Ontmoet professor Babybrabbel


Een staaltje babymanagement van de bovenste plank. Vraag jij je ook af hoe je kind leert praten en vooral, wat al dat gebrabbel betekent? Professsor Deb Roy, verbonden aan het MIT-onderzoekscentrum in Boston, stelde zich dezelfde vraag toen hij vader werd. En hij nam geen halve maatregelen. Vlak voor de geboorte van zijn zoon, hing hij zijn huis vol met elf videocamera’s en veertien microfoons. Inmiddels heeft hij een kwart miljoen uur aan data verzameld. Wat heeft hij geleerd?

Theorie
Over de vraag hoe een kind leert praten, wordt al jaren pittige gedebatteerd. In hoofdlijnen bestaan er twee theorieën. De natuurtheorie die stelt dat een kind bij geboorte al beschikt over het vermogen om taal te leren. En de cultuurtheorie die stelt dat een kind leert praten door interactie met anderen. Roy koos geen partij in deze discussie. Hij was niet eens zozeer geïnteresseerd in de manier waarop een kind leert praten, als wel in een methode waarmee hij zijn robot kon laten praten. En, om dat uit te vinden – en daarmee zijn robot te kunnen programmeren – wilde hij het kunstje afkijken bij mensen.

Harde schijven
Hij dook in de boeken en ontdekte dat de taalontwikkeling bij kinderen tot dit moment slechts gedeeltelijk was gevolgd. Er was nog geen onderzoek gedaan dat continu registreerde hoe een kind leert praten. En dus bereidde de prof zich op een bijzondere manier op de komst van zijn eerste kind voor: hij liet zijn huis volhangen met elf camera’s, veertien microfoons en genoeg harde schijven om alle geluiden van zijn koter op te kunnen slaan. Analoog aan het Human Genome Project, dat onderzoek verricht naar de genetische geschiedenis van de mens, doopte hij zijn creatie tot Human Speechome Project.

Babyblabla
Inmiddels heeft Roy een kwart miljoen uur aan data opgeslagen, 200 gigabyte, onder meer bestaande uit 90.000 uur video en 140.000 uur audio (klik hier voor een boeiend voorbeeld). Om in deze massa babyblabla patronen te ontdekken, ontwikkelde hij speciale software. Een programma, Blitzscribe, herkent woorden en print ze uit. ‘We hebben nu vier miljoen woorden verzameld, de meest complete registratie van het dagelijks leven in een huis ooit gemaakt,’ aldus Roy. Een ander programma, TrackMacks, analyseert de videobeelden en stelt vast wie wanneer met elkaar in contact is.

Geboorte van woorden
Hoewel de software nog druk aan het rekenen is, ziet Roy al interessante resultaten verschijnen. Zo ka hij de ‘geboorte’ van woorden vaststellen, ofwel het moment waarop zijn zoon bepaalde woorden voor het eerst gebruikt. Roy beseft dat zijn collega’s zijn resultaten pas zullen accepteren wanneer het onderzoek op een representatieve groep kinderen is uitgevoerd. Daarom heeft hij de Speechome-recorder ontwikkeld, een apparaat waarmee het onderzoek relatief eenvoudig is te herhalen in andere woningen. Voorwaarde is wel dat je de kelder inricht als datacentrum. ‘En verder zie ik natuurlijk veel mogelijkheden om, met de resultaten van dit onderzoek, eindelijk mijn robot te leren praten!’

Vorige Python pakt peuter
Volgende Bronwater laat baby's stuiteren

Ook interessant

Wie toevallig Het Bureau van J.J. Voskuil heeft gelezen, zou denken dat ze bij het Amsterdamse Meertens Instituut – de lokatie waar deze romanreeks zich afspeelt – alleen maar bezig zijn met het zagen aan elkaars stoelpoten. Dat mag zo zijn, de wetenschappers komen gelukkig ook nog aan hun eigenlijke werk toe, het bestuderen en …

16
Share

453713426_e61c91664f_mAfgelopen vrijdag publiceerde Henk Hanssen, hoofdredacteur van IkVader, op de opiniepagina van Trouw een stuk waarin hij bedrijven oproept hun organisaties ‘vadervriendelijker’ in te richten, naar het voorbeeld van sommige Amerikaanse bedrijven. 

25
Share

Deze medewerker van drukkerij De Posthoorn uit Meppel kijkt alsof hij het zelf nog niet helemaal gelooft, maar het feit ligt er. Het praktisch handboek Vrouwen voor mannen verklaard is gereed. Aan het boek is decennia lang gewerkt door een internationaal, multi-disciplinair team van topexperts. Hun doel: een handig boek voor op het nachtkastje dat …

115
Share

door Henk Hanssen

Al jaren gebruik ik de term ‘moedermafia’ als naam voor dat geheime genootschap dat zich tot doel heeft gesteld vaders uit het terrein van opvoeding en zorg te weren. Ik heb die term niet zelf bedacht – helaas. Deze credit gaat – frappant genoeg – naar een moeder, de Australische schrijfster Adrienne Burgess die het begrip munt in haar fascinerende boek Fatherhood Reclaimed (Vermilion, 1997).

25
Share

We worden geacht een gat in de lucht te springen, de camera te grijpen en ons kroost te fotograferen. Maar, niet elke vader is even blij met een baby. Dat moeders aan postnatale depressie kunnen lijden, is bekend. De Amerikaanse schrijver Michael Lewis vond het hoog tijd dat er ook aandacht komt voor babyblues bij …

10
Share

Vaderschap heeft vele voordelen, een daarvan is dat je beter verdient dan mannen zonder kinderen. Een ander voordeel is dat je op je werk beter presteert, zo blijkt uit Nederlands onderzoek dat deze week is gepubliceerd. Werknemers die een gezin hebben en in hun vrije tijd leuke dingen doen met het gezin, presteren beter op …

15
Share