Vaders niet welkom bij bevalling?


‘De aanwezigheid van mannen bij de geboorte verhoogt het risico op een keizersnede, is slecht voor de relatie en kan zelfs mentale ziekten veroorzaken.’ Ja, waar meepuffen en een nat washandje al niet toe kan leiden. Deze krasse beweringen zijn afkomstig van krasse knar Michel Odent, een 79-jarige Britse gynaecoloog. Een interessante visie, mister Odent. Verklaart u zich eens nader? Wie deze vraag aan Odent voorlegt, krijgt hoogstens gestotter als antwoord. De brave bejaarde presteert het namelijk om zijn boude uitspraken louter op zijn eigen waarnemingen te baseren. Onderzoek? Neu, daar doet hij op zijn leeftijd niet meer aan. Intussen papagaaien de media elkaar gretig na.

Nagalmeffect
‘Vader bij geboorte schaadt moeder en kind!’ kopte het AD. ‘Graag geen mannen bij bevalling,’ kraaide de onnozele Ladies Club in De Telegraaf. Odent zal in zijn nopjes zijn met het wereldwijde nagalmeffect van zijn woorden. In een interview met de Engelse krant The Observer, dat verscheen op 18 oktober, gooide hij de knuppel in het papagaaienhok. ‘In de ideale geboorteomgeving is geen man aanwezig,’ sprak de arts. Dat deze wijsheid ietwat in tegenspraak is met het feit dat hij zelf, als man, honderden bevallingen leidde, zij hem vergeven op zijn bijna-tachtigste.

Gespannen
De dokter orakelt lustig verder. ‘De aanwezigheid van mannen tijdens de weeën leidt tot een verhoging van het adrenaline-niveau bij de vrouw. Dat maakt haar gespannen en remt de productie van oxytocine af, een hormoon dat vitaal is bij de geboorte. Als de afgifte van dit hormoon wordt geblokkeerd, heeft zij minder effectieve contracties en dan verloopt de bevalling moeilijker. Omdat er een man aanwezig is, duren de weeën langer en zijn ze pijnlijker.’

Industrialisatie
Dat (aanstaande) vaders tegenwoordig vrijwel allemaal aanwezig bij de geboorte zijn, komt door de ‘industrialisatie van de geboorte,’ meldt Odent in het interview. Omdat steeds meer vrouwen ervoor kiezen te bevallen in het ziekenhuis, willen ze iemand meenemen om hen te ondersteunen.’ Een onzinnige gedachtenkronkel. Odent gaat er kennelijk vanuit dat mannen, wanneer de bevalling thuis plaats vindt, zichzelf even achter het behang plakken. In Nederland bevalt ongeveer eenderde van de vrouwen thuis terwijl 96 procent van de vaders de bevalling meemaakt, zo bleek uit eerder onderzoek van IkVader.

Vroedvrouw
Vroeger was het inderdaad zo dat aanstaande vaders zich niet vertoonden in de verloskamer.  Die ruimte was het heiligdom van vrouwen. Er waren zussen, nichten, tantes, buurvrouwen, vriendinnen en een ‘wijze vrouw’, de vroêmoer oftewel de vroedvrouw. Als aanstaande vader bleef je niet mokkend buiten staan. Je sjouwde met water, sleepte takken naar de hut om de haard brandend te houden en haalde de dokter of een geestelijke erbij als het moest. Mannen hadden volkomen vrede met deze situatie. Ze zouden zich uiterst ongemakkelijk hebben gevoeld om hun vrouw halfnaakt te zien schreeuwen in het bijzijn van allerlei andere vrouwen.

