Vader schrijft postnatale depressie van zich af


We worden geacht een gat in de lucht te springen, de camera te grijpen en ons kroost te fotograferen. Maar, niet elke vader is even blij met een baby. Dat moeders aan postnatale depressie kunnen lijden, is bekend. De Amerikaanse schrijver Michael Lewis vond het hoog tijd dat er ook aandacht komt voor babyblues bij vaders. Hij schreef er een boek over.

Effecten
Slaapgebrek, huilbuien, seks op een dieptepunt – een pasgeborene vraagt van elke ouder een tol. Maar, postnatale ellende lijkt tot dusver een exclusieve kwaal van moeders. Maar, steeds meer vaders durven ‘second thoughts’ te uiten over de effecten die een baby op hun leven uitoefent.

Vaderschap is saai
In zijn juist verschenen boek Home Game, An Accidental Guide To Fatherhood stelt Michael Lewis, zelf vader van drie jonge kinderen, dat hij zich onverschillig voelt tegenover zijn kind. Het vaderschap noemt hij saai en ontmoedigend. De reden om een boek te schrijven was, zo zegt hij, ‘het gat tussen wat ik geacht werd te voelen en wat ik in werkelijkheid ervaarde. Ik had verwacht overmand te worden door blijdschap maar in plaats daarvan voelde ik me vooral bedrukt.’

Fileren
Lewis, een in de VS bekende journalist die bestsellers over Wall Street en baseball schreef, gebruikt zijn pen nu om het vaderschap te fileren. Hij richt zijn vizier bij voorkeur op onderwerpen waar we bij de borrel liever niet over praten. Zoals zijn sterilisatie, en dan vooral de nasleep daarvan. De paniek die zijn vrouw na de geboorte van de eerste overviel (‘Hoe moet ik ons kind verzorgen?’).  En zijn haperende gevoelsleven.

Geamuseerd
‘Het heeft echt verbaasd hoe lang het duurde voordat ik iets voelde voor mijn kinderen. Toen ik de baby na de geboorte tegen me aandrukte, was ik in staat een beetje genegenheid eruit te persen maar vervolgens, voor een week of zes, kon ik niet meer opbrengen dan een afwezig soort geamuseerdheid. En haat. Ik herinner me dat ik met een spartelende baby op een balkon stond en me afvroeg wat er zou gebeuren als ik haar zou laten vallen.’

Happy end
Zelfs het verhaal van Lewis krijgt een happy end. Tegenwoordig houdt hij zielsveel van zijn kinderen, meldt hij trots. Hij beschrijft in het boek hoe hij ging kamperen met een van zijn twee dochters. Na een reeks vruchteloze pogingen de tent op te zetten, stoppen ze er maar mee – midden in de nacht. Als ze weer naar huis toerijden, zegt dochterlief tegen vader Michael: ‘Pap, ik heb vandaag ontzettend veel plezier met je gehad.’ En vader? Hij krijgt tranen in zijn ogen.

Het boek van Michael Lewis kun je onder meer bestellen via Amazon.

 

Vorige Carrièrevrouw (72) met kinderwens
Volgende IkVader test de Toyota Urban Cruiser

Ook interessant

‘Waarom doet een pappa dat?’ luidt de kop uit de Gooi- en Eemlander, het dagblad voor Hilversum en omstreken, waar ik sinds een paar maanden op geabonneerd ben. Het is half acht ‘s ochtends, ik zit boven een bord muesli en de krant, Rosa lepelt een bordje pap naar binnen. Gelukkig stelt zij me deze vraag niet – voorlopig niet tenminste. Gisteren vond haar schooljuf het nodig om het klasje met 4- en 5-jarigen op de hoogte te brengen van het nieuws. "Er is iets heel ergs gebeurd," wist Rosa me na school te vertellen. "Een papa was in de war en heeft drie kindjes dood geschoten, met een pistool." Het drama speelde zich af op 500 meter van haar school. De vermoordde kinderen zaten evenwel op een andere school. Dat mede-leerlingen van de slachtoffertjes op de hoogte worden gebracht, begrijp ik. Maar waarom een 4-jarige peuter belasten met dit gruwelnieuws?

Share

Begin dit jaar lanceerden werkgevers, vakbonden en kabinet de Taskforce Deeltijd Plus. Doelstelling: maatregelen bedenken die vrouwen stimuleren meer dan een deeltijdbaan te nemen. Henk Hanssen, hoofdredacteur van IkVader, bepleitte eerder in een column de oprichting van een andere werkgroep: Voltijd Min. Doelstelling: maatregelen bedenken die mannen stimuleren minder te werken. Achterliggende gedachte: als mannen …

Share

door Henk Hanssen

Al jaren gebruik ik de term ‘moedermafia’ als naam voor dat geheime genootschap dat zich tot doel heeft gesteld vaders uit het terrein van opvoeding en zorg te weren. Ik heb die term niet zelf bedacht – helaas. Deze credit gaat – frappant genoeg – naar een moeder, de Australische schrijfster Adrienne Burgess die het begrip munt in haar fascinerende boek Fatherhood Reclaimed (Vermilion, 1997).

Share
vaccineren gezonde kinderen

Heb jij een gezond kind van tussen de vijf en de twaalf? Dan valt er dezer dagen een uitnodiging voor een coronavaccin in de bus. Volgens de Gezondheidsraad is de kans op gezondheidswinst hoger dan de kans op bijwerkingen. Als ouder mag je beslissen over het wel of niet laten vaccineren van je kinderen. Hoe …

Share

Een wandeltocht over de Engelse heuvels, robuuste brokken Romeinse geschiedenis en elke ochtend een full English breakfast: voor een vader die zijn kinderen zowel in het betere buitenleven als de Klassieke Oudheid wil trainen, is er geen betere bestemming denkbaar dan Hadrian’s Wall bij Newcastle. Henk Hanssen ging met zijn kinderen, Rosa (16) en IJsbrand …

Share

IJsbrand vermaakt zich op het IJs,  ’t ijsvermaak kan mij behagen, maar ik hoop toch zorg te dragen, dat geene onvoorzigtigheid Mij een ongeluk bereidt. Ja, je komt IJsbrand op de gekste plekken tegen.

Share