Een eigen bedrijf én een baby: hoe regelt de moderne vader dat?


De komst van een kleine is natuurlijk het mooiste dat er is, maar het naderende vaderschap zet wel je volledige leven op z’n kop. Al helemaal als je ondernemer bent, en daardoor privé en werk volledig door elkaar lopen. Hoe regel je dat goed? RTLZ interviewde Henk Hanssen van IkVader.nl over dit dilemma.

Handdoek in de ring
Op de dag dat Blendle een flinke investering uit Japan krijgt, gooit mede-oprichter Marten Blankesteijn de handdoek in de ring. Zijn kindje mag dan wel goed lopen, Blankesteijn kiest straks voor zijn échte kind, dat onderweg is. Hij denkt niet dat het vaderschap te combineren valt met het ondernemerschap, en de 80-urige werkweek die daarbij hoort.

Vaderschap is het beste management
Als er iemand is die weet hoe het vaderschap met een zware baan gecombineerd kan worden, dan is het wel Hans Hanssen van IkVader.nl, die twee boeken over het onderwerp schreef: Zwangerschapsmanagement en Babymanagement voor mannen. Volgens Hanssen kunnen het vaderschap en een leidinggevende functie, bijvoorbeeld in het eigen bedrijf, prima gecombineerd worden. “Beter nog, er is geen beter management dan het vaderschap. Vergeet al die stress- en managementtrainingen. Juist het vaderschap wapent je tegen alle hindernissen die je tegenkomt als ondernemer.”

Help, er is een baby op komst!
De komst van een kleine wakkert de creativiteit aan, denkt Hanssen. Want je bedrijf heeft zorg nodig, maar de baby al helemaal. Die creativiteit is leerzaam, zeker voor ondernemers. Hanssen: “Moderne leiders hebben een creatieve visie nodig.” En dat begint al met flexibiliteit. Het zal voor niemand een verrassing zijn, maar om zowel baby als bedrijf te managen, moet de agenda een stuk flexibeler. “Je wil ook mee naar de verloskundige. En de aanstaande moeder heeft zeker in de laatste weken van haar zwangerschap de nodige aandacht nodig”, vertelt Hanssen. Nu zal dat voor iemand die leiding geeft aan 200 man lastiger zijn dan voor een zzp’er. Maak daarom afspraken met je personeel, adviseert Hanssen. Voor je werknemers moet duidelijk zijn bij wie ze aan moeten kloppen, als jij leert puffen op de zwangerschapsyoga.

Schuldgevoel is nergens voor nodig
Uit je onderneming stappen, zoals Blankesteijn doet, is een moedige keuze, vindt Hanssen. Met het naderende vaderschap komen er uiteraard genoeg nieuwe avonturen op je af. Maar volgens Hanssen kun je ook prima een goede vader zijn als je die zware baan ernaast hebt. Hanssen: “Je hoeft je echt niet schuldig te voelen als je weinig thuis bent. Het gaat niet om kwantitatieve, maar om kwalitatieve aandacht.” Je kunt ook een hartstikke betrokken vader en echtgenoot zijn terwijl je zestig uur per week werkt. “Maar leg dan wel je telefoon weg als je iets met je kindje aan het doen bent.” Die tip geeft hij ook voor de populaire papadag. Die moeten vaders echt zien als een vrije dag om iets met de kleine te gaan doen. “Ga dus niet achter je laptop zitten op papadag.” En nu maar hopen dat Jesse Klaver dit ook leest.

Nog meer tips voor ondernemers in de luiers

  • Hou je werknemers en collega’s goed op de hoogte van de zwangerschap. Dat zorgt alleen maar voor meer begrip, als je straks minder op de zaak bent.
  • Neem meer verlof dan normale werknemers doen, als zelfstandige kan dat prima. Gebruik die tijd om bijvoorbeeld te leren van de kraamverzorgster.
  • Als ondernemer is ‘s avonds doorwerken de normaalste zaak van de wereld. Doe dat tijdens en na de zwangerschap niet te vaak. Kom eens op tijd thuis met een bosje bloemen. Laat de (aanstaande) moeder weten dat zij op plek één staat, en niet je bedrijf.

