Posts met de tag

Rosa


"Jij bepaalt hier niet alles!"
Ze kijkt me aan met een quasi-boos gezicht. Ze is vier jaar oud, ze heet Rosa en ze is het er niet mee eens dat ze geen tv meer mag kijken. Geen SpongeBob, geen Sesamstraat. Normaal zeurt ze dan in de trant van ‘Mag het echt niet?’ maar voor het eerst tornt ze met een krachtige kreet aan mijn gezag.
"Jij bepaalt hier niet alles!"

32

"Ik heb een televisie in mijn hoofd." Zo luidt een van Rosa’s gevleugelde uitspraken. Ik heb er veel voor over om eens te zappen langs de kanalen op haar teeveetje. 

25

Hij is weer weg, de Sint. Woensdagmiddag moest de papieren Pietenmuts in allerijl nog worden opgegraven van onder een berg net uitgepakt speelgoed, dat wel. Met "Ik ga bij Rutger Zwarte Piet spelen," rende ze weer het huis uit, op weg naar de buurjongen. Ik haat het gezegde ‘waar een klein land groot in kan zijn’, het is sleets en staat bol van de valse bescheidenheid. Maar als het gaat om de samenzwering die Sinterklaas heet, mogen we onszelf onbescheiden complimenteren.

23

Of er een relatie tussen beide voorvallen is? Ongetwijfeld. "Rosa," zei ik vanmiddag. "Het is bijna gelukt, die kaartjes voor K3." In het druilerige weer brak de zon op haar gezicht door. Ze fietste naast me op haar peuterfiets, van school op weg naar huis. "Echt waar?" "Ja, vanavond nog even met mamma overleggen, of ze ook meegaat, en dan kunnen we bestellen." "Joepie!"

26

Twee weken geleden was hij opeens alom aanwezig in ons huis. Rosa kreeg voor haar vijfde verjaardag een dvd van Swiebertje. Zeker 25 jaar had ik niet aan de archetypische zwerver gedacht. Maar hij maakte een come-back alsof hij nooit was weggeweest. Na een paar keer kijken, galmde het ‘Daar komt Swiebertje’ weer door mijn hoofd, de naald viel moeiteloos in de groeven die er nog zaten. Het hele kabinet – Malle Pietje, Saartje, Bromsnor, de burgemeester – kroop uit de bestofte kast van mijn geheugen. Rosa snapte er niet veel van. Hoe kent papa die liedjes al uit zijn hoofd? En: waarom wil hij plotseling zo lang meekijken terwijl ik naar tv kijk? Meestal ben ik na een minuut of tien vertrokken als Rosa zich verliest in Kabouter Plop of Ome Willem. Maar nu wil ik geen moment missen, ook al duren de afleveringen twee keer zolang omdat dochterlief steeds het beeld bevriest om te vragen wat er gebeurt.

44