Vader schrijft postnatale depressie van zich af


We worden geacht een gat in de lucht te springen, de camera te grijpen en ons kroost te fotograferen. Maar, niet elke vader is even blij met een baby. Dat moeders aan postnatale depressie kunnen lijden, is bekend. De Amerikaanse schrijver Michael Lewis vond het hoog tijd dat er ook aandacht komt voor babyblues bij vaders. Hij schreef er een boek over.

Effecten
Slaapgebrek, huilbuien, seks op een dieptepunt – een pasgeborene vraagt van elke ouder een tol. Maar, postnatale ellende lijkt tot dusver een exclusieve kwaal van moeders. Maar, steeds meer vaders durven ‘second thoughts’ te uiten over de effecten die een baby op hun leven uitoefent.

Vaderschap is saai
In zijn juist verschenen boek Home Game, An Accidental Guide To Fatherhood stelt Michael Lewis, zelf vader van drie jonge kinderen, dat hij zich onverschillig voelt tegenover zijn kind. Het vaderschap noemt hij saai en ontmoedigend. De reden om een boek te schrijven was, zo zegt hij, ‘het gat tussen wat ik geacht werd te voelen en wat ik in werkelijkheid ervaarde. Ik had verwacht overmand te worden door blijdschap maar in plaats daarvan voelde ik me vooral bedrukt.’

Fileren
Lewis, een in de VS bekende journalist die bestsellers over Wall Street en baseball schreef, gebruikt zijn pen nu om het vaderschap te fileren. Hij richt zijn vizier bij voorkeur op onderwerpen waar we bij de borrel liever niet over praten. Zoals zijn sterilisatie, en dan vooral de nasleep daarvan. De paniek die zijn vrouw na de geboorte van de eerste overviel (‘Hoe moet ik ons kind verzorgen?’).  En zijn haperende gevoelsleven.

Geamuseerd
‘Het heeft echt verbaasd hoe lang het duurde voordat ik iets voelde voor mijn kinderen. Toen ik de baby na de geboorte tegen me aandrukte, was ik in staat een beetje genegenheid eruit te persen maar vervolgens, voor een week of zes, kon ik niet meer opbrengen dan een afwezig soort geamuseerdheid. En haat. Ik herinner me dat ik met een spartelende baby op een balkon stond en me afvroeg wat er zou gebeuren als ik haar zou laten vallen.’

Happy end
Zelfs het verhaal van Lewis krijgt een happy end. Tegenwoordig houdt hij zielsveel van zijn kinderen, meldt hij trots. Hij beschrijft in het boek hoe hij ging kamperen met een van zijn twee dochters. Na een reeks vruchteloze pogingen de tent op te zetten, stoppen ze er maar mee – midden in de nacht. Als ze weer naar huis toerijden, zegt dochterlief tegen vader Michael: ‘Pap, ik heb vandaag ontzettend veel plezier met je gehad.’ En vader? Hij krijgt tranen in zijn ogen.

Het boek van Michael Lewis kun je onder meer bestellen via Amazon.

 

Vorige Carrièrevrouw (72) met kinderwens
Volgende IkVader test de Toyota Urban Cruiser

Ook interessant

Het is bijna Vaderdag maar de tijden dat mijn zestienjarige dochter Rosa dagenlang in de weer was met het in elkaar knutselen van een kartonnen stropdas zijn helaas voorbij. Tegenwoordig wordt mij niet meer gevraagd: ‘Wat wil je voor een Vaderdagcadeau, pa?’ maar: ‘Wil je mijn video op IkVader.nl zetten want ik heb views nodig!’ Bij …

Share

Niets om handen tijdens deze lome vakantiedagen? Uitgeklust & uitgeblust? Gelukkig is er een oplossing. Als je tenminste een baby beschikbaar hebt. Tenen lezen! Een tijdje terug werd ons al aanbevolen het karakter van je kind te bepalen aan de hand van babygebaren, nu is er een nieuwe melige ontdekking gedaan om de dag mee …

Share

Zou Bint, het schoolhoofd van de ‘stalen tucht’ uit de gelijknamige roman van F. Bordewijk, het redden op een middelbare school anno 2016? Hij weet zich in elk geval wél te handhaven in het toneelstuk waarmee hij momenteel door het land toert. Henk Hanssen nam zijn 16-jarige dochter mee naar deze voorstelling. ‘Op onze school …

Share

"Papa, ik heb post voor je." Rosa vist een brief uit haar schooltas. In de rechterbovenhoek staat in handschrift staat mijn naam geschreven. De aanhef van de brief luidt – in kapitaal: ‘BESTE KLASSENMOEDERS – OVERBLIJFKRACHTEN – LEESMOEDERS EN ANDERE HULPMOEDERS’, en vervolgt met: ‘Hierbij nodigen wij je uit voor een gezellige koffieochtend ter afsluiting van dit schooljaar en om je te bedanken voor je inzet (…)’ Nu pas snap ik waar het over gaat. Inderdaad, ik heb me dit schooljaar ingezet door af en toe computerles te geven aan groepjes kinderen. En met deze ‘gezellige koffieochtend’ word ik, samen met de andere hulpmoeders, bedankt voor mijn diensten!

Share

IJsbrand vermaakt zich op het IJs,  ’t ijsvermaak kan mij behagen, maar ik hoop toch zorg te dragen, dat geene onvoorzigtigheid Mij een ongeluk bereidt. Ja, je komt IJsbrand op de gekste plekken tegen.

Share


Taalontwikkeling

Onderzoekers van de University of Washtington ondervroegen 1008 ouders met kinderen in de leeftijd van twee tot twaalf maanden. De vragen hadden met name betrekking op de relatie tussen de taalontwikkeling van de kinderen en het soort videoprogramma’s waar zij naar keken. Om de taalontwikkeling te meten werd de ouders verzocht – volgens de gestandaardiseerde methode van de MacArthur-Bates Communicative Development Inventory (CDI) – aan te geven hoe het met de brabbeltaal was gesteld. Kinderen die naar ‘slimme’ videoprogramma’s keken, bleken over een zeventien procent kleinere woordenschat te beschikken dan kinderen die verschoond bleven van deze moderne educatie.

Share