Introducing… het feMANisme


fuck-ik-ben-een-feminist-100x159Feminisme, powerfeminisme, emancipatie, Remancipatie, fiMANisme… Aan de toch al flinke namenstamboom die de vrouwenbeweging heeft gebaard, is weer een nieuw lootje toegevoegd: femanisme. Femanisme, een bedenksel van politicologe Roos Wouters, staat voor feminisme dat mannen – en vooral vaders – niet wil buiten sluiten. Wouters presenteerde gisteren haar boek, enigszins raadselachtig FUCK! ik ben een feminist getiteld.

Decolleté
Femanisten dragen geen roze tuinbroeken, zo blijkt in het een afgeladen zaaltje van Pakhuis de Zwijger in Amsterdam waar Wouters haar imposante aanhang heeft verzameld. Waar haar gesprekspartners, Pia Dijkstra van de Taskforce Deeltijd Plus en Jolanda Holwerda van Lof magazine, zich in hun charmante doch functionele werkkloffie hullen, verschijnt de debuterende schrijfster in een avondjurk met ravissant decolleté op het podium. Voorwaar, een manvriendelijk plaatje.

Boos
In haar boek gaat het er beduidend onvriendelijker aan toe. Want, Roos is boos. Sinds ze moeder werd, ligt ze in de knoop met haar ambities omdat ze haar werk niet goed weet te combineren met kinderen, relatie en vrienden. Toen ze op een dag haar kind op het schoolplein vergat, ging de knop om. Ze raakte overspannen en verloor haar baan. Inmiddels heeft ze van de nood een deugd gemaakt: Wouters is actief in debatingclubs zoals Woman Inc., profileert zich als gespreksleider en nu dus als boekenschrijfster.

Leuke term
De boekpresentatie heeft het karakter van een – door Martijn de Greve geregisseerde – discussiebijeenkomst waarbij de vraag ‘Wat is femanisme en wat vinden we ervan?’ centraal staat. ‘Het is een leuke term, femanisme,’ peinst Pia Dijkstra. ‘En het is goed dat Roos aandacht vraagt voor mannen. Ze zegt dat wij als Taskforce daar te weinig aan doen. Het klopt dat wij ons in eerste instantie richten op het stimuleren van de arbeidsparticipatie van vrouwen. Maar, we gaan nu bij bedrijven pilots doen om de behoefte aan andere werk-zorg arrangementen te meten, bij vrouwen én mannen.’

Uitgevallen
Holwerda is gretiger in het omarmen van het begrip femanisme. Ja, ze herkent veel in het verhaal van Wouters: ‘Ik ben ook uitgevallen tijdens het arbeidsproces.’ En niet omdat het haar aan ambitie ontbrak. ‘Vrouwen hebben wél ambitie, op het terrein van werk, gezin en maatschappij. Om het feministisch te zeggen: vrouwen hebben recht op ambitie!’ Uitoefening van dit recht wordt gefrusteerd door het kostwinnerssyndroom en het moederschapscultuur, meent Holwerda die net als Wouters van de nood een deugd heeft gemaakt. Met haar blad probeert ze al enige tijd deze hindernissen te slechten.

Kaakje
Hoe spits hij ook is, Martijn de Greve heeft er moeite mee om een lijn vast te houden temidden van al deze verhalen. ‘Mijn moeder zat tien jaar lang thuis te wachten tot ik van school kwam met een kaakje en een kopje thee. Heeft zij het slecht gedaan?’ Slecht? Nee, de dames laten zich geen oordeel aanpraten over de vorige generatie moeders. ‘Ik weet alleen dat ik een leukere moeder ben geweest omdat ik heb gewerkt,’ zegt Pia Dijkstra. ‘En we moeten er samen aan werken, vrouwen én mannen, om dat mogelijk te maken. Dát is femanisme,’ besluit Wouters.

Fuck! ik ben een feminist, door Roos Wouters. Pagina’s: 112 ISBN: 9789045701967 Prijs: € 12.50

Vorige Ja, websurfen is goed voor kinderen!
Volgende iPhone als babysit

Ook interessant

Een wandeltocht over de Engelse heuvels, robuuste brokken Romeinse geschiedenis en elke ochtend een full English breakfast: voor een vader die zijn kinderen zowel in het betere buitenleven als de Klassieke Oudheid wil trainen, is er geen betere bestemming denkbaar dan Hadrian’s Wall bij Newcastle. Henk Hanssen ging met zijn kinderen, Rosa (16) en IJsbrand …

13
Share

Zelfs jongens met Metallica T-shirts en heftig getattoueerde armen voelden zich er niet groot genoeg voor: het betrokken vaderschap. Onder leiding van de Drill Instructors van IkVader én een kraamhulp van Kraamzorg De Waarden bekwaamden zij zich in de basics van het jonge vadervak: een luier ombinden en het kind in bad doen.

8
Share

Als de bevalling na alle kunstgrepen nóg niet op gang is gekomen, resteert nog maar één optie. De keizersnee. Geen paniek: de keizersnee is weliswaar een flinke buikoperatie, maar het betreft een standaard ingreep die zeer regelmatig wordt uitgevoerd.

7
Share

Journalist en internetondernemer Henk Hanssen (39) werd acht maanden geleden vader van een dochter, Rosa. Als oprichter van de website Ikvader.nl. streeft hij naar emancipatie van de informatie voor vaders en bindt hij de strijd aan tegen de maatschappelijk opgelegde vaderlijke figurantenrol. ‘Vaders worden in de bestaande literatuur aangesproken als sukkel en een sta-in-de-weg.’

10
Share

Ook al was het gisteren Wereldvrouwendag, het Europese Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg was niet te vermurwen. Zelfs niet door het tragische verhaal van Natallie Evans (35), een Engelse dame die nog maar één kans heeft om zwanger te worden. Via het ingevroren embryo dat is verwekt met een man van wie zij inmiddels is gescheiden.

16
Share

Stel: je vrouw is zwanger en uitgerekend in de maand december. Maar als ze de bevalling weet uit te stellen tot tot januari, krijgen jullie 25.000 euro! Het lijkt op een wrang format uit de Talpa-koker, maar voor hoogzwangere Duitse dames is het bittere realiteit. Als gevolg van een wetswijziging krijgen ouders vanaf 1 januari 2007 het recht op betaald ouderschapsverlof. Daarom halen veel Duitse moeders alles uit Der Kast om het persen voor zich uit te schuiven.

7
Share