Vitale rol
Vanaf halverwege de vorige eeuw kregen vaders geleidelijk meer terrein in de verloskamer. Vooral het in 1965 verschenen boek Husband-Coached Childbirth zette de deur open. Hierin betoogt de 1998 overleden Amerikaanse verloskundige Robert Bradley dat vaders juist een vitale rol spelen bij de emotionele ondersteuning van hun vrouw en bovendien dat het van groot belang is dat zij in staat worden gesteld zich te hechten aan hun kind. Bradley’s visie wordt door talrijke onderzoeken ondersteund. Vrouwen die bevielen in aanwezigheid van hun man rapporteren meer tevredenheid over het verloop van de bevalling dan vrouwen die zonder echtgenoot of vriend hun kind ter wereld brachten. De ervaring was ‘intenser’, ze voelden zich minder gestressd en vonden het prettig vaak te worden aangeraakt door hun man. Ook het kunnen delen van de ervaring is voor vrouwen belangrijk. Mannen zelf beschrijven het aanwezig zijn bij de bevalling in meerderheid als één van de meest indrukwekkende ervaringen van hun leven.

Gehakt
Kortom, mister Odent, waar heeft u het over? Over niets dus, maar helaas is Odent voorlopig niet van plan zijn mond te houden. Deze maand houdt hij een lezing op een verloskundigencongres in Manchester – deze spreekbeurt was voor The Observer de aanleiding Odent te interviewen. Gelukkig is onze collega Duncan Fisher, van de Engelse vadersite Dad Info, daar present. ‘Odent heeft het bij het verkeerde eind. Hij baseert zijn stelling niet op bewijs,’ aldus Fisher. Wij hebben er alle vertrouwen in dat Fisher gehakt zal maken van Odent.

Aanstaande vader?
Ben jij een aanstaande vader? Trek je dan niets van de mediaberichten aan en laat je deze ervaring niet ontnemen!

Vorige Bekentenissen van een ijskastmoeder
Volgende Nieuwe autogordel moet kinderen beter beschermen

Ook interessant

De vondeling die vlak eind vorig jaar als een kerstkindje in het Catherina-ziekenhuis werd achtergelaten, heeft een thuis gekregen. Verschillende ouders boden het Eindhovense ziekenhuis en de Raad voor de kinderbescherming aan het meisje te adopteren. Zij kregen nul op het rekest, binnen een paar dagen werd de baby ondergebracht bij een pleeggezin.

Share

Ben je gescheiden en zorg je samen met je ex voor de kinderen? Dan komt dit je vast bekend voor: belastingdienst, scholen, zorginstellingen… allerlei instanties sturen belangrijke post maar naar één adres – meestal het adres van je vrouw. Jij holt op die manier achter de feiten aan. E-Quality, een kenniscentrum voor emancipatie, gezin en …

Share

Kraampost is leuk. Vanochtend nog, ik hol met een juichkreet naar de voordeur en gris de kaarten uit handen van de postbode. Tussen het rompertje dat mijn tante Marga stuurde, zat echter ook een dompertje. Een blauwe envelop.

Share

Op zoek naar de grenzen van de stad

test_opelantara1_opening

Hoewel SUV’s steeds meer worden geclassificeerd als ‘aso-bakken’ (deels zeer onterecht), stijgt de populariteit van de ‘softe’ terreinauto nog immer. Is zo’n hoog op de wielen staand bakbeest ook geschikt als gezinsauto? Arjan Velthoven test de Opel Antara 2.0 CDTi. “Moet ik je een kontje geven of klim je er zelf in?”

Share

Geen baan? Geen nood! Vaderschap kan genoeg geld opleveren! Tenminste… als je een beetje doorwerkt. Neem de 47-jarige Belg Serge Régnier. Hij heeft inmiddels dertig kinderen, goed voor een maandelijks ‘loonzakje’ gevuld met 4000 euro aan kinderbijslag. 

 

Share

"Ik droomde ervan, toen ik al die brommers zag, dat ik erop zou zitten," zegt Rosa. "En nu zit ik erop!" Het is zeven uur ‘s avonds. Palmbomen zwiepen heen en weer in een stevige warme wind. Rosa zit voorop, ik in het midden, Ingrid achterop. Rosa’s handen omklemmen het stuur. Links en rechts van de weg gaan handen ter begroeting omhoog naar de kleine blondine die kraaiend van de pret de motor lijkt te besturen. Goed dat Tooske’s camera’s hier niet in de buurt zijn: een meisje van vier zonder helm voor op een motortje zou ongetwijfeld goed zijn voor een minutenlange uitbrander van bitchy mamma.

Share