Tekst: Gert-Jan Verstegen

Vorige Ouders gezocht voor enquête
Volgende Jesse Klaver bewijst vaders een slechte dienst

Ook interessant

Bokito brengt niet alleen volwassen vrouwen op hol, ook de harten van kleine meisjes gaan sneller kloppen zodra zijn naam valt. Een week geleden kwam Rosa ‘s avonds uit bed naar beneden omdat ze bang was dat Bokito in haar kamer zou binnenkomen. Voor ze ging slapen, hadden we samen op NOS Headlines gekeken naar het filmpje van Bokito die uit de Berlijnse gevangenis ontsnapt. Misschien niet echt pedagogisch verantwoord. Ik stelde haar gerust met het verhaal dat Bokito een lieve aap was die gewoon af en toe uit de kooi weg wilde. Dat begreep ze wel. Tevreden sloop ze weer naar boven. Maar Bokito is nog niet uit haar hoofd verdwenen. Gisteren kwam Rosa thuis met deze tekening. ‘Gemaakt op school,’ riep ze vrolijk.

196
Share

Meewarig Er wordt weleens meewarig geglimlacht om Rotterdam. Steeds maar weer die handen uit de mouwen steken, roepen dat Amsterdam

27
Share

Ze draagt een kroon van oranje papier die op haar oren steunt. In haar hand een plastic zak met drie tekeningen en een cadeau, een appel van klei.
"Voor Moedersdag!" roept ze erbij, drukt me de spullen in de hand en klautert op het fietsstoeltje.
"Heb je iets voor mamma gemaakt?"
Haar gezicht glimt van trots.
"Jahaa!"
"Goed zeg! Dat moeten we gaan verstoppen dan."
"Waarom?"
"’Het is eerst Koninginnedag, dan pas Moederdag."
Thuis zoeken naar een geschikte plek. Ze kan zich niet voorstellen dat er een plek is waar mamma niet komt.
"Ik heb een idee," zeg ik. Op mijn werkkamer laat ik haar achter een kastdeurtje de tekeningen en de appel verbergen. Gierend van de lach sluit ze de deur. Als ze nu maar haar mond kan houden…

26
Share

Je kinderen zien opgroeien is een fantastische belevenis. Van het eerste stapje tot de eerste rekensom, van papa zeggen tot zwemdiploma C. Je investeert tijd, aandacht en geld en als beloning mag je vanaf de eerste rij toeschouwen hoe een mens zich ontwikkelt. Fascinerend, maar heeft het ook zin? Menig spreekwoord suggereert van wel. Appels vallen niet ver van de boom en aartjes lijken op vaartjes. Is dat écht zo?

40
Share

Op deze beroemde foto van Edwin Smulders poseert Wouter Bos als vader – met een lege kinderwagen omdat hij zijn kinderen uit de media wilde houden. Nog even en Bos kan volwaardig vader spelen. Ja, jongens, hang de vlag maar uit! Camiel Eurlings en Wouter Bos hebben de afgelopen dagen voor een trendbreuk gezorgd waar …

252
Share

De voortrazende populariteit van Google heeft tot een opmerkelijk geval van vaderlijk namedropping geleid. De Zweeds/Libanese zoekmachineoptimalisator Walid Kay Elias is zo vol van Google dat hij zijn zoon ‘Google’ heeft genoemd. Toen we wisten dat mijn vrouw Carol zwanger was, zei ik: ‘We noemen hem Google,’ zegt Walid op zijn weblog. "Iedereen lachte erom, ze namen me niet serieus. Mijn broer zei: ‘Ja, en dan noem je de volgende Yahoo, Fuji en Nikon." Maar Walid, die conform de Arabische traditie nu zelf ‘Abu Google’ heet, hield voet bij stuk. Hij doopte het kereltje, geboren op 12 september, tot Google Kai. Google Inc. heeft de baby een lang en gelukkig leven toegewenst en sprak de hoop uit dat ‘Google’ niet te veel zal worden gepest door zijn klasgenoten. ‘FF Googlen’ krijgt natuurlijk een heel ander lading… Eerder dit jaar publiceerde Reuters het bericht dat een Roemeens stel hun kind Yahoo had genoemd. Het verhaal bleek uit de duim te zijn gezogen: de creatieve reporter werd ontslagen. Baby Google bestaat echt: Abu heeft het geboorteregister op zijn site geplaatst.

28
Share