklaagd over de zwarte kindervriend. Wat des te meer ergernis wekt is de hypocriete ontkenning van de NPS. In De Volkskrant komt eindredacteur Ajé Boschhuizen van het Sinterklaasjournaal niet verder dan te stellen dat politieke correctheid ‘er misschien onderhuids mee te maken heeft’ dat Zwarte Piet zijn naam en gezichtskleur heeft verloren.

Boze surfers
Op internet is inmiddels een felle discussie ontbrand over manier waarop de NPS in een oerhollandse traditie ingrijpt. Weblog Geenstijl wijdde er een prikkelend stukje aan en zag meer dan duizend boze reacties binnenstromen. Op het blog dat hij voor IkVader bijhoudt, mengde ook de Sint zich in de discussie. Inmiddels stromen ook hier de reacties binnen. ‘Mijn kinderen snappen er echt helemaal niets van,’ schrijft een bezorgde moeder. Natascha snapt er evenmin iets van. Volgens haar is de Zwarte Piet een stukje Nederlandse cultuur. ‘Mischien moeten we Sinterklaas dan ook maar zwart maken,’ oppert ze. De gekleurde hulpknechten vallen ook bij Herma niet erg in de smaak: ‘Het lijkt wel of die groene Piet een schimmelziekte heeft.’ Schimmelziekte of niet, wij hopen in elk geval dat de NPS haar taak als publieke omroep snel weer hervat.

Mee (on)eens?
Ook verontwaardigd of het er juist mee eens? Hieronder kun je jouw reactie kwijt of een mailtje sturen naar publiek@nps.nl

Vorige Duitse vrouwen houden kind op
Volgende 'Het is alsof we allemaal een beetje sterven'

Ook interessant

Minister De Geus van Sociale Zaken noemde de invoering van de wet Kinderopvang, die op 1 januari 2005 van kracht werd, het absolute dieptepunt uit zijn bewind. Voor werkgevers wordt over een maand een nieuw dieptepunt bereikt. Vanaf januari 2007 worden zij namelijk verplicht een bijdrage te leveren aan de kosten van de kinderopvang. Nederland is zo ongeveer het enige land in de wereld met zo’n regeling. Is het wel terecht dat werkgevers mee moeten betalen aan kosten waar ze in feite niets mee te maken hebben?

Share

We stoppen er oceanen van tijd, bakken met geld en minstens evenveel aandacht in. Maar loont die investering eigenlijk wel? Maken kinderen mannen gelukkig? Wie een paar weken geleden de krant opensloeg, las een klip en klaar antwoord op deze oervraag.  ‘Vaders zijn minder gelukkig dan mannen zonder kinderen,’ kopte Nu.nl bijvoorbeeld. Huh? Kun je …

Share

Wat voor veel kinderen niet meer dan een vreemd feitje uit de geschiedenisboeken is, was voor veel vaders bittere realiteit: het IJzeren Gordijn. ‘Het IJzeren wàt, pap?’ Daarom dus. Dertig jaar na de val van de Muur stap ik in de auto en neem drie kinderen mee naar de (levende) getuigen van de hermetisch gesloten …

Share

490987600_7f4b36f12dDe kwestie rond de erfenis van de Nederlandse emigrant Willem Wijma blijft de gemoederen bezig houden. Wijma’s dochter, de Groningse Janna de Jager (52), verloor  het proces dat ze voerde tegen de drie Australische ‘donorkinderen’ van haar vader. Nu moet ze ook opdraaien voor de proceskosten. IkVader’s Andreas Kouwenhoven tekende exclusief haar bewogen verhaal op. ‘Als ik voor die spiegel ga staan, kan ík mijzelf aankijken en zeggen: jij hebt geen woord gelogen.’

Share

Hoera! Gisteren was ik te gast bij de Life & Cooking-variant van TV Oost, de regionale tv-zender van Zwolle, Deventer, Enschede en omstreken. Onderweg in de trein las ik Father and Child Reunion, een boek waarin de Amerikaanse vaderexpert Warren Farrell onder meer stelt dat de westerse maatschappij mannen stelselmatig ontmoedigt om de zorg voor kinderen op zich te nemen. Hoofdschuldigen: wetgeving die moeders consequent bevoordeeld, de vrouwenbeweging en de media van die vaders vaak als stoethaspels afficheren. Tikje zwaar aangezet, amigo Warren, dacht ik nog terwijl de taxi me bij een zendmast in Hengelo afzette.

Share

gelukkige vader
Ben net terug uit Bar Harbor, een havenplaatsje aan de Amerikaanse westkust, alwaar ik bij de kapper verzeilde en in een oude Men’s Health een leuk stuk over vaderschap aantrof. Kapper Ray, een goedmoedige baas die een paar jaar geleden nog een toer door Europa maakte en vooral aan ‘the Red Light District’ hitsige herinneringen had overgehouden, gaf me het stuk (dus) mee. Het artikel, geschreven door ‘stay-at-home dad’ (huisman) Brian Fortner, vat het vaderschap samen in vijf klinkende vuistregels. Hier gaan we…

